Οικονομική κρίση… οι ευθύνες μας!!! Κύριο

Δεν μπορεί, λοιπόν, να βγάζουμε τον εαυτούλη μας έξω από όλο αυτό που συνέβη στη χώρα μας.

Σίγουρα μερίδιο ευθύνης για τη κατάσταση αυτή φέρουμε όλοι μας, τόσο για το πώς έφτασε η χώρα εκεί που έφτασε αλλά κυρίως για το πού οδηγήσαμε τους εαυτούς μας!

Σίγουρα, το 1980, όλοι ήθελαν να βολευτούν στην ξεκούραστη και δίχως άγχος αγκαλιά του δημόσιου τομέα, ώστε να ζήσουν μια ζωή χαρισάμενη. Όλοι έτρεχαν, λοιπόν, στα βουλευτικά γραφεία, ώστε να ζητήσουν το ρουσφετάκι τους! Και, όταν έμπαιναν σε κάποια θέση, ξεκινούσαν να παραπονούνται για τους μισθούς πείνας και την απαξίωση των δημοσίων υπαλλήλων. Οι Έλληνες διψούσαν απεγνωσμένα να ζήσουν το μεγάλο όνειρο. Πριν από 30 με 40 χρόνια, θα φάνταζε αδιανόητο πως θα είχαμε τη δυνατότητα να τρώμε κρέας καθημερινά, όταν εμένα οι γονείς μου έλεγαν πως έτρωγαν κρέας μόνο την Κυριακή!!! Πόσο εξωπραγματικό θα έμοιαζε, πριν 15 χρόνια, ένας μαθητής Γ' Λυκείου να ζητάει ως δώρο, για την εισαγωγή του σε κάποια σχολή, ένα αυτοκίνητο, ώστε να πηγαίνει στη σχολή του και να μην κουράζεται.

          Ο πατέρας μου απέκτησε το πρώτο του αυτοκίνητο σε ηλικία 37 ετών, και ας είχε δουλέψει χρόνια πολλά στις θάλασσες. Είχε απλά άλλες προτεραιότητες. Προτεραιότητες και αρχές, που είχε μάθει από τον πατέρα του, που πάντα του έλεγε πως «πρέπει να υπολογίζεις ακόμη και το σπίρτο», όπως επίσης πως «αν βρέχει, μάζευε…» .

Ο Έλληνας, με πολύ απλά λόγια, έπεσε στην παγίδα της ύλης, τη μεγαλύτερη και ευκολότερη παγίδα που θέτει το καπιταλιστικό σύστημα και που η θρησκεία το κατατάσσει σε ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα …. ΑΠΛΗΣΤΙΑ!!!

          Κάποτε, είχε νόημα να κρίνεις την οικονομική κατάσταση κάποιου από τη μάρκα του αυτοκινήτου του. Έπειτα, ήρθαν οι τράπεζες και έδιναν αβέρτα δάνεια και το κράτος δε φορολογούσε το αυτοκίνητο, οπότε περάσαμε στην απόχη των τζιπ. Λες και η Ελλάδα, και κυρίως το Κολωνάκι, ήταν οι ελβετικές Άλπεις. Και, κάπως έτσι, από εκεί που κάποτε η μέση ελληνική οικογένεια είχε ένα αμάξι, φτάσαμε να έχει δυο με τρία αμάξια και κάνα δυο μηχανάκια!!! Και, προφανώς, θεωρείτο γυφτιά να κρατήσεις το αμάξι πάνω από πέντε χρόνια. Έπρεπε να το πουλήσεις, χάνοντας το 70% της τιμής του, και να πάρεις άλλο φρέσκο!

          Ο Έλληνας απαιτούσε να έχει κινητό τελευταίας τεχνολογίας, όπως επίσης και φορητό υπολογιστή, αλλά και ένα κάρο άχρηστες ηλεκτρονικές συσκευές, που, από τη στιγμή που τις αγόραζε, ήθελε να τις αντικαταστήσει, ώστε να πάρει το επόμενο μοντέλο που θα έβγαινε σε ένα μόλις μήνα! Και να ξέρεις, Ελληνάρα, ότι μπορείς να αγοράσεις ένα ipad2 αξίας 700euro σε άτοκες δόσεις των 7 ετών, έτσι για να σε κάνουμε να αισθανθείς ακόμα πιο μαλάκας!

          Σίγουρα, το στεγαστικό δάνειο που θα «στέγαζε» τα όνειρα της ζωής του είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να επικρίνει κάποιος. Αλλά, και πάλι, εκεί ο Έλληνας έδειξε πως στο αίμα του κουβαλάει την απληστία, αλλά κυρίως στον εγκέφαλό του τη μαλακία! Με περισσή άνεση έπαιρνε ένα δάνειο της τάξεως των 200.000 euro, ώστε να μην πάρει ένα σπιτάκι ό,τι κι ό,τι. Θα έπρεπε, υποχρεωτικά, να έχει τρεις κρεβατοκάμαρες, μπάνιο, wc, τζάκι και σίγουρα θέση στάθμευσης, ώστε να βάζει το καλύτερο από τα αμάξια του στόλου του!!! Αν, επιπλέον, είναι εφικτό, να μην είναι και σε μίζερη περιοχή αλλά κάπου πιο μακριά, ώστε να ξεφύγει από την αστική μιζέρια και να ζήσει αυτό που έβλεπε στα σίριαλ. Και, μιας που το παίρνουμε το στεγαστικό, δε δίνουμε ένα λαδωματάκι στον υπάλληλο της τράπεζας να μας το φουσκώσει, ώστε να περισσέψουν καμιά 20.000euro για κάτι μικροέξοδα που έχουν προκύψει; Και μην ανησυχείς, αγαπημένε Ελληνάρα, νεόπλουτε ….. έχεις τη δυνατότητα να αποκτήσεις ένα τέτοιο δάνειο, όταν περίπου γύρω στα 30 παντρευτείς και θα έχεις την εκπληκτική δυνατότητα να το αποπληρώσεις ακόμα και σε 40 χρόνια, όταν πλέον θα μετράς στα δάχτυλα του ενός χεριού τη συνάντηση με τα σκουλήκια του τάφου σου.

          Και, φυσικά, μη διανοηθείς να παντρευτείς με πολιτικό γάμο ή με θρησκευτικό γάμο χωρίς δεξίωση. Έχεις την ηθική υποχρέωση, απέναντι στον κοινωνικό σου περίγυρο, αλλά κυρίως απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα, να καλέσεις στη δεξίωση μετά το γάμο 500 άτομα προς 50euro το κεφάλι και θα έχεις τη δυνατότητα, με μόλις 25.000euro και για 2 ώρες, να περπατήσεις πάνω σε κόκκινο χαλί και να ζήσεις ό,τι η μάνα σου έβλεπε μόνο στον κινηματογράφο της γειτονιάς, η χαζούλα….

          Και, βέβαια, όταν έρθει ο ώρα να φέρει ο Έλληνας στον κόσμο τον απόγονό του, δεν πρόκειται να γεννήσει σε ένα τυχαίο δημόσιο νοσοκομείο, αλλά θα θέλει τουλάχιστον ένα τρίκλινο δωμάτιο σε κάποιο ιδιωτικό μαιευτήριο, αν και, σε πολλές περιπτώσεις, θα προτιμούσε ένα μονόκλινο δωμάτιο, ώστε να ζήσει -έστω και λίγο- το όνειρο της Ελένης Μενεγάκη! Εξάλλου, στον κόσμο του δανεισμού, όλοι μπορούσαμε να έχουμε τα πάντα σε άπειρες δόσεις!

          Παραδείγματα τέτοια υπήρχαν πολλά και παντού. Τα συναντούσες παντού: υπήρχαν άνθρωποι, πνιγμένοι στις δόσεις, που επέλεγαν πρώτο τραπέζι πίστα, φυσικά, ώστε να καπνίσουν το πούρο τους και να πετάξουν καμιά δεκαριά πανέρια στο αγαπημένο τους είδωλο. Να κάνουν «ζημιά» και να ζήσουν την απόλυτη ηδονή να τον προσφωνεί με το μικρό του όνομα ο καλλιτέχνης μιας που θα του έχει κάνει πολλές φορές κατάθεση χρημάτων και λουλουδιών!

          Και, φυσικά, θα ήταν χαζός ο Έλληνας να κάθεται να δουλεύει, όταν όλα πήγαιναν δεξιά στη χώρα μας. Πούλησε, λοιπόν, τα υπάρχοντά του (σπίτια, άδειες ταξί, καταθέσεις) και τα έπαιξε όλα στο χρηματιστήριο, με το όνειρο να πολλαπλασιάσει τα χρήματά του σε μια βραδιά. Κάπως έτσι, λοιπόν, οι περισσότεροι Έλληνες ξεκίνησαν να διαβάζουν οικονομικές εφημερίδες, άσχετα που μέχρι πριν λίγο καιρό το μόνο που ήξεραν να κάνουν ήταν να ασχολιούνται με την κουζίνα ή να παίζουν κάνα τάβλι. Και σίγουρα δεν πρέπει να είσαι φυσικός, για να γνωρίζεις πως και το χρήμα ενέργεια είναι και πως, σύμφωνα με την αρχή διατήρησης της ενέργειας, η ενέργεια ούτε χάνεται αλλά ούτε και παράγεται …. Απλά αλλάζει μορφή, και χέρια θα έλεγα εγώ! Και χαίρομαι τόσο πολύ για όλους αυτούς που πίστεψαν πως θα γίνουν πλούσιοι σε μια νύχτα. Ας πρόσεχαν και ας φρόντιζαν στη ζωή τους να σκέφτονται και με το πάνω κεφάλι!

          Αλλά, και μετά τη χρηματιστηριακή φούσκα, ο Έλληνας συνέχιζε να υποθηκεύει το μέλλον του και να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή του. Βλέπεις οι Ολυμπιακοί αγώνες, αλλά και η κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το ίδιο καλοκαίρι από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, μας έκαναν και πάλι να κάνουμε αυτό που οι ξένοι πιστεύουν πως αποκλειστικά κάνουμε … να βγαίνουμε στους δρόμους, να πίνουμε, να χορεύουμε και να τραγουδάμε. Άλλωστε, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, για λίγο ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά!

Ο Έλληνας, με το πλαστικό χρήμα, μπορούσε να αποκτήσει ό,τι είχε φανταστεί: … σπίτια, αυτοκίνητα, εξοχικά, σκάφη, ρούχα, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, τα πάντα! Και δεν του αρκούσε να τα αποκτήσει μια φορά, έπρεπε να είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί πουθενά χωρίς το αυτοκίνητό του, χαρακτήριζε γύφτους και τσιγκούνηδες κάτι τυπάκια που, θελημένα, χρησιμοποιούσαν τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τις μετακινήσεις τους! Πώς χαίρομαι που τώρα δεν έχουν καν βενζίνη να βάλουν στα ντεπόζιτά τους, αν και, μεταξύ μας, ο Ελληνάρας πρώτα θα στερήσει το γάλα από τα παιδιά του και μετά θα κόψει τη βενζίνη!

          Κάπως έτσι έρχεται, λοιπόν, η τρόικα και, με πολύ απλά λόγια, ζητάει να ξεχάσουμε το βιοτικό επίπεδο που θελήσαμε να αποκτήσουμε με ψεύτικο και δίχως αντίκρισμα χρήμα και να επιστρέψουμε εκεί όπου ανήκουμε. Στην Ελλάδα, που αποκτούσες αμάξι μικρούλι και ίσα ίσα για τις ανάγκες σου, σε μια ηλικία μετά τα τριάντα και αφού είχες κάνει ένα κομπόδεμα, προκειμένου να αποκτήσεις ένα μικρό σπιτάκι για να στεγάσεις τα όνειρά σου. Γιατί, καλέ μου άνθρωπε, ξεφτίλα Ελληνάρα, κατάλαβέ το … πρέπει να δανείζεσαι ΜΟΝΟ για πολύ σοβαρά θέματα, όπως ζητήματα υγείας! Και, για να σου πω και πόσο θα έρθει το αποτέλεσμα του αγώνα «Άνθρωπος εναντίον Ύλης», έτσι για να το ξέρεις …

διπλό θα έρθει και άντε να το παίξεις …. Στη μάχη με την ύλη ο άνθρωπος πάντα θα βγαίνει χαμένος ….ΠΑΝΤΑ!!!

         
 Ήταν κάπου τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα αρχές της δεκαετίας του ογδόντα, όπου ο σοφός άνθρωπος Θανάσης Βέγγος, σε μια ταινία του, είχε πει αναφερόμενος στην τότε κατάσταση (και με τις τότε δραχμούλες) …

 

«Για να ζήσεις σήμερα σαν άνθρωπος χρειάζεσαι 30.000 δραχμές, αλλά από τη άλλη για να βγάλεις 30.000 δραχμές ζεις σαν άνθρωπος;»

 

Υ.Γ : Νεόπτωχοι …. Νεοάστεγοι ….έπεται συνέχεια. Αυτό δεν το είχατε δει στα σίριαλ και τις ταινίες που βλέπατε; Σας τύφλωσε η γκλαμουριά;;;;


Όλα εδώ πληρώνονται, αν και για μερικούς από εσάς δεν αρκούν τα χρόνια της υπόλοιπης ζωής σας!

Άντε τώρα …. Στηθείτε στην ουρά!!!

 

 

         

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013 05:31