Ο άνθρωπος της κωμωδίας

Κάπου στο Κερατσίνι μένει ένας ηθοποιός! Προφανώς θα υπάρχουν κι άλλοι, αλλά εγώ γι'αυτόν έμαθα. Κάποτε, αν άκουγα κάτι τέτοιο θα σκεφτόμουν πρώτα να του πάρω ένα αυτόγραφο. Σήμερα, είμαι σε θέση  να του πάρω συνέντευξη!

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ένα τρέμουλο και ένα άγχος… υπάρχουν!

Μικρή νόμιζα ότι οι ηθοποιοί ήταν οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στον κόσμο, μετά τη μαμά μου!

Έπειτα κατάλαβα ότι κι αυτοί είναι απλοί άνθρωποι, μόνο που ασχολούνται με κάτι πιο… καλλιτεχνικό! 

Ο ηθοποιός που σας είπα είναι...κυρίες και κύριοι, ο Χρήστος Μουστάκας.

Είναι Κερατσινιώτης (αυτή ήταν καταρχάς η αφορμή να του ζητήσω συνέντευξη) και εδώ και 12 χρόνια ανήκει στην ομάδα ‘’Σπείρα- Σπείρα’’ του Σταμάτη Κραουνάκη. Με κάλεσε στο σπίτι του, όπου συγκατοικεί με την μικρή Κλύτη, τη σκυλίτσα του, και απάντησε με ευχαρίστηση σε ό,τι τον ρώτησα.

Δημοσιογράφος: Γιατί θέλατε να γίνετε ηθοποιός;

Χ. Μουστάκας: Δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αυτό μου προέκυψε. Σπούδασα Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας στο ΤΕΙ Καλαμάτας, κανονικά, 4 χρόνια. Είχα μια καλλιτεχνική έφεση -να το πω έτσι- αλλά δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο. Έκανα ζωγραφική 11 χρόνια! Ήθελα να γίνω ζωγράφος. Όταν το συζήτησα με τους γονείς μου, μού είπαν: πήγαινε πρώτα σπούδασε και μετά κάνε ό,τι θέλεις. Μετά, μέσω κάποιον γνωστών που έμαθαν για μια οντισιόν που θα έκανε ο Κραουνάκης, παρόλο που δεν το είχα εκφράσει ως όνειρο ποτέ στη ζωή μου, μου είπαν να πάω. Εμπιστεύτηκα τους φίλους μου, πήγα και να είναι καλά οι άνθρωποι! Τελικά είχαν δίκιο!

Δημοσιογράφος: Δηλαδή, προ κυρίου Κραουνάκη δεν είχατε καμία σχέση με το θέαμα.

Χ. Μουστάκας: Όχι, καμία.

Δημοσιογράφος: Μετά; Όταν σας είδε και γνωριστήκατε πιο καλά;

Χ. Μουστάκας:  Στον Σταμάτη πήγα ως τραγουδιστής. Του είπα τον ‘’Κεμάλ’’, του Χατζηδάκι.

Δημοσιογράφος: Είχατε καλή φωνή; Ήταν όπως ακούγεται τώρα;

Χ. Μουστάκας: Ναι, είχα καλή φωνή, σωστή. Δεν ήταν όπως τώρα, με την έννοια ότι δεν είχα ψαχτεί καθόλου. Ήταν εντελώς ακατέργαστη. Μάλλον θα λέγαμε ότι ήταν πιο κοντά στις φωνές που χρησιμοποιούσε ο Χατζηδάκις στα έργα του, απαλές. Του είπα αυτό το τραγούδι, με πήρε, όμως, αμέσως κατάλαβε ότι μάλλον είμαι πιο κοντά στο θέατρο παρά στη μουσική. Μου το εμφύσησε και είχε δίκιο!

Δημοσιογράφος: Τι άνθρωπος είναι; Είναι δεκτικός με έναν νέο καλλιτέχνη;

Χ. Μουστάκας: Μόλις με είδε μου είπε: ‘’Είσαι χοντρός, και μόνο ένας χοντρός δικαιούται να είναι σ’ αυτή την τάξη: εγώ! Χαχαχα’’ (γέλια) Εγώ δεν ήξερα το χιούμορ του και σκέφτηκα : τι λέει! Όταν τελείωσα το τραγούδι και χειροκροτήθηκα απ’ τον κόσμο, μου είπε: ‘’ Όπως καταλαβαίνεις, σε χρίζω τον δεύτερο πιο χαριτωμένο χοντρό της τάξης, μετά από μένα’’. Με ρώτησε: ‘’Τι ζώδιο είσαι;’’, ‘’Αιγόκερως’’, απάντησα, ‘’Το ‘ξερα’’ μου είπε. Αυτή ήταν πρώτη μας συνομιλία.

Δημοσιογράφος: Τι έγινε όταν ανακοινώσατε στους δικούς σας ότι θα είστε στη ‘’Σπείρα-Σπείρα’’;

Χ. Μουστάκας: Τα βάψανε μαύρα! Δεν ήθελαν με τίποτα να μπλέξω με τους καλλιτεχνικούς κύκλους, διότι τα όνειρα που είχαν για το παιδί τους, όπως όλοι οι γονείς -τουλάχιστον όλοι οι γονείς της δικής μου γενιάς, γιατί μιλάμε για 12 χρόνια πίσω- ήταν να βολευτώ σε μια δημόσια υπηρεσία ή σε κάτι σχετικό με αυτό που έχω σπουδάσει.

Δημοσιογράφος: Τότε κάνατε και την πρώτη σας επανάσταση;

Χ. Μουστάκας:  Με έναν τρόπο. Θα έλεγα ότι σε έναν μεγάλο καβγά με τη μητέρα μου, μάλλον, αισθάνθηκα να σπάει ο ομφάλιος λώρος.

Δημοσιογράφος: Από εκεί και μετά το συνήθισαν;

Χ. Μουστάκας: Με τα χρόνια. Λίγο στην αρχή η δημοσιότητα, λίγο το ότι οι φίλοι τους τούς έλεγαν ότι με είδαν εκεί, με είδαν αλλού, με διάβασαν σε περιοδικά, στην τηλεόραση… Τους έδινε χαρά. Μετά άρχισαν οι μεγάλες παραγωγές. Με έβλεπαν πάντα, ποτέ δεν έλειψαν από πρεμιέρες. Με αποδέχτηκαν πια ως καλλιτέχνη.

Δημοσιογράφος: Ποια ήταν η πρώτη δουλειά σας που είδαν;

Χ. Μουστάκας: Η πρώτη μου, το ‘’Sold out’’ με τη ‘’Σπείρα-Σπείρα’’.

Δημοσιογράφος: Οι γονείς σας είναι οι πιο αυστηροί κριτές σας;

Χ. Μουστάκας: Νομίζω ότι ο πιο αυστηρός κριτής είναι ο αδελφός μου. Είναι και η μητέρα μου, γιατί ο πατέρας μου έχει πεθάνει, αλλά περισσότερο ο αδελφός μου. Πάντα ζητάω τη γνώμη του.

Δημοσιογράφος: Έχει σχέση με τα καλλιτεχνικά;

Χ. Μουστάκας: Καμία. Αλλά είναι πάντα εύστοχος.

Δημοσιογράφος: Φέτος παίζετε στην παράσταση ‘’Σιγά τα αίματα… Oresteia the next generation’’. Τι πραγματεύεται και ποιος είναι ο ρόλος σας;

          Χ. Μουστάκας: Είναι μία καταπληκτική κωμωδία, η οποία βασίστηκε πάνω στην Ορέστεια και σε όλο τον μύθο των Ατρειδών. Παίζουμε μόνο αγόρια. Εγώ κάνω την Κλυταιμνήστρα, εξ ου και το σκυλί μου, που το έβγαλα Κλύτη, διότι μου το έκαναν δώρο φέτος και ήθελα να θυμάμαι πότε δόθηκε το όνομα και με ποια αφορμή. Ουσιαστικά, η παράσταση δείχνει τα πάθη ενός λαού μέσα στο χωροχρόνο, αλλά με πολύ γέλιο. Αξίζει να σου πω ότι μου πήρε μία βδομάδα να συνηθίσω την πρώτη σκηνή, όπου είμαι εγώ ως Κλυταιμνήστρα με την αδελφή μου Ελένη, τον κατά κόσμον Jerome Kaluta, να συζητάμε στο βασιλικό παλάτι. Δεν μπορούσα να συνηθίσω τον Jerome  ως Ωραία Ελένη, γέλαγα συνεχόμενα και χωρίς καμία ντροπή την ώρα της πρόβας! Τους έλεγα, αφήστε με να γελάσω στις πρόβες, γιατί θα γίνουμε ρεζίλι στις παραστάσεις!

Δημοσιογράφος: Η αντίδραση του κόσμου στην πρεμιέρα;

Χ. Μουστάκας: Ο κόσμος περνάει super ακόμα και τώρα, όχι μόνο στην πρεμιέρα. Έρχονται μέσα, δεν ξέρουν τι ακριβώς θα δουν, το υποψιάζονται. Ειδικά αυτοί που έχουν ξαναδεί τη Σπείρα ξέρουν πάνω κάτω πως λειτουργεί αυτή η ομάδα. Στο τέλος φεύγουν ζητωκραυγάζοντας, γουστάρουν τρελά!

Δημοσιογράφος: Τι αισθάνεστε όταν υποδύεστε την Κλυταιμνήστρα σε μια νέα εκδοχή;

Χ. Μουστάκας: Δεν έχει να κάνει τόσο ο ρόλος. Πάντα όταν είσαι πάνω στη σκηνή αισθάνεσαι ελεύθερος. Το ίδιο αισθάνομαι και με την Κλυταιμνήστρα. Η σκηνή είναι που μου δίνει την ελευθερία. Ο ρόλος έχει πλάκα. Ένας ρόλος τόσο βαρυσήμαντος μέσα στα χρόνια, που αν και παρωδία, έπρεπε να πατήσω πάνω στην πραγματική Κλυταιμνήστρα για να βγει το κωμικό του πράγματος. Δεν μπορούσε αυτή η Κλυταιμνήστρα να είναι μια καρικατούρα, δεν το ήθελα. Ήθελα να είναι η γυναίκα με τα πάθη της, με όλα αυτά που φέρει μέσα από τα χρόνια, ακόμα και τις ευαισθησίες της.

Δημοσιογράφος: Είναι δύσκολο για έναν ηθοποιό να βγάλει στη σκηνή τα αντίθετα συναισθήματα απ’αυτά που νιώθει στην προσωπική του ζωή; Π.χ. να είστε θλιμμένος στην πραγματική ζωή και να πρέπει να γελάσετε στη σκηνή.

Χ. Μουστάκας: Ένα από τα πράγματα που σε μαθαίνει αυτό καθαυτό το θέατρο είναι πως μόλις φτάσεις στη σκηνή, αφήνεις στο πατάκι οτιδήποτε κουβαλάς μαζί σου. Μπαίνεις μέσα καθαρός, λευκό χαρτί. Ό,τι και να έχει συμβεί, από όπου κι αν πηγαίνεις, από όπου κι αν έρχεσαι, πάνω στη σκηνή είσαι ο χαρακτήρας σου, ο ρόλος σου, είσαι ένας ενδιάμεσος, που μεταφέρει το κείμενο στον κόσμο. Δεν φέρνεις στη σκηνή τα συναισθήματα που έχεις έξω.

Δημοσιογράφος: Έχει τύχει κάτι κάποτε ακραίο;

Χ. Μουστάκας: Πολλές φορές! Μου έχει τύχει και με τον χειρότερο τρόπο, δηλαδή να πάω στο θέατρο για να παίξω μετά από την κηδεία του πατέρα μου. Ήταν δύσκολο, γιατί είμαι ο κωμικός της ομάδας και έπρεπε όχι απλά να παίξω, αλλά να κάνω τον κόσμο να γελάσει. Δεν τον ενδιαφέρει τον κόσμο εάν εσύ έχεις χωρίσει, αν δεν έχεις χρήματα, αν είσαι νηστικός, αν κάνεις δίαιτα, αν έχεις μαλώσει με τον καλύτερό σου φίλο… Ο κόσμος έρχεται εκεί, πληρώνει τα χρήματά του για να δει το θέαμα και να διασκεδάσει και να ψυχαγωγηθεί. Η δουλειά αυτή δεν είναι γραφείου. Είναι δύσκολο, αλλά πολλές φορές λειτουργεί λυτρωτικά. Είναι λίγο σαν group therapy με έναν τρόπο.

Δημοσιογράφος: Εκεί που θες να κλάψεις, γελάς.

Χ. Μουστάκας: Ναι, αν και σου λέω, δεν το συνδυάζεις ποτέ. Επανέρχεσαι στην προηγούμενη κατάσταση, αφού έχει τελειώσει η παράσταση. Είναι πολύ ψυχοφθόρο, αλλά είναι και μέρος της μαγείας του.

Δημοσιογράφος: Ώρες ώρες δεν νιώθετε καταπιεσμένος από το ότι πρέπει να γελάσει ο θεατής;

Χ. Μουστάκας: Καθόλου! Είναι κάθε βράδυ το στοίχημα και η χαρά μου!

Δημοσιογράφος: Έχετε κανονίσει κάτι άλλο για μετά από αυτή την παράσταση;

Χ. Μουστάκας: Αχ, Θεέ μου, ποιος ξέρει; Κοίτα να δεις, εμείς είμαστε μια ομάδα η οποία λειτουργεί επί 12 χρόνια και όλα εκεί μέσα ρέουν από τη μία μέρα στην άλλη. Μπορεί να πέσει μια ιδέα, μπορεί να έρθει μια άλλη, μπορεί να μην γίνει τίποτα από ό,τι έχει σχεδιαστεί και να έρθει μια ξαφνική ιδέα τον άλλο μήνα και αυτό να κάνουμε. Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμαστε μήπως με αυτό το έργο κάνουμε μια περιοδεία το καλοκαίρι. Επίσης, έχουμε μια εκκρεμότητα με μια περσινή μας παράσταση, το ‘’Αριστοφάνους 11’’, η οποία ήταν βασισμένη πάνω σε χορικά του Αριστοφάνη, που την αγάπησε πολύ ο κόσμος. Τώρα αρχίζουν και οργανώνονται τα πράγματα, δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο για το τι θα συμβεί. Εξάλλου ζούμε και σε μία κατάσταση που πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί. Δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.

Δημοσιογράφος: Και τα θέατρα τα έχει χτυπήσει η κρίση.

Χ. Μουστάκας: Βέβαια! Αλλά συμβαίνει το εξής, ο κόσμος εκεί που θα πήγαινε να δει 5
παραστάσεις, πάει σε 2. Αν έχεις μια παράσταση που σέβεται τον θεατή και δεν εμπεριέχει εκπτώσεις στο θέαμά της, ο κόσμος αποφασίζει και σε επιλέγει.

Δημοσιογράφος: Τέτοιες παραστάσεις θα υπάρχουν και πέρα από την περίοδο της κρίσης;

Χ. Μουστάκας: Βέβαια, γιατί είναι θέμα καλλιτεχνών. Πάντα υπάρχουν καλλιτέχνες που λειτουργούν με συνέπεια.

Δημοσιογράφος: Και από αυτούς ποιους ξεχωρίζετε;

Χ. Μουστάκας: Είναι πολλοί στην Ελλάδα! Όπως ο Νίκος Μαστοράκης ο σκηνοθέτης. Μμμμ… Τώρα θα είναι άδικο να ξεχάσω κάποιους ανθρώπους που μου αρέσουν πάρα πολύ και τους παρακολουθώ. Είναι, όμως, πολλοί!

Δημοσιογράφος: Θα θέλατε να συνεργαστείτε με αυτούς;

Χ. Μουστάκας: Ναι, με χαρά!

Δημοσιογράφος: Βρήκα πριν κάτι μέρες στο Youtube, ψάχνοντας για εσάς, ένα ωραίο τραγουδάκι που τραγουδάτε, το ‘’Θα σε εκδικηθώ’’, το οποίο είναι πραγματικά θέαμα! Σε κάνει να γελάς. Θα θέλατε να ακολουθήσετε καριέρα τραγουδιστή;

Χ. Μουστάκας: Όχι, καθόλου! Βαριέμαι πάρα πολύ! Μ’ αρέσει το show. Το να προκύψουν κάποια τραγούδια, όχι τόσο το ‘’Θα σε εκδικηθώ’’, γιατί ήταν μια άλλη περίπτωση, αλλά κάποια άλλα, όπως το ‘’Δεν πας καλά’’, που είναι τραγούδια παραστάσεων, και να μείνουν ως πράγματα που έκανα εγώ, μ’ αρέσει. Αλλά να μπω στη διαδικασία να κάνω καριέρα τραγουδιστή, όχι.

Δημοσιογράφος: Αν φεύγατε από τη ’Σπείρα-Σπείρα’’ τι θα επιλέγατε να κάνετε;

Χ. Μουστάκας:  Θα ευχόμουν να υπήρχε και κάτι άλλο παρόμοιο στην Ελλάδα με αυτό που ζω στη ‘’Σπείρα- Σπείρα’’, γιατί εκεί είμαστε μια οικογένεια. Όταν είσαι 12 χρόνια με τους περισσότερους ανθρώπους καθημερινά μαζί, οι σχέσεις περνούν σε άλλο επίπεδο, δεν είναι απλά συνεργασία. Θα ήθελα να βρω κάτι αντίστοιχο. Αν όχι, θα επιθυμούσα να μην αναγκαστώ να κάνω πράγματα απλώς για να βγάλω τα προς το ζην. Να κάνω πράγματα στα οποία θα πιστεύω.

Δημοσιογράφος: Αν ήσασταν θιασάρχης, τι θα ανεβάζατε;

Χ. Μουστάκας:  Δεν έχω μπει ποτέ σ’ αυτό το τριπάκι για να στο έχω έτοιμο σαν απάντηση, είναι η αλήθεια. Θα μου άρεσε, όμως, να κάνω πράγματα με τα οποία ο κόσμος θα περνάει καλά και θα χαίρεται. Δεν μ’ άρεσει να κάνω παραστάσεις τύπου καταγγελίας. Ακόμα και να κατήγγειλλα κάποια πράγματα, θα προτιμούσα να συμβεί από μία επιθεωρησιακή φόρμα, παρά από μια παράσταση που θα κουνά το δάχτυλο στον κόσμο. Γιατί γενικά έχω μια -να την πω- ερωτική σχέση με τον κόσμο και δεν θέλω να είμαι αυστηρός ή δηκτικός μαζί τους. Θέλω να περνάμε καλά!

Δημοσιογράφος: Πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα σήμερα για έναν νέο ηθοποιό;

Χ. Μουστάκας:  Πολύ! Είναι πολύ δύσκολα, γιατί υπάρχουν χιλιάδες νέοι ηθοποιοί, οι οποίοι βγαίνουν από τις δεκάδες σχολές που υπάρχουν στην Αθήνα και δεν ξέρω πόσοι από αυτούς αξίζουν πραγματικά. Λίγο χάνεται η μπάλα. Επίσης, αυτήν τη στιγμή δεν ξέρω πού μπορεί να απορροφηθεί όλος αυτός ο κόσμος. Μακάρι να μπορούσαν όλοι, αλλά είναι πολύ δύσκολο. Οι πολλές σχολές τους το έκαναν να φαίνεται εύκολο, ενώ δεν είναι.

Δημοσιογράφος: Σας τρομάζει το αύριο;

Χ. Μουστάκας: Καθόλου! Ζω για το σήμερα. Κάνω όνειρα, αλλά ζω για το σήμερα!

Δημοσιογράφος: Αν ήταν να πείτε σε κάποιον ‘’ευχαριστώ’’, σε ποιον θα το λέγατε;

Χ. Μουστάκας:  Θα το έλεγα στους γονείς μου, στον Σταμάτη, στους φίλους, στους κολλητούς, στους φίλους που είναι χρόνια στη ζωή μου… Λέω εύκολα ‘’ευχαριστώ’’.

Δημοσιογράφος: ‘’Σ’ αγαπώ’’;

Χ. Μουστάκας:  Το ‘’σ’ αγαπώ’’ είναι επίσης εύκολο για μένα! Δεν φοβάμαι τα συναισθήματά μου. Θα έλεγα σε πολύ κόσμο ‘’σ’ αγαπώ’’!

Δημοσιογράφος: Τι θα θέλατε να αλλάξετε στη ζωή σας;

Χ. Μουστάκας: Τα κιλά μου! (γέλια) Αλλά δύσκολο! Το ‘χω προσπαθήσει αλλά δεν είχα το επιθυμητό αποτέλεσμα!

Δημοσιογράφος: Σας νιώθω! Κάνετε προσωπικές επαναστάσεις;

Χ. Μουστάκας: Εεε βέβαια, πάντα! Καπνίζεις; (είπε, δείχνοντάς μου το πακέτο του)

Δημοσιογράφος: Όχι…

Χ. Μουστάκας:  Κακώς! (γέλια) Πάντα κάνουμε προσωπικές επαναστάσεις! Δεν γίνεται αλλιώς, θα ήταν βαρετό!

Δημοσιογράφος:  Μέχρι τώρα τι έχετε κάνει;

Χ. Μουστάκας: Πολλά! Για μένα ήταν μια προσωπική επανάσταση το ότι απέκτησα έναν σκύλο, γιατί δεν ήξερα αν θα μπορούσα να μοιραστώ το σπίτι μου με έναν σκύλο. Γενικά με κάποιον άλλον, πόσο μάλλον με έναν σκύλο. Και το αναφέρω, γιατί είναι η πιο πρόσφατη επανάστασή μου μου. Δεν είμαι πολύ των εντάσεων, ως προσωπικότητα. Μ’ αρέσει τα πράγματα να είναι λίγο τακτοποιημένα, ήσυχα, να ξέρω τι μου γίνεται. Κάποιες στιγμές, όμως, έρχεσαι μπροστά το πρόβλημα, οπότε κάνεις επανάσταση. Πρέπει να πηδήξεις το σκαλοπάτι, αλλιώς μένεις πίσω.

Δημοσιογράφος: Αύριο το πρωί που θα ξυπνήσετε τι θα κάνετε;

Χ. Μουστάκας: Αύριο δεν θα ξυπνήσω πρωί! Όταν όμως σηκωθώ, θα ετοιμάσω τον καφέ μου και θα μπω στο Facebook. Αυτό, το κλασσικό! Έχω και ρεπό αύριο, δεν έχω καμία υποχρέωση, οπότε έχω το δικαίωμα στα ρεπό μου να χαλαρώνω όσο μπορώ περισσότερο.

Δημοσιογράφος: Θα ανέβετε στην Αθήνα αυτές τις μέρες, μετά από όλες τις καταστροφές που έγιναν;

Χ. Μουστάκας: Ναι. Με θλίβει το γεγονός, αλλά η Αθήνα είναι η πόλη που ζούμε και κινούμαστε, δεν μπορούμε να μην πάμε. Ακόμα και αυτό που συνέβη είναι μέρος του προβλήματος, πρέπει να ζήσεις με αυτό. Αν μπορείς να κάνεις κάτι, κάντο, αλλιώς μην γυρνάς την πλάτη, μη μένεις μέσα στο σπίτι και κωφεύεις.

Δημοσιογράφος: Πηγαίνετε σε πορείες;

Χ. Μουστάκας: Βεβαίως!

Δημοσιογράφος: Η τελευταία φορά πότε ήταν;

Χ. Μουστάκας: Τελευταία πήγα στις πορείες των Αγανακτισμένων το καλοκαίρι. Και πορείες και ολονυχτίες τότε.

Δημοσιογράφος: Πού νομίζετε ότι βρίσκεται το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας;

Χ. Μουστάκας: Στα θεμέλια, στις βάσεις. Την τελευταία 20ετία οργανώθηκε μια κοινωνία σάπια, κοινωνία του lifestyle. Ξαφνικά όλος ο κόσμος ήθελε να έχει Cayenne (Καγιέν) και να καπνίζει πούρα στο Divani Caravel. Δεν γίνεται αυτό! Αρχίσαμε να ξοδεύουμε περισσότερα απ’ όσα είχαμε, αφήσαμε να υπάρχει αναξιοκρατία στο Δημόσιο. Αυτό έκανε όλη την κοινωνία συνένοχη. Όλοι μας έχουμε συμμετάσχει σ’ αυτό το έγκλημα, δεν είμαστε κάποιοι εκτός. Είμαστε γελασμένοι αν το πούμε αυτό. Ακόμα και όσοι ζητήσαμε από τον γιατρό μας να μας γράψει ένα φάρμακο για να μας κάνει χάρη. Είναι όλο σάπιο, από παντού βρομάει. Δεν αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη, μην γελιόμαστε!

Δημοσιογράφος: Από τη θέση που βρίσκεστε, ως ηθοποιός, ως άνθρωπος της παράστασης, τι θα κάνατε για να αλλάξει;

Χ. Μουστάκας: Έχω την ευθύνη να εντοπίζω το πρόβλημα και να προτείνω λύσεις, όσο είναι δυνατό. Και μέσα απ’ τη δουλειά μας και μέσα απ’ τη ζωή μας πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε ήσυχοι με τη συνείδησή μας και, όπως σου είπα, κανείς δεν είναι 100% ήσυχος με τη συνείδησή του, ακόμα κι εγώ. Όλοι κάτι έχουμε κάνει, μικρό ή μεγάλο.

Δημοσιογράφος: Η δική σας πρόταση για τελειώσει το πρόβλημα;

Χ. Μουστάκας: Δεν νομίζω ότι θα έχουμε τη χαρά να δούμε το τέλος του προβλήματος. Θα το ζήσουμε όλο, θα το φάμε όλο! Ίσως να έχουμε τη χαρά ότι μπήκαν κάποιες βάσεις για τους επόμενους.

Δημοσιογράφος: Τι όνειρα έχετε για το δικό σας μέλλον;

Χ. Μουστάκας: Βασικά θέλω να είμαι καλά και να μπορώ να αντεπεξέρχομαι σε όλες τις προκλήσεις που μου παρουσιάζονται. Δεν μπορώ να κάνω όνειρα για τη δουλειά που κάνω, διότι είναι από μόνη της μια έκπληξη, μονίμως! Μπορεί να χτυπήσει τώρα το τηλέφωνο και να προκύψει κάτι που δεν το είχα φανταστεί ούτε στα πιο κρυφά μου όνειρα, οπότε δεν ονειρεύομαι κάτι συγκεκριμένο.

Δημοσιογράφος: Γενικά, όμως, ονειρεύεστε;

Χ. Μουστάκας: Βέβαια, όπως όλοι οι άνθρωποι. Αλλιώς θα ήμουν νεκρός.

Δημοσιογράφος: Όπως;

Χ. Μουστάκας: Όπως… ευτυχισμένα γηρατειά, φίλους, παρέα μες στο σπίτι μου μονίμως, και να είμαι καλά!

Δημοσιογράφος: Ποιο θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα κάνατε πριν αφήσετε τον μάταιο τούτο κόσμο;

Χ. Μουστάκας: Αν ήταν στο χέρι μου, θες να πεις, γιατί μπορεί να βγω στο δρόμο και να με χτυπήσει ένα αυτοκίνητο. Θα έκανα ένα μεγάλο τραπέζι!

Δημοσιογράφος: Σε ποιους;

Χ. Μουστάκας: Σε όλους! Πώς κάνουν τα τραπέζια του γάμου; Θα έκανα, δηλαδή, ένα πάρτι, αλλά με τραπέζι, όχι μπουφέ, βαριέμαι τον μπουφέ! Θα ήθελα τραπέζι με άσπρο τραπεζομάντηλο, να σερβιριστούν τα φαγητά, τα ποτά, κ.λπ... Μετά χορό, όργανα… και μετά ‘’Γεια σας, χάρηκα που σας γνώρισα’’! 


Μπορώ να πω ότι ότι ο Χρήστος Μουστάκας είναι ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος. Αυτό το κατάλαβα και από το τηλέφωνο, όταν πήρα για να κανονίσω τη συνέντευξη. Από κοντά, όμως, ήταν το κάτι άλλο - φτιάχνει και πολύ καλό καφέ, όπως συνειδητοποίησαν οι γευστικοί μου κάλυκες! Μ’ έκανε πολλές φορές να γελάσω, περισσότερες απ’ όσες σημείωσα στο κείμενο. Σαν να έβγαζε στην επιφάνεια  τον κωμικό του εαυτό, για να κάνει τον συνομιλητή να νιώσει άνετα, πράγμα ευγενικότατο εκ μέρους του!

Ο Χρήστος Μουστάκας, εκτός του ότι εμφανίζεται στο έργο ‘’Σιγά τα αίματα: Oresteia…the next generation’’  με την ομάδα ‘’Σπείρα- Σπείρα’’, κάνει επίσης τη ραδιοφωνική εκπομπή ‘’Άλλος με τη βάρκα μας’’ στο www.m-wordradio.gr, κάθε Δεύτερα βράδυ στις 11.

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 07 Απριλίου 2013 04:14