Καθαρή Δευτέρα - 120 μέρες απεργίας.

 

Καθαρή Δευτέρα του 2012. Οι 380 εργαζόμενοι στην Χαλυβουργία Ελλάδος κλείνουν 120 μέρες απεργίας. 

Τι σημασία έχει, λοιπόν, ακόμα ένα άρθρο συμπαράστασης, άλλη μία συνέντευξη των απεργών; Παρεμπιπτόντως, συνεντεύξεις των εργοδοτών έχετε διαβάσει ποτέ; Λοιπόν, για ποιο λόγο, ως Σταγόνα, πήγαμε και πήραμε μία συνέντευξη από έναν εκπρόσωπο των απεργών;

Πιστεύουμε πως το πρώτο βήμα των, όλο και πιο πολλών,  δικτύων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που θα αναγκαστούμε – ως κάτοικοι, ως εργαζόμενοι, ή ως πολίτες- να οργανώνουμε, από τούδε και στο εξής, είναι η πληροφόρηση. Λόγου χάρη, αν κάποιος επισκέπτης της Σταγόνας, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε ακούσει τίποτα γι’ αυτήν την απεργία, διαβάσει αυτή την συνέντευξη, τότε όλα, ως προς αυτό το ζήτημα, θα είναι διαφορετικά γι’ αυτόν. Εχθρότητα, αδιαφορία, συμπάθεια, ενεργητική συμπαράσταση, είναι κάποιες από τις στάσεις που μπορεί να προκύψουν στον υποθετικό αναγνώστη μας. Η δικιά μας η ευχή είναι να του προκύψει ένας προβληματισμός, μια διάθεση να προκαλέσει μία συζήτηση στον κύκλο του και ίσως αν το ψάξει το θέμα να μπορέσει να καταλάβει κάποιες σκληρές αλήθειες, σχετικά με τη νομοθεσία που θα αφορούν πια τις σχέσεις εργαζομένων και εργοδοτών. Από εκεί και πέρα, θα είναι όλα ανοιχτά για το τι θα αποφασίσει να πράξει ή να μην πράξει.

120 μέρες απεργίας. Που μπορεί και να γίνουν 1000. Και πολλοί μπορεί και να σκεφτούν: τι με νοιάζει εμένα; Και να το πει αυτό μέσα σε ένα τοπίο όπου η ανεργία δε λέει να σταματήσει, όπου οι μισθοί πέφτουν, όπου η κοινωνική ασφάλιση δεν….Εμάς, αντιθέτως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι μας νοιάζει. Νομίζουμε πως, ιδιαίτερα σε αυτές τις συνθήκες, είναι σημαντικό να προκύψει  μία νίκη του εργατικού κινήματος. Είναι σημαντικό όχι μόνο για τους ίδιους τους εργαζόμενους της χαλυβουργίας Ελλάδος, αλλά και για το ηθικό του κόσμου, όλου του εργαζόμενου κόσμου. Έχουμε μπει σε μια τροχιά όπου οι κυβερνώντες οδηγούν τους εργαζόμενους, από άποψη δικαιωμάτων και αμοιβών, στις αρχές του 20ου αιώνα. Μέσα σε τρία χρόνια καταργούνται, με διαδικασίες εξπρές, τα περισσότερα από όσα κατάφεραν να κερδίσουν οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους. Αγώνες που κράτησαν πάνω από έναν αιώνα. Αυτή η κατρακύλα, αυτός ο νομοθετικός αφοπλισμός του συνδικαλιστικού κινήματος πρέπει να λάβει την απάντησή του. Ολοψύχως  ευχόμαστε να ξεκινήσει αυτή η αντίστροφη πορεία  από τους απεργούς της χαλυβουργίας Ελλάδος. Μια πορεία, που θα τους οδηγήσει πίσω στις δουλειές τους, με τα αιτήματά τους ικανοποιημένα. Γι'αυτό λοιπόν αυτή η μικρή συνέντευξη. Με άλλα λόγια, θέλουμε να συνεισφέρουμε κι εμείς, με τις μικρές μας δυνάμεις, στην άμυνα της κοινωνίας μας. 

120 μέρες απεργίας. Μπορεί να γίνουν και 1000. Αν και έχουν πάντα κάτι το ηρωικό οι μεγάλες απεργίες, εν τούτοις αυτό το τέντωμα του σχοινιού δε μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους. Θεωρούμε απαράδεκτο να αφήνει η οργανωμένη κοινωνία να οδηγούνται τα πράγματα στα άκρα. Οι υπεύθυνοι της κυβέρνησης θα πρέπει να εργαστούν σκληρά για να βρουν τρόπους επίλυσης της απεργίας αυτής, ώστε να μην κυριαρχήσουν τόνοι δραματικοί και τρόποι ολοκληρωτικής απαξίωσης του  αγώνα των εργαζομένων. Αν υπάρχουν υπεύθυνοι...

 

 Ερώτηση: Υπό ποιες συνθήκες δουλεύατε πριν την απεργία;

Απάντηση: Δουλεύαμε με κυλιόμενες βάρδιες και πληρωνόμασταν ως έχει ο νόμος. Ξαφνικά, μια μέρα, μας είπαν να μας κάνουν ένα κούρεμα της τάξης του 45-50%. Ενώ δουλεύαμε πενθήμερο με 8ωρο, άλλοι με κυλιόμενες βάρδιες και άλλοι από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, μας είπαν, στα μέσα Οκτώβρη, «ή θα δουλέψετε πενθήμερο 5ωρο για 4 μήνες ή θα αναγκαστούμε να κάνουμε 180 απολύσεις». Κατόπιν γενικής συνέλευσης, ο κόσμος το αρνήθηκε ομόφωνα και, από τις 31 Οκτωβρίου, βρισκόμαστε σε απεργιακή κινητοποίηση.

Ερώτηση: Σε τι ηλικίες κυμαίνονται οι εργαζόμενοι;

Απάντηση: Είναι από 20 χρονών μέχρι και ανθρώπους που κοντεύουν να βγουν στη σύνταξη. Έχει παντρεμένους, ελεύθερους, ανθρώπους με 4-5 παιδιά…

Ερώτηση: Αυτοί πώς ζουν;

Απάντηση: Έχουμε μεγάλη συμπαράσταση από τον κόσμο και μεγάλη στήριξη από τα ταξικά σωματεία. Από την πρώτη στιγμή το ΠΑΜΕ είναι δίπλα μας. Ήδη έχει ξεκινήσει καμπάνια σε όλη την Ελλάδα και πανευρωπαϊκά. Έτσι, μπορούμε να επιβιώνουμε και να συνεχίζουμε την απεργία.

Ερώτηση: Αυτό που λέμε αλληλεγγύη πώς εκφράζεται πρακτικά;

Απάντηση: Εκφράζεται είτε ηθικά είτε οικονομικά είτε υλικά! Δηλαδή, με τροφές μακράς διαρκείας, που φτάνουν εδώ από αγρότες, από παιδιά… Έχουν έρθει σχολεία, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, έχουν έρθει δάσκαλοι και καθηγητές και κάνουν μάθημα στα παιδιά τι εστί απεργία και γιατί την κάνουμε, για να καταλαβαίνουν ότι πρέπει να κάνουν έναν αγώνα για να κερδίσουν κάποια πράγματα στη ζωή τους. Συνταξιούχος 90 χρονών έχει κάνει 150 χιλιόμετρα για να μας φέρει 20 ευρώ! Από εκεί και πέρα, κάθε βδομάδα μοιράζουμε σε όλους τους εργαζόμενους ένα ανάλογο ποσό, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις πρώτες τους ανάγκες. Παρακολουθούμε από κοντά κάποιους συναδέλφους μας με προβλήματα υγείας, οι οποίες θέλουν παραπάνω λεφτά ή κάποιες περιπτώσεις με ιδιαίτερες ανάγκες.

Ερώτηση: Έχει έρθει, μέχρι τώρα, κάποιος υπεύθυνος να σας πει ότι τα αιτήματά σας ίσως να γίνουν δεκτά;

Απάντηση: Μέχρι στιγμής η εταιρεία έχει αδιάλλακτη στάση, γι’ αυτό η απεργία συνεχίζεται. Δεν υπάρχει τίποτα το οποίο να μας βεβαιώνει ότι θα πάρει πίσω τους απολυμένους, διότι το εργασιακό καθεστώς θα παραμείνει ως έχει. Και οι απολυμένοι είναι 65.

Ερώτηση: Αφού η απεργία κρατάει τόσες πολλές μέρες και φαίνεται ότι θα συνεχιστεί, η εταιρεία δεν έχει μπει ποτέ στο δίλλημα να κάνει μια υποχώρηση, αφού μάλλον χάνει από την παραγωγή; Γιατί είναι τόσο σκληρή;

Απάντηση: Η εταιρεία πατάει πάνω στους αντεργατικούς νόμους, οι οποίοι υπήρχαν και ψηφίζονται σήμερα. Μπορεί να χάνει επί του παρόντος, αλλά το έχει υπολογίσει ότι μετά, αν περάσουν οι προτάσεις της, θα κερδίσει. Όποιος νόμος περάσει τώρα, θα παραμείνει μέχρι το τέλος. Γι’ αυτό λέμε ή αυτοί ή εμείς.

Ερώτηση: Δεν μπορεί να δώσει μια συμβιβαστική λύση το κράτος;

Απάντηση: Έχουμε πάει στο υπουργείο 4-5 φορές, όπως θα πάμε και τώρα. Ο ίδιος ο υπουργός έχει πει στη διοίκηση «σας έχουμε δώσει όλα τα όπλα, πάρτε τον κόσμο μέσα και συνεχίστε να δουλεύετε». Τα όπλα είναι ότι η εργασία από 5ωρο πενθήμερο των 500 ευρώ γίνεται 8ωρο πενθήμερο των 600 ευρώ. Είναι χειρότερα. Στο 5ωρο πενθήμερο ήθελε μια υπογραφή από όλους τους εργαζόμενους. Τώρα δε θέλει υπογραφή, τα νομοθετούν. Αλλά έχεις και δικαίωμα διαπραγμάτευσης σε ό,τι μπορείς να κρατήσεις. Ούτε αυτό τους αρέσει. Θέλουν να μας τα πάρουν όλα. Εφόσον ο υπουργός ψηφίζει τέτοιους νόμους, δεν μπορεί να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι! Έχει φτάσει το σημείο η εργοδοσία να χτυπά το χέρι στο τραπέζι και να λέει ότι θα κάνουν αυτό που θέλουν αυτοί.

Ερώτηση: Ποιο είναι το βασικό στοιχείο που έχει ψηφιστεί και λύνει τα χέρια της εργοδοσίας;

Απάντηση: Είναι μειώσεις 22% των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και, μόλις τελειώνουν οι κλαδικές συμβάσεις, να μπορεί να σου κόψει επιδόματα γάμου, νυκτερινά κ.α. Άρα ο μισθός κατεβαίνει αυτόματα στο 50%. Αυτά νομοθετούνται τώρα, αλλά και πάλι σαν σωματείο έχεις δικαίωμα διαπραγμάτευσης πάνω σ’ αυτά. Άλλο το 5ωρο, που αποδείχτηκε ότι σωστά κάναμε και δεν το υπογράψαμε, γιατί, αν το είχαμε υπογράψει, τέλος Φλεβάρη έπρεπε να το υπογράψουμε πάλι και τότε θα καταργείτο η συλλογική σύμβαση. Επίσης, μετά από 3 μήνες έχει δικαίωμα κατάργησης των επιδομάτων, συν το 22%, δηλαδή πας αυτόματα στα 600 ευρώ. Τότε θα σου ζητούν να υπογράψεις μια σύμβαση ορισμένου χρόνου. Γι αυτό ήθελαν τις υπογραφές μας. Τελικά, το ζουμί είναι όχι οι κλαδικές συμβάσεις, αλλά οι προσωπικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Εκεί θα το πάνε.

Ερώτηση: Γιατί η εταιρεία το κάνει αυτό; Αν το κάνει για να αυξήσει τα κέρδη της, πάει να πει ότι είναι  άπληστη. Μήπως αισθάνεται ένα ανταγωνισμό από άλλες χαλυβουργικές εταιρείες και θέλει να μειώσει το εργατικό κόστος της; .

Απάντηση: Τότε, γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο και στ’ άλλα  χαλυβουργεία; Ούτε στη Χαλυβουργική, ούτε στη Σιδενόρ, ούτε στη Βιοχάλκο. Γίνεται μόνο εδώ, που ο κύριος Μάνεσης έχει και ένα ακόμα εργοστάσιο στο Βόλο. Γι’ αυτό εμείς λέμε ότι ο κ. Μάνεσης με την εταιρεία του είναι ο λαγός των άλλων εταιρειών χαλυβουργίας. Αυτό το ξεζούμισμα των εργαζομένων το θέλουν όλοι. Μας θέλουν φοβισμένους και υποταγμένους, με μισθούς πείνας. Αλλά αυτό δε θα περάσει του κ.Μάνεση.

Ερώτηση: Δηλαδή τον έχουν βάλει να παίζει ένα τέτοιο ρόλο;

Απάντηση: Ε, βέβαια! Άμα περάσει εδώ, να γίνει το ίδιο κι εκεί.

Ερώτηση: Καθημερινά έρχονται εδώ όλοι οι απεργοί;

Απάντηση: Έρχονται άλλες φορές 200 άτομα, άλλες 150, άλλες 250. Τώρα μέσα έχουμε 100 άτομα, αλλά αλλάζουμε. Το βράδυ έχει περιφρούρηση, έξω από την πύλη, εννοείται! Δεν είναι κατάληψη, είναι απεργία. Όποιο διευθυντικό στέλεχος θέλει, έρχεται μέσα για κάποιες δουλειές. Αλλά όλοι οι εργαζόμενοι και οι υπάλληλοι απεργούν. Μόνο τα διοικητικά στελέχη δεν απεργούν.

Ερώτηση: Έχουν έρθει από κόμματα της αριστεράς να δηλώσουν υποστήριξη;

Απάντηση: Βεβαίως. Έχουν έρθει και ευρωβουλευτές και πούλμαν με ξένους από την ευρωβουλή. Και ο κύριος Τσίπρας ήρθε, βοηθάει βέβαια η συμπαράσταση, αλλά τι να σου κάνει κι αυτός; Έχουμε, πάντως, μεγάλη συμπαράσταση από διάφορες ομάδες, από συλλόγους και από κινήσεις που έρχονται από πολλά μέρη της Ελλάδας, για να μας βοηθήσουν. Και άνθρωποι από μόνοι τους, συγκινητικές περιπτώσεις που μας δυναμώνουν.

Ερώτηση: Τα κόμματα εξουσίας, του δικομματισμού που λέμε, έχουν έρθει;

Απάντηση: Όχι. Θα έρθει το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ ή ο ΛΑΟΣ; Και να έρθουν, τι θα πουν; Είμαι μαζί σου; Αφού αυτοί οι τρεις ψηφίζουν τα αντεργατικά μέτρα.

Ερώτηση: Η ψυχολογία των απεργών πώς είναι;

Απάντηση: Η ψυχολογία είναι σε καλή κατάσταση.

Ερώτηση: Μέχρι πού θα το φτάσετε;

Απάντηση: Μέχρι την επαναπρόσληψη των 65 απολυμένων και να δουλεύουμε με τους ίδιους όρους και αμοιβές που δουλεύαμε και πριν.  Εδώ δεν μπορούσαμε να ζήσουμε με αυτά που παίρναμε πριν, θα ζήσουνε τώρα οι οικογένειές μας με 500 και 600 ευρώ;! Είναι βαριά βιομηχανία, οι συνθήκες εργασίας είναι άσχημες και σε μερικά τμήματα σκέτη κόλαση..


Υπάρχει ένας λογαριασμός στην Εθνική Τράπεζα, όπου όλοι μπορούν να βάζουν χρήματα, στηρίζοντας οικονομικά τους εργαζόμενους της Χαλυβουργίας. Επίσης, ένα fax για την επικοινωνία μαζί τους.

Αριθμός λογαριασμού: 200/623301-52 στο όνομα Δημήτρης Λιάκος  . Fax:2105578360

 

Τη συνέντευξη την πήρε η Φρόσω Βοργιά . Το εισαγωγικό σημείωμα  είναι του Λάκη Ιγνατιάδη.

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 07 Απριλίου 2013 04:14

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: