Τρία κρυπτοεαρινά ποιήματα

 

Εαρινή ισημερία. Αλληλούια.
Από αύριο μεγαλώνει η μέρα, το φως πάλι νικάει. Αχ, λέει, να συντονιζόταν αυτόματα και η ψυχή μας με της φύσης το φαινόμενο αυτό.
Τι ωραία που ’θάταν !
Ποτέ δε ξέρεις όμως.

Σήμερα  πατριώτες– Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης - φυσάει το κουρελιασμένο πανάκι μας της ποίησης το χρυσό αεράκι.
Άντε να δούμε, σε ποιες θάλασσες θα μας βγάλει και τι ψάρια θα πιάσουμε.

Εμείς, ως Σταγόνα, υψώνουμε στο κατάρτι μας τρία ποιήματα της Πολωνής Συμπόρσκα, τιμώντας την μ’αυτόν τον τρόπο, μιας και πέθανε τον προηγούμενο μήνα. Και μας άφησε, εκτός από τη στάχτη της, και κάποια ποιήματα με τα οποία προσπαθούσε να εξημερώσει, εκτός των άλλων, και το θάνατο. Γεια σου Βισουάβα.

Σε κάποιους τους αρέσει η ποίηση
Σε κάποιους – 
δηλαδή όχι σε όλους.
Και ούτε καν στους περισσότερους απ’όλους,
μα στους λιγότερους.
Χωρίς να υπολογίζουμε τα σχολεία,
όπου αναγκάζεται κανείς,
ή τους ποιητές τους ίδιους, 
μπορεί και να’ναι αυτοί δύο στους χίλιους.

Τους αρέσει –
μα τους αρέσει ακόμα η σούπα με ζυμαρικά,
τους αρέσουν οι φιλοφρονήσεις
και το γαλάζιο χρώμα,
τους αρέσει το παλιό κασκόλ, 
τους αρέσει να κάνουν το δικό τους, 
τους αρέσει να χαϊδεύουν το σκύλο.


Η ποίηση – 
αλλά τι πράμα είναι η ποίηση;
Πολλές αβέβαιες απαντήσεις 
έχουν δοθεί ως τώρα.
Εγώ πάντως δεν το ξέρω και πιάνομαι απ’αυτό 
σα να’ναι η κουπαστή που θα με σώσει.

Τρεις πιο παράξενες λέξεις
Όταν προφέρω
τη λέξη Μέλλον,
η πρώτη συλλαβή ήδη 
χάνεται στο παρελθόν.

Όταν προφέρω 
τη λέξη Σιωπή,
την καταστρέφω.

Όταν προφέρω
τη λέξη Τίποτα,
δημιουργώ κάτι, που σε καμία     
ανυπαρξία δε χωράει.

Ένα αρχινισμένο παραμύθι

Ο κόσμος δεν είναι ποτέ έτοιμος
Για τη γέννηση ενός παιδιού
……..
………
Ας είναι εύκολος ο τοκετός
ας μεγαλώσει το παιδί μας 
και ας είναι καλά.
Ας είναι χαρούμενο 
κάπου κάπου,
και ας περνά πάνω 
απ’τις αβύσσους.


Ας είναι η καρδιά του 

δυνατή για να αντέχει

κι ας είναι ξύπνιο το μυαλό του

για να ταξιδεύει.

Αλλά όχι τόσο μακριά 
όσο να βλέπει το μέλλον.
Γλιτώστε τον, 
ώ ουράνιες δυνάμεις, 
από αυτό ειδικά το χάρισμα.

Της Πολωνής Βισουάβα Συμπόρσκα ( 1923 – 2012 ). Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας, 1996.
Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό  “the books’ journal”, τεύχος Μαρτίου. 
Η τελευταία φωτογραφία είναι της Συμπόρσκα, σε στιγμή που ξεφυσάει και τον καπνό. Λίγο μόλις πριν, είχε τελειώσει η τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ, στην οποία η επιτροπή την είχε αποκαλέσει "Μότσαρτ"της ποίησης.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Μαρτίου 2013 06:44