Eίναι ένα βάρος που σαπίζει πάνω στο στέρνο σου.

Είναι η οργή που σιγοκαίει μέσα σου.

Ο αιώνιος πόθος να γευτείς τη γαλήνη, ενώ μέσα σου φιλοξενείς ένα μικρό χάος.


Χρειάζομαι λέξεις.

Χρειάζομαι εκφράσεις.

Χρειάζομαι κινήσεις.

Θα σπάσω.

Θα διαλυθώ σε χιλιάδες μικρά κομμάτια. Ίσα που θα τα διακρίνεις.

Θα αιωρούμαι. Θα περιφέρομαι σε τόπους που δεν τόλμησα ποτέ να επισκεφθώ.


Έχε το νου σου...

Ίσως μια μέρα κάποιο κομμάτι μου σε πληγώσει.

Γι' αυτό πάντα να μαζεύεις τα σπασμένα.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013 13:08

Αγγελική Κάλβη

Δε βρίσκω τις λέξεις