Στα βαθιά.

 

Τα όνειρά σου μην τα λες, γιατί μια μέρα κρύα, μπορεί και οι φροϋδιστές να ’ρθουν στην εξουσία.                                                 Διονύσης   Σαββόπουλος.

Φρονώ ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες εκλογές χαροποίησε, ενθουσίασε θα έλεγα, κάθε δημοκρατικό πολίτη αυτής της χώρας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της επιτυχίας ανήκει στον πρόεδρο του Συνασπισμού, Αλέξη Τσίπρα.
Αυτή η επιτυχία του οφείλεται στα νιάτα του, στην αγωνιστικότητά του στην αποφασιστικότητά του, στην
επάρκεια του λόγου του και, κυρίως, στην εμπιστοσύνη που ενέπνευσε στο πόπολο, ότι αυτός είναι ο άνθρωπός του, μ’ αυτόν μπορεί να διεκδικησει τις παράφορα άδικες απώλειές του, μ’ αυτόν θα ξανακερδίσει τα κεκτημένα χρόνων και χρόνων.
Αυτός είναι που υπερασπίζεται τα συμφέροντά του με ειλικρίνεια, με μαχητικότητα, αυτός θα κουνήσει το δάκτυλο στους «εταίρους» μας.
 
Στην επιτυχία αυτή, βέβαια, βοήθησαν άοκνα όλοι, μα όλοι οι αντίπαλοί του και οι συγγενείς του χώροι – κόμματα, ηγέτες και οπαδοί με ξεπερασμένες νοοτροπίες, με εμμονές, με ιδιοτέλειες, με αρχομανίες, με αρτηριοσκληρύνσεις - δεν πήραν χαμπάρι, ότι από την εποχή του δακτυλιδιού του Αλαβάνου ακόμα, άρχισε να φυσά φρέσκο αεράκι, να μετατρέπεται σε άνεμο και, τελικά, να τους καταπίνει όλους σαν ανεμοστρόβιλος.

Το τσαντισμένο εκλογικό σώμα,  που πληροφορήθηκε το αποτέλεσμα, ένοιωσε ότι του προσφέρονταν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που περιείχε λίγη απορία και περιέργεια, αρκετή αγωνία, περισσότερη ανησυχία και, κύριο συστατικό, τις αντιδράσεις των δεινοσαύρων της πολιτικής, πάνω στο τραπέζι του, πάνω στο ιδρωμένο σουβέρ του, έτοιμο για κατανάλωση την επόμενη μέρα.

Η επόμενη μέρα ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Αυτοδυναμία  για την Ν.Δ γιόκ.
Δεύτερο κόμμα το ΠΑ.ΣΟ.Κ τσού.
Αξιωματική αντιπολίτευση ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ντα.
Ναζί στο κοινουβούλιο γιά.
ΔΗΜ.ΑΡ κομψί-κομψά.
Ο ΛΑ.Ο.Σ off.
Κ.Κ.Ε, τ’ είχες Γιάννη; τ’είχα πάντα!
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, άλλο φρούτο!
Οι μεθεπόμενες μέρες, ακόμη πιο κρίσιμες.
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α μπήκε σφήνα στο κατεστημένο και τα έκανε όλα άνω-κάτω.Ο λαός δεν είχε τίποτα πιά να χάσει
 και βρήκε στην αριστερά την ελπίδα για τη δουλειά του, για το εισόδημά του, για την αξιοπρέπειά του, για την ύπαρξή του.
Σειρά είχαν τώρα οι τυραννόσαυροι: κάθε κίνηση, κάθε ενέργεια, κάθε μορφασμός πέρασαν από κρησάρα, από χλεύη, από απαξία, αλλά και από φόβο. Άρχισαν όλοι να φοβούνται το νέο, το αγέρωχο, το αληθινό!
Οι διερευνητικές εντολές πήγαν όλες στο βρόντο, έμεινε, όμως, η εμπιστοσύνη στην αριστερά, γιατί και όλες τις επόμενες μέρες δεν έκανε κανένα συμβιβασμό, καμία έκπτωση.

Ξαναπάμε, λοιπόν, για εκλογές στις 17 Ιουνίου.
Δε συμφέρει τη χώρα, μας λένε. Δε θα μας δώσουν τις δόσεις του δανείου, μας λένε. Δε θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, μας λένε. Θα μου πάρουν το παπάκι μου, μου λένε.
Το Κ.Κ.Ε θέλει ο λαός να διορθώσει το ποσοστό του.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ θέλει να μαζέψει τα κομμάτια του.
Του Σαμαρά του άρπαξαν τo γλυφιτζούρι  και ψάχνει το θείο του, τον αεροπόρο (ΜΑΝΟ, ΝΤΌΡΑ, ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ), για να καθαρίσει!
Ο ΛΑ.Ο.Σ με τον Καρατζαφέρη ελπίζει να ξαναπαίξει μπάλα, παρήγγειλε μάλιστα και τραμπολίνο για θεαματικότερες κωλοτούμπες. 
Οι στρατόκαυλοι της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ καραδοκούν.
Ξαναπάμε για εκλογές. Ξαναψηφίζουμε αριστερά. Συνεργαζόμενη αριστερά.
Τελειώνουμε την ανατροπή που αρχίσαμε!
Άντε και στα δικά μας.
Πάμε για κεί μ’ έναν πυροβολισμό, η αγάπη δουλεύει για τον σοσιαλισμό.
                Διονύσης Σαββόπουλος

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:33

Σχόλια   

0 # Μαριάννα 10-11-2012 21:50
Και η ανατροπή δεν ήρθε. Ίσως άργησε κι αυτή όχι μια μέρα αλλά ένα χρόνο, ένα εξάμηνο μια αιωνιότητα; Καθυστερημένα διάβασα το άρθρο σού και πιθανόν να το ολοκλήρωνα κάπως έτσι: Και το αποτέλεσμα: Παράς νάιν!
Παράθεση

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: