Τα παιδιά της Βασίλισσας σηκώνουν κεφάλι.

 


Το 5ο και το 22ο Δημοτικό Κερατσινίου και το 12ο και 20ο Νηπιαγωγείο Κερατσινίου αποτελούν ένα συγκρότημα σχολείων. Μα τι λέω;
Κανείς δεν ξέρει ποια και πού είναι.
Όλοι, όμως, στο Κερατσίνι, έχουν ακούσει το ''Πέτρινο'' και τη ''Βασίλισσα'', που κανονικά είναι ''Το Πέτρινο Σχολείο της Βασίλισσας'' και αναφέρεται σε αυτό το συγκρότημα.

Ωστόσο, πέρα από το όνομα, τα πράγματα δείχνουν πως εκεί βασιλεύουν οι αρχές της Δημοκρατίας, της αλληλοβοήθειας και της αγάπης προς το συνάνθρωπο. Η κυρία Στέλλα Μιχάλογλου, δασκάλα στο 22ο Δημοτικό, και ο κύριος Στέλιος Φωκιανός, δάσκαλος στο 5ο Δημοτικό, εξηγούν την έννοια του κοινωνικού - σχολικού παντοπωλείου που έχουν στήσει τα σχολεία. Πολλάκις μου ανέφεραν πως οι ίδιοι είναι ένα μικρό κομμάτι αυτής της δράσης και μαζί με αυτούς υπάρχουν κι άλλοι πολλοί  που αποφασίζουν, στηρίζουν και συνδράμουν για το παντοπωλείο. 

Πριν από δύο χρόνια οι γονείς σε μια συνέλευσή τους σκέφτηκαν να στηρίξουμε τις οικογένειες και τα παιδιά που βιώνουν μέχρι και πείνα. Εμείς σαν δάσκαλοι καλωσορίσαμε την ιδέα και από κοινού ξεκινήσαμε δράσεις αλληλεγγύης. Στήναμε παζάρια, κάναμε κληρώσεις, ερχόμασταν σε επαφή με γιατρούς  που μπορούσαν να προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες, οπτικούς, ακόμα και φροντιστήρια. Όποτε εμφανιζόταν κάποιο πρόβλημα τρέχαμε με δράσεις. 

Στη συνέχεια όμως, με όλα τα μέτρα που έρχονταν, η φτώχεια και η πείνα άρχισαν να γίνονται πολύ πιο έντονες και να απλώνονται μέσα στην κοινωνία του σχολείου. Τότε  όλοι μαζί αποφασίσαμε να δρούμε οργανωμένα και σε μόνιμη βάση. Βέβαια, η ιδέα του κοινωνικού-σχολικού παντοπωλείου δεν ήρθε σαν παρθενογένεση. Πολλά σχολεία και γειτονιές έχουν τέτοιες δράσεις αλληλεγγύης.  

Στην αρχή, το μόνο πρόβλημά μας ήταν ο χώρος που θα βάζαμε τα τρόφιμα. Τελικά επιλέξαμε μια  αίθουσα του σχολείου η οποία διαθέτει ντουλάπια. Η  ιδέα αγκαλιάστηκε από όλους και γιγαντώθηκε μέρα με τη μέρα, χωρίς εμπόδια και ιδιαίτερες δυσκολίες!

Εκτός από τους γονείς των σχολείων μας, ο καθένας μπορεί να φέρει τρόφιμα. Βάλαμε και κάποια δημοσιεύματα σε εφημερίδες, με αποτέλεσμα να έχουμε ενίσχυση και από άλλα μέρη της Αθήνας, είτε από ομάδες ανθρώπων είτε ατομικά. 

Ατομικά υπάρχουν πολλοί που δίνουν. Ο καθένας σχετίζεται με το πρόσωπό του και όχι με την ιδιότητά του. Η κοινωνία γύρω βοηθά, αυτό όμως δεν γίνεται με όρους προσωπικής προβολής, αλλά μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις. Πολλοί από τους καταστηματάρχες είναι και γονείς, οι οποίοι βοηθάνε χωρίς να σημαίνει ότι το κάνουν για να προβληθούν. Το κάνουν λόγω της αλληλεγγύης που αναπτύσσεται ανάμεσα στους ανθρώπους όταν κάποιοι από αυτούς βρίσκονται σε αδύναμη θέση. 

Επίσης, στη μέχρι τώρα διάρκεια της ζωής του παντοπωλείου μας χτύπησαν την πόρτα διάφορες εταιρίες και τράπεζες, οι οποίες θέλησαν να μας βοηθήσουν διατηρώντας την επωνυμία τους. Εμείς, από την άλλη, μετά από συζήτηση βάλαμε ένα όριο. Ορίσαμε την έννοια του ανώνυμου κοινωνικά αλληλέγγυου, δηλαδή να συστηνόμαστε στους ανθρώπους με το ονοματεπώνυμό τους και όχι με την ιδιότητά τους, πολύ περισσότερο αν πρόκειται για εταιρία, ακόμα πιο πολύ αν πρόκειται για τράπεζα. Δεν ζήτησαν να τους κάνουμε διαφήμιση αλλά να μας ενισχύσουν ως τέτοιοι. Όπως εμείς δεν εκπροσωπούμε κάποιον παρά μόνο τους εαυτούς μας και τη συλλογικότητά μας στο σχολείο με την παιδαγωγική έννοια, έτσι θελήσαμε να σχετιστούμε και μαζί τους. Άλλοι δέχτηκαν, άλλοι όχι. 

Επί μία βδομάδα κάθε μήνα μαζεύουμε τρόφιμα μετά από κάλεσμα και τα αρχειοθετούμε με την βοήθεια των παιδιών, κυρίως των μεγάλων τάξεων. Εξοικονομούμε και κάποια χρήματα μέσα από κληρώσεις, λοταρίες και παζάρια με τα οποία αγοράζουμε το μηνιάτικο κρέας των οικογενειών. Τα τρόφιμα που συγκεντρώνονται μοιράζονται σε καμιά 30αριά οικογένειες κάθε μήνα.

Το σημαντικό σε αυτήν την ιστορία είναι ότι εμπλέκονται και τα παιδιά. Προσπαθούμε να σπάσουμε το ταμπού της ενοχής και της ντροπής. Κυρίως τα μεγαλύτερα παιδιά βοηθούν πρόθυμα στην αρχειοθέτηση των τροφίμων, αυτά που οι οικογένειές τους δέχονται βοήθεια και αυτά που οι οικογένειές τους παρέχουν βοήθεια. Ξέρουν ότι οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές τους ενισχύονται. Μάλιστα μέσα από την συλλογική δουλειά θέλουν να δώσουν διαύγεια και διαφάνεια, να γίνονται όλα ανοιχτά και να σπάσουν τα ταμπού, να βρεθούν όλοι στο ίδιο επίπεδο. Αυτό που λέμε κρίση είναι μέσα στην καθημερινότητά τους, βλέπουν ότι υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν φαγητό μαζί τους κι έτσι βοηθάν. Γι' αυτό, το παντοπωλείο λειτουργεί και σε ώρες μαθήματος, δεν περιμένουμε να σχολάσουν τα παιδιά ώστε μην τους δουν άλλα παιδιά ή γονείς.

Όμως και τα μικρότερα βοηθούν. Θυμίζουν στους γονείς τους να φέρουν τρόφιμα ή τα φέρνουν τα ίδια. Τους το εξηγούμε με την έννοια της συμπαράστασης και της αλληλοβοήθειας αλλά δείχνουν να αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα. 

Θα θέλαμε να  έχουμε και κάποιο γιατρό. Υπάρχουν κάποιες ομάδες γιατρών οι οποίες θα μπορούσαν να σταθούν δίπλα μας, όπως είναι στο  Πέραμα οι ''Γιατροί του Κόσμου'' και κάποιοι που βοηθούν σε προσωπικό επίπεδο.

Τώρα που θα κλείσει το σχολείο για καλοκαίρι θα προσπαθήσουμε να μαζέψουμε τρόφιμα που θα καλύψουν και τους 3 μήνες, όσο μπορούμε. Θα κάνουμε κάθε φορά όσο γίνεται περισσότερο. Καθώς, όμως τα πράγματα ζορίζουν δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο.

Αν κάποια στιγμή κανείς δεν έχει να φέρει τίποτα, τότε η κοινωνία θα πρέπει να οργανωθεί καλύτερα και να προχωρά με συγκεκριμένες πράξεις. Θα πρέπει να υπάρξουν μαζικές διεκδικήσεις και μια διαφορετική κατανομή του πλούτου. Όταν μια κοινωνία πεινά μαζικά, δεν μπορεί  ούτε να κοιτιέται ούτε να ζήσει μαχαιρώνοντας ο ένας τον άλλον. Οι άνθρωποι θα πρέπει να βγουν οργανωμένα στους δρόμους και να διεκδικήσουν τα αυτονόητα, τη ζωή του πίσω.  

Εμείς αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους σε αυτή την εποχή της κοινωνικής λεηλασίας. Όχι μόνο ανάμεσα σε αυτούς που έχουν ένα πρόβλημα. Βλέπουμε ότι η κατάσταση που υπάρχει στην κοινωνία μπορεί να αγγίξει σήμερα τον έναν, αύριο τον άλλον και μετά όλους μας. 

Αυτός είναι σε πιο γενικές γραμμές ο ρόλος και ο στόχος του παντοπωλείου. Δεν είναι μια φιλανθρωπία στην οποία θα απευθυνθεί μόνο κάποιος ο οποίος βρίσκεται σε μία ένδυα. Αντιπροσωπεύει τη συμπαράσταση που πρέπει να υπάρχει σε ένα κοινωνικό ιστό που αντιμετωπίζει σήμερα την έλλειψη τροφίμων, αύριο τη διακοπή ρεύματος σε ένα σπίτι που δεν είχε να το πληρώσει, μεθαύριο την ανάγκη μιας οικογένειας που έχει πρόβλημα με το θέμα της υγείας. Μπαίνουμε σε αυτή την λογική. 

Φυσικά και παλαιότερα τα σχολεία μας είχαν συμμετάσχει σε δράσεις αλληλεγγύης. Τα σωματεία δασκάλων, καθηγητών και γονέων σε όλη την Ελλάδα μέσα από εκδηλώσεις μάζεψαν χρήματα για να φτιαχτεί ένα σχολείο στη Γάζα. Κατεβήκαμε στη Γάζα, βρήκαμε παιδιά, ανταλλάξαμε ζωγραφιές παιδιών από εδώ με παιδιά της Παλαιστίνης και έχουμε μόνιμη έκθεση ζωγραφικής μέσα στο σχολείο. Κάναμε δράσεις για την ενίσχυση των ''Γιατρών του Κόσμου'', δράσεις αλληλεγγύης για τους απεργούς της Χαλυβουργίας με τρόφιμα και χρήματα, όπου πρωταγωνίστησε το σωματείο των δασκάλων αλλά πήραν μέρος και τα παιδιά μας.
 
Άρα μιλάμε για μια συνολική αντίληψη αλληλεγγύης, όχι μόνο στο ζήτημα της διατροφής αλλά και της υγείας, των αναγκών και των δικαιωμάτων. Με λίγα λόγια, εκείνο που κάνουμε είναι με όλους αυτούς τους τρόπους να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, των παιδιών, των μαθητών μας, ενάντια στις επιλογές των λίγων και ''εκλεκτών''.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:33

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: