Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

 

Παρακαλείστε όπως απομακρύνετε τους καρδιοπαθείς και τις εγκύους από τις οθόνες σας! Πλησιάζει, σου λέει, η 17η Ιουνίου!
Η αλήθεια είναι ότι ακούγεται αρκετά απειλητικό.

Μετά το φιάσκο της 6ης Μαΐου και το έμφραγμα μυοκαρδίου, που έπαθαν αρκετοί από τους πολιτικούς αρχηγούς βλέποντας τα ποσοστά τους,

οι Έλληνες καλούνται ξανά να προσπαθήσουν να διαμορφώσουν το μέλλον της χώρας τους! Μόνο που, αυτή τη φορά, η ανάγκη είναι επιτακτική. Μόνο που, αυτή τη φορά, δεν αρκεί να προσπαθήσουμε, αλλά επιβάλλεται να τα καταφέρουμε!

Πολλοί μιλούν για τις πιο κρίσιμες εκλογές όλων των εποχών για τη χώρα μας, και πράγματι είναι;(!) Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα καθ΄ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, μπορεί ο καθένας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για τους ανθρώπους που, για ακόμα μία φορά, διεκδικούν την ψήφο του ελληνικού λαού. Παλιότερα, υποθέταμε ότι κάτι δεν πάει καλά, υποθέταμε πως μας κοροϊδεύουν! Πλέον είμαστε σίγουροι και αυτοί κάνουν ό,τι μπορούν, προκειμένου να μας πείθουν όλο και περισσότερο! Τα προσχήματα έχουν πια διαλυθεί, το άγχος τους έχει χαθεί και το θράσος τους δεν έχει όρια! Μετακινήσεις από το ένα κόμμα στο άλλο εν μία νυκτί! Μεταβολές στις βασικές θέσεις της εκάστοτε παράταξης, μόνο και μόνο γιατί βλέπουν πως αυτό πουλάει τώρα! Μεταβολές και στο ύφος. Από αυστηρό πατρικό σε μειλίχιο χριστιανικό, από ντούρο επαναστατικό σε χαλαρό φιλικό και από το υπερτροφικό εγώ στο άχρωμο εμείς. 


Ναι, ακριβώς σαν ένα μουσικό κομμάτι, το οποίο σταματάει να ακούγεται, γιατί πέρασε πια η μόδα του! Όλα αυτά γιατί; Για να καταφέρουν να εισβάλουν σε αυτό το ωραιότατο, κατά τα λοιπά, κτήριο που λέγεται Βουλή και να μπορέσουν να βολευτούν στα έδρανα περιμένοντας το πιάτο με το ζεστό φαγητό να τους σερβιριστεί! Αυτοί είναι κι αυτούς πρέπει εμείς να στηρίξουμε την άλλη Κυριακή ασκώντας το εκλογικό μας δικαίωμα στα πλαίσια του δημοκρατικού πολιτεύματος!

Ω ναι..., αν το έχεις ξεχάσει, να στο θυμίσω! Έχουμε ακόμα δημοκρατία! Μια άλλου είδους δημοκρατία, μια δική μας δημοκρατία! Άλλωστε, αφού εμείς οι Έλληνες τη δημιουργήσαμε…, δεν μπορούμε να κάνουμε κάποιες εικαστικές παρεμβάσεις; Καραμέλα αιώνων αυτό, το ότι δηλαδή εμείς δημιουργήσαμε τη δημοκρατία,  η οποία νομίζω πως θα τρώγεται και από τα παιδιά των τρισεγγόνων μου! Κανείς δεν παραγνωρίζει όλα αυτά που έκαναν οι Έλληνες και τον πολιτισμό που παρήγαγαν, αλλά ας έρθουμε επιτέλους στην πραγματικότητα! Επειδή ο Αρίστος και ο Πλάτωνας κάποτε τα έλεγαν ωραία, δε σημαίνει ότι στις ελληνικές φλέβες κυλάει η φιλοσοφία! Ήρθε η ώρα να βρούμε άλλα επιχειρήματα, για να στηρίξουμε την καταγωγή μας, εκτός από το πλέον γραφικό «Όταν οι Έλληνες φιλοσοφούσαν, οι υπόλοιποι κρεμόντουσαν από τα δέντρα»! Γιατί κάτι μου λέει ότι θα αντιστραφούν οι ρόλοι και θα επιστρέψουμε εμείς στη φύση. Όχι, δεν είναι στο αίμα μου η απαισιοδοξία. Το αντίθετο, μάλιστα. Αλλά είμαι ένας νέος άνθρωπος που ανησυχεί για το μέλλον του, και σίγουρα δεν είμαι η μόνη!

Πραγματικά, δεν ξέρω αν όλοι όσοι θέλουμε να φύγουμε από αυτή τη χώρα είμαστε δειλοί και φυγόπονοι! Ούτε γνωρίζω, αν αυτοί που θέλουν να μείνουν είναι και αυτοί που θέλουν να παλέψουν για το μέλλον της Ελλάδας. Διανύουμε την περίοδο του απόλυτου σκότους! Το αν θα έχεις στις 18 Ιουνίου (άντε και λίγο αργότερα, για σένα και μόνο) ευρώ ή δραχμή, αν θα είσαι εντός ή εκτός Ευρώπης ή αν θα βρεθείς σπίτι σου μετά από μια ωραία χειρονομία της Μαντάμ -κάτι μάθαμε κι εμείς από τον Τσίπρα- Μέρκελ, είναι ερωτήματα που θα βρουν σύντομα την απάντησή τους! Οι θέσεις των κομμάτων είναι πάνω κάτω γνωστές, τουλάχιστον μέχρι αυτή την ώρα που γράφεται το συγκεκριμένο άρθρο! Αύριο δεν ξέρεις τι γίνεται, είπαμε μπορεί να αλλάξει η μόδα! Αυτό, λοιπόν, που μένει είναι να σκεφτεί ο καθένας μας, συγκροτημένα και σωστά, τι είναι αυτό που θεωρεί καλύτερο και, πολύ απλά, να το ψηφίσει! Μπας και καταφέρουμε να ξεπεράσουμε, επιτέλους, αυτή την οικονομική κρίση!

Α, συγγνώμη…όλα κι όλα! Πρώτα απ’ όλα η κρίση είναι  αξιών. Η κρίση είναι ηθική. Έτσι λένε, αφού κουράστηκαν πλέον με τον όρο οικονομική και είπαν να αλλάξουν λεξιλόγιο! Αναρωτήθηκαν ποτέ πώς έφτασαν οι άνθρωποι σε αυτό το σημείο; Αναρωτήθηκαν ποτέ, γιατί αυξάνεται καθημερινώς η εγκληματικότητα και γιατί πλέον σκοτώνουν για 10, 20, 30 ευρώ; Οι αξίες και η ηθική δεν εξαφανίζονται σε μία ημέρα! Ή τις έχεις ή δεν τις είχες ποτέ. Αν όμως τις έχεις, δεν τις χάνεις, επειδή μία μέρα ξύπνησες στραβά. Τις χάνεις επειδή ζεις εξαθλιωμένα, επειδή δεν έχεις να φας, επειδή φτάνεις στην απόγνωση. Προφανώς και κανείς δεν επικροτεί αυτές τις ενέργειες, αλλά ας καταλάβουμε ότι όλα είναι μια αλυσίδα! Αν δεν μπορείς να ζήσεις, προβαίνεις σε ακραίες ενέργειες. Και μετά μας φταίνε οι μετανάστες, που ξαφνικά είναι οι μοναδικοί που ευθύνονται για όλα τα προβλήματα της χώρας και -ως αποτέλεσμα αυτής της απόγνωσης και της λανθασμένης και παράλογης απόδοσης ευθυνών σε λάθος πρόσωπα και ομάδες- κόμματα, που δεν θα έπρεπε καν να υφίστανται στην Ελλάδα του 2012, μπαίνουν και στη Βουλή. Ας ξανασυστηθούμε, λοιπόν. Η κρίση πια είναι πάνω απ’ όλα οικονομική και μετά έρχονται όλα τα άλλα, ως φυσικό επακόλουθο. 

Δεν με ενδιαφέρει, αν θα κυβερνήσει ο Αντώνης - θέλω απεγνωσμένα την καρέκλα - Σαμαράς! Δεν με νοιάζει, αν για ακόμα μία φορά ο Αλέξης Τσίπρας θα πανηγυρίσει βλέποντας τις ψήφους που ούτε ο ίδιος πίστευε ότι θα μπορούσε κάποτε να πάρει! Αδιαφορώ για το αν το ΠΑΣΟΚ θα πιάσει πάλι ποσοστά που προσομοιάζουν με θερμοκρασίες Νευροκοπίου. Το μοναδικό που με ενδιαφέρει είναι να ακούσω, για πρώτη φορά, την αλήθεια! Ποιο είναι το μέλλον αυτής της χώρας; Ποιες προτάσεις θα μας βγάλουν από την κρίση; Υπάρχει, άραγε, έστω και ένας από όλους αυτούς εκεί ψηλά, που είναι ικανός να αντιμετωπίσει μία τέτοια κατάσταση; Θα μπορέσουμε να χαμογελάσουμε ξανά; Σε ποιο νόμισμα θα εκ-πληρώσουμε τα όνειρά μας; Τουλάχιστον, αυτά δεν μπορεί να μας τα στερήσει κανείς!

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:32