ΛΕΞΟ - ΤΑΝΙΛ

 

Η συζήτηση στο καφέ bridge έχει ανάψει για τα καλά.
Ο Φάνης, με έντονη φαγούρα στο μπράτσο του, ψάχνει την καταγωγή του κουνουπιού που τον «περπάτησε».
Μη στεναχωριέσαι, ρε Φάνη, τα τσιμπήματα των κουνουπιών του δυτικού Νείλου ξεχωρίζουν σα τη μύγα μες το γάλα. Ηρέμησε!
Πέντε μήνες πριν, και για δέκα μέρες, μας είχε γαμήσει αν η γρίπη που πέρασε ήταν δικιά του και δεν ήταν των χοίρων ή των πτηνών. Δεν πάει και στους γιατρούς και άντε τώρα να τον καθησυχάσεις με αμφίβολες...βεβαιότητες.
Ο Λάκης μάς ξαναφέρνει στην κουβέντα.
Το Δ.Ν.Τ. και η Ε.Κ.Τ. θα στείλει την τρόικα να ελέγξει, αν εφαρμόζουμε τους όρους του μνημονίου, για να αποφασίσουνε, αν θα πάρουμε τη δόση και αν θα παραμείνουμε στο ευρώ ή θα πάμε για πτώχευση. Μα για να πάμε σε πτώχευση πρέπει πρώτα να χρεοκοπήσουμε και τι χρεοκοπία θα είναι αυτή; Άτακτη; Συντεταγμένη;
Ο Φάνης διακόπτει ξανά.
Πλύθηκα, ρε πούστη μου, το πρωί μ' ένα σαπούνι αγγλικό, μυρωδάτο, που το πιθανότερο είναι τα λίπη του να προέρχονται από τρελές αγελάδες και έχω μια αγωνία, μιας και δε γουστάρω να την κοπανήσω από σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια!
Κάτσε, ρε Φάνη, αντί να σε βασανίζει που η Ηλέκτρα θα είναι θύμα της μετενέργειας και μπορεί να μη μπει στο ταμείο ανεργίας γιατί ο Ο.Α.Ε.Δ. κάνει περικοπές, κάθεσαι και μας μιλάς για σαπούνια;
O Λάκης αγανακτεί!
Ο Στέφανος το σώζει.
Οροθετική και να εκδίδεται έτσι ασύστολα χωρίς προφύλαξη; Τι γίνεται, ρε παιδιά;
Ο Φάνης το βιολί του.
Τι πρωτότυπα τι γενόσημα. Φάρμακα είναι, και στη μία περίπτωση φάρμακα και στην άλλη. Κατάρα. Το λέει και ο Κουμεντάκης!
Θυμάσαι, Φάνη, που, μετά το σεισμό, πήραμε τα αυτοκίνητα, τις γυναίκες μας και   τα παιδιά μας και πήγαμε να κοιμηθούμε στα βοτσαλάκια; Στη θάλασσα, ρε Φάνη; Εκεί που εκτονώνεται ο σεισμός; Καμιά σοβαρότητα;
Και πού να ξέρω, ρε Σάκη, πού εκτονώνεται ο σεισμός;
Σάμπως ήξερα, με το Τσέρνομπιλ, ότι το ψυκτικό μέσο ήταν ζέον ύδωρ, ήξερα ότι μπορεί να υπάρχει διαταραχή της αντλίας ψύξης ή κένωσή της από ψυκτικό; Το μόνο που έμαθα ήταν ότι, για ένα χρόνο, δεν τρώγαμε μαϊντανό, δεν τρώγαμε άνηθο, δεν τρώγαμε κοκκινογούλια.
Στη Φουκοσίμα ήξερα πώς έγινε το ατύχημα; Έφταιγε ο σεισμός; Έφταιγε το τσουνάμι; Ήταν ανθρώπινο λάθος; Άλλα μου έλεγαν τα ΝΕΑ, άλλα ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, άλλα η ΑΥΓΗ, άλλα η τηλεόραση!
Ωχ, σεισμός!
Σεισμός;
Tι σεισμός ;Τεκτονικός; Ηφαιστειακός; Κρυογενής; Πόσα Ρίχτερ; Ποια είναι η αντιστοιχία με την κλίμακα Μερκάλι; Πού είναι ο Σταυρακάκης; Πού είναι ο Παπαζάχος; Πατήρ και υιός; Να ακούσουμε και τον Τσελέντη! Πού είναι ο Αλεξόπουλος; Μας βασάνιζε, χρόνια και χρόνια, με τα κωλοπροβλήματά του, στη Φυσική, και τώρα δεν μπορεί να προβλέψει ένα σεισμό; Είχε και στο βιβλίο του ένα πρόβλημα, που το είχε κλέψει από τον Στεριόπουλο!
Τι σεισμός βρε παιδιά, αυθυποβολή έχετε πάθει; Το τραίνο περνάει!          
 
Το τραίνο;
Βρε τρομάρα που πήραμε. Πάμε πάλι στη κουβέντα μας.
Λοιπόν το σωματίδιο του θεού.....το σπιν....
το μποζόνιο...το αδρόνιο............  
 
Αθώες λέξεις που μπαίνουν στη ζωή σου, μέσα από βίαια γεγονότα και σε στοιχειώνουν. Αρκτικόλεξα, όροι, αναλύσεις. Ονόματα επιστημόνων, που έχουν γίνει οι ήρωες της εποχής μας και κρεμόμαστε από τα χείλη τους. Συμπαθείς, όταν μας καθησυχάζουν. Εφιάλτες, όταν μας ανησυχούν. Καταντήσαμε να γινόμαστε αποδέκτες όλων αυτών, όχι από επιστημονικό ενδιαφέρον αλλά για τη ζωή μας. Αύριο δε θα θυμάμαι τίποτα απ' όσα έγραψα η αντέγραψα. Σίγουρα, άμα ζούσαν η Μαμά μου και ο Μπαμπάς μου και τα διάβαζαν, θα έλεγαν: Πάει σάλεψε το παλικάρι μας! Τι λέξεις είναι αυτές που χρησιμοποιεί!    
Τώρα τελευταία δε νοιώθω καλά ρε Μανούλα!     

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 09:30