YO LOVE! Slow the Hell down!

Έχουνε περάσει 4 χρόνια, περίπου, από τότε που ο πρώην μαθηματικός μου, Κος Ιγνατιάδης, διάβασε ένα άρθρο μου, στη "ΟΝΕΙΡΠΖΟΥΜ", σχολική εφημερίδα του Λυκείου μου, σχετικό με τον Έρωτα, και με πλησίασε με κάτι σαν τρόμο στα μάτια λέγοντάς μου

«Μην είσαι απόλυτη, κορίτσι μου. ο έρωτας υπάρχει και είναι κάτι όμορφο. Είδε φαίνεται μια δυσπιστία στα μάτια μου και ....υπάρχει ο έρωτας, σου λέω!»

Ήμουν πρώτη Λυκείου, τότε, και η παράνοιά μου είχε βαρέσει ήδη τα κουδούνια και ο καλός μου καθηγητής, προφανώς, προσπαθούσε να καταλάβει «τι έχει πάει στραβά με αυτό το παιδί;!» !Τέσσερα χρόνια μετά, είτε έχει πάρει πλέον απόφαση ότι γιατρειά δεν έχω είτε ότι, μέσα από την παράνοια των άρθρων μου, κάτι προσπαθώ να πω.

Και να σου πω και κάτι; Υπάρχει ο Έρωτας! Ναι ρε, αλήθεια! Ψέματα να σου πω; Ο Κος Ιγνατιάδης δεν προσπαθούσε να με καθησυχάσει. Είναι ένα συναίσθημα σχεδόν μαγικό, εξωπραγματικό. Πολλές φορές σε κάνει να αναρωτιέσαι αν όλα αυτά που βιώνεις, αν όλα αυτά που αισθάνεσαι και νιώθεις υπάρχουν, αν τα έχουν νιώσει και οι άλλοι. Γενικά, περνάς μια φάση που δε σε νοιάζει τίποτα, μόνο να βρίσκεσαι δίπλα στον καλό σου, ξεχνώντας, πολλές φορές άθελά σου, άτομα που, στη ζωή σου, προϋπήρχαν του «ατυχήματος». Μέχρι εδώ, καλά! Μετά; 

Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες, αυτή η τρέλα του έρωτα κρατάει περίπου έξι μήνες. Μετά, έχε γεια Παναγιά! (Εντάξει κύριε Ιγνατιάδη, θα σκάσω! Πρέπει να εκφραστώ. Απλά αποδεχτείτε το γεγονός ότι είμαι ένα κακό και κυνικό ον). Τι συμβαίνει, λοιπόν, όταν ο έρωτας τελειώνει; Θα σου πω εγώ! Ο.Κ. συμφωνώ ότι ο έρωτας κρατάει και περισσότερο από έξι μήνες, εδώ οι γονείς μου είναι 27 χρόνια μαζί και αγαπημένοι, τους λέω να χωρίσουνε και δεν μ' ακούνε. Υπάρχουν, όμως, και πολλές περιπτώσεις, όπου οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πότε τους φεύγει ο έρωτας. Για ακούστε εδώ και μη με νευριάζετε! Υπάρχουν εμφανή στοιχεία, τα οποία σε κάνουν να καταλάβεις ότι μπορεί με τον καλό σου να έχετε φτιάξει κάτι πολύ δυνατό, με το πέρασμα των χρόνων, αλλά έρωτας Γιοκ!

Σκέψου το εξής: Όταν γνωρίσεις κάποιον και τον ερωτευτείς, παρομοιάζεις την ιστορία σας με εκείνη του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Ε, εντάξει! Η στιγμή όπου ο έρωτας έχει φύγει είναι όταν αρχίσεις να συνειδητοποιείς ότι η ιστορία σας πλέον μοιάζει περισσότερο με εκείνη του Γιωρίκα και του Κωστίκα! Σκέψου το άλλο: Τη χρονική περίοδο που είστε μέσα στα μέλια και τα «love me tender, love me sweet», νιώθεις πως ο άνθρωπός σου έχει μάτια ΜΟΝΟ για σένα. Βασικά, έτσι θες να νομίζεις, γιατί ξέρεις ότι, χωρίς ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη, όχι σχέση δε θα έχεις, ούτε καντίνα στο Κιλκίς δε θα σώσεις. Και κάπου εκεί έρχεται η στιγμή που τον ρωτάς «Πού πας;», σου λέει «στη γκόμενα» και του λες «κοίτα να φας τίποτα έξω με αυτή τη συφοριασμένη, γιατί δεν μαγείρεψα!» Και θες και άλλο παράδειγμα; Όταν ο έρωτας σου έχει κλείσει τα μάτια, έχεις την αίσθηση ότι με τον καλό σου είστε ίδιοι. Όταν όμως ανοίξεις τα στραβά σου, θα δεις ότι εσύ τραγουδάς τη «Λευκή Καταιγίδα» του Παυλίδη, ενώ αυτός την «Ιτιά» του Παπασιδερή! Και, κάπου εκεί, θα έρθει η ακόλουθη συζήτηση : «Τι λευκή καταιγίδα, ρε; Αυτόν τον ναρκομανή ακούς; Για πράσινη αστραπή έχει γράψει τίποτα;» Ε, λοιπόν, η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση δε θα μπορούσε παρά να είναι αυτή: «Γιατί, ρε; Ο δικός σου που βλέπει την Ιτιά λουλουδιασμένη, Δεκέμβρη μήνα, είναι μόνο με καφέ;!»

Είδες, μάγκα μου; Ο έρωτας μπορεί να υπάρχει, άλλα κάποια στιγμή εξατμίζεται. Φεύγει με τον ίδιο τρόπο που ήρθε: ξαφνικά. Ίσως όλα αυτά που είπα να ήταν υπερβολικά και ο Κύριος Ιγνατιάδης να μου χτυπάει σε λίγες μέρες τα κουδούνια του σπιτιού μου, κρατώντας το πουκαμισάκι που τα χεράκια δένουν προς τα πίσω. Ίσως στείλει απλά έναν ψυχίατρο να αναλύσει, τι στην ευχή σκέφτομαι όταν ακυρώνω με τέτοιον τρόπο την έννοια του Έρωτα. Ίσως πάλι η - επίσης - πρώην φιλόλογος μου, Κα Διαμαντίδου, η οποία έχει πάρει απόφαση ότι δεν έχω σωτηρία και απλά απολαμβάνει την παράνοια των άρθρων μου, τον καθησυχάσει και συνεχίσω να κυκλοφορώ ελεύθερη!

Το θέμα όμως είναι ένα: Η ζωή είναι εκνευριστικά μικρή και, αν δεν ερωτευτείς, αν δεν βιώσεις λίγο αυτήν την τρέλα, θα σου φανεί πολύ μεγαλύτερη. Και μην νομίζεις! Περνάς καλά και μετά τον έρωτα! Στην τελική, είναι ωραίο, από εκεί που πρόσεχες μην κάψεις το φαγητό, να το κάνεις επίτηδες... Δε συμφωνείς;

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013 20:06

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: