Βαθιά χαμένη στα βιβλία

 

Συνήθως με στέλνουν για να ακούσω και να καταγράψω τα λόγια άλλων. Απόψε,
 όμως, που γράφω αυτές τις γραμμές, θέλω να καταγράψω τα δικά μου λόγια, να πληκτρολογώ τις λέξεις και να ακούω από τα  βάθη της ψυχής μου τη φωνή μου. Μια φορά στα χίλια χρόνια, χρειάζεται και αυτό.

 

Ο Αύγουστος που πέρασε ήταν ταραχώδης. Διακοπές δεν πήγα, όπως φαντάζομαι πολύς ακόμα κόσμος. Για καλή μου τύχη, και χάρη στις καλές μου γνωριμίες, έπιασα δουλειά σε ένα βιβλιοπωλείο. Και διευκρινίζω, όχι χαρτοπωλείο, αλλά βιβλιοπωλείο. Έχουμε και λίγα χαρτικά αλλά περισσότερα β-ι-β-λ-ί-α! Τρεις όροφοι με ράφια γεμάτα βιβλία, κι εγώ ένα μικρό και μόνο κοριτσάκι να ξεσκονίζω, να σκουπίζω, να ταχτοποιώ, να ψάχνω, να βρίσκω, να να να… να ανέχομαι τον κάθε ένα που μπαίνει μέσα με τσαμπουκά και νεύρο και υψώνει τη φωνή λες και είμαι η κουφή υπηρέτρια του!

«Καλημέρα, πώς μπορώ να σας βοηθήσω;» λέω με χαμόγελο κι ευγένεια. «Θέλω…!», μου λένε. Το ‘’καλημέρα’’ και το ‘’γεια σας’’, πήγαν περίπατο. Η ευγένεια και το χαμόγελο πήγαν στο άπειρο κι ακόμα παραπέρα!

Από εκείνη τη μέρα, λοιπόν, που πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου σε βιβλιοπωλείο, δεν έχω ταλαιπωρήσει, βασανίσει ή εκνευρίσει κανέναν υπάλληλο που με έχει εξυπηρετήσει. Τους μιλάω ‘’με το σεις και με το σας’’. Το γεγονός ότι έχω νεύρα, δε σημαίνει ότι πρέπει να τα ξεσπάω σε αυτούς που δε μου φταίνε.

Αλλά, αφού αντιμετωπίζω δυσκολίες, γιατί δεν τα παρατάω; Γιατί, είτε το πιστεύετε είτε όχι, έχω αρχίσει να αγαπάω το μαγαζί. Κι ας παιδεύομαι για να το καθαρίσω, κι ας μπερδεύω το καραμελόχαρτο με το χαρτί περιτυλίγματος, κι ας μην ξέρω όλα τα βιβλία που υπάρχουν εκεί μέσα.

Είναι η μαγεία των βιβλίων. Μέσα στον Αύγουστο ταξίδεψα νοερά στη Φλωρεντία, στο Παρίσι, στην Ισπανία, στην Αρκαδία… Τις ώρες που δεν πατούσε ούτε μύγα στο μαγαζί διάβαζα ‘’Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα’’, τον ‘’Μικρό Πρίγκιπα’’, το ‘’ Μπαρ Φλωμπέρ’’, ‘’Το Παρίσι στον 20ο αιώνα’’, τη ‘’Βίβλο του Σεξ’’, το ‘’Οι κήποι του διαβόλου’’ κ.α.

Εκτός αυτού, ανακάλυψα ότι μ’ αρέσει να εργάζομαι. Όχι για τα χρήματα, αλλά για την ικανοποίηση, διότι, κάπου έξω στην πόλη, υπάρχει κάποιος που ‘’ταξιδεύει’’ μέσα από ένα βιβλίο που του πρότεινα.

Καθώς περνούσαν οι αυγουστιάτικες μέρες, βγήκαν και τα αποτελέσματα των Πανελληνίων. Φέτος έδωσα με  το 10% και πέρασα στο τμήμα Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης του ΤΕΙ Αθήνας, που είναι άμεσα σχετικό με τη δουλειά σε βιβλιοπωλείο. Και τότε ήταν που ήρθε η μεγαλύτερη έκπληξη. Επειδή, πριν ακόμα μπω στη σχολή, είχα ξεκινήσει ένα είδος πρακτικής. Σύμπτωση; I dont know! Πάντως ό,τι κι αν ήταν, τελικά ήταν για καλό!

Ελπίζω, να συνεχιστεί αυτή η αλληλουχία καλών συμβάντων και να μην καταλήξω να χτυπάω το κεφάλι μου από την απελπισία μου. Θα είναι κρίμα για το ντουβάρι και το φρεσκοκουρεμένο και φρεσκοβαμμένο μου μαλλί!

Με ξαλαφρωμένη πλέον καρδιά λέω ‘’Καληνύχτα’’, παίρνω το βιβλίο μου και πάω να πέσω στο κρεβάτι. Πριν, όμως, λέω τούτο: Αν ποτέ μπείτε σε κανένα βιβλιοπωλείο (ή άλλο μαγαζί), να είστε ευγενικοί με την υπάλληλο, θα σας εξυπηρετήσει καλύτερα! 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 09:39

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: