Εδώ χανόμαστε κι εσείς θα συζητήσετε για τα σκουπίδια;

 

Μια νύχτα του Αυγούστου, κάπου στο σκοτεινό και σιωπηλό διάστημα διασταυρώθηκαν τυχαίως δύο βλέμματα. Το πορφυρό του Αλντεμπαράν – ξέρετε, αυτό το άστρο στο Άλφα του Ταύρου – και το διεισδυτικό της Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
Όχι φυσικά όλης της Πρωτοβουλίας. Ενός μέλους της που την εκπροσωπούσε. Συγκεκριμένα του κ. Τάσου Κεφαλά. Και προέκυψε ο κεραυνοβόλος.

Και μετά εμφανίστηκε στις οθόνες μας ο κακός του παραμυθιού. Ο περιφερειάρχης κ.Σγουρός. Που άρχισε να μας λέει πως αποφάσισαν να διαχειριστούν τα σκουπίδια στην Αττική τα επόμενα 30 χρόνια. Οι κεραυνοβολημένοι ακούγοντάς τον έβγαλαν σπυράκια. Οι χοντρά ματσωμένοι έτριβαν τα χέρια τους από ικανοποίηση. Τα σχέδιά τους προχωρούσαν σταθερά. Κι άλλα εκατομμύρια θα οικονομούσαν από τους συμπατριώτες τους – αυτοί και οι Γερμανοί συνεργάτες τους. Ήδη οι σαμπάνιες είχαν ανοίξει …εις υγείαν των κορόιδων κι άσπρο πάτο. Γελούσαν και τα μουστάκια τους. Οι υπογραφές οσονούπω θα έπεφταν. 

Οι κεραυνοβολημένοι ένοιωσαν πως έπρεπε να υψώσουν τον έρωτά τους απέναντι στα τριτοκοσμικά αυτά σχέδια. Και τα τηλέφωνα πήραν φωτιά, τα φαξ, οι συναντήσεις, οι συζητήσεις έδιναν κι έπαιρναν. Κι αφού συνεννοήθηκαν και κατέληξαν οι άνθρωποι της Πρωτοβουλίας σε κάποιες θέσεις, αποφάσισαν να τις προβάλλουν σε όσο πιο πολλούς συμπολίτες τους μπορούσαν. Γι’αυτό θα έρθουν και στη Δραπετσώνα/Κερατσίνι. Για να μας πει ο κ.Κεφαλάς, αυτό που σχεδιάστηκε και προωθείτε σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων, αν μας συμφέρει. Αν είναι κίνηση υπέρ ημών. Δηλαδή, υπέρ της οικονομίας , της τσέπης μας, υπέρ του περιβάλλοντος, της κοινωνίας γενικά και εν τέλει υπέρ της πατρίδας μας. Κι αν δεν είναι, άραγε υπάρχει κάτι άλλο που σ’αυτήν την μακράν ψυχοβγαλτική συγκυρία που έχουμε πιαστεί, είναι εφικτό να γίνει; Κι αν όντως υπάρχει μία άλλη πρόταση πως κι από ποιους μπορεί ν’ανοιχτεί δημοκρατικά ο δρόμος ώστε να περάσει αυτή η πρόταση;  

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσει να απαντήσει ο κ. Κεφαλάς. Τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου, στις 7.30μ.μ. Που; Στο πρώην δημαρχείο Δραπετσώνας – Αγωνιστών Πολυτεχνείου και Γ.Καραϊσκάκη. 

Ήδη διαφαίνεται πως τα Μ.Μ.Ε και ο τύπος θα προσπαθήσουν να κάνουν μπαϊ μπας αυτό το θέμα. Υπάρχουν λόγοι μια τέτοιας στάσης και αυτοί είναι οι γνωστοί οι αρχαίοι. Δηλαδή, προπάντων τα συμφέροντα. Ποιων;  Κύκλων που ελέγχουν τα Μ.Μ.Ε και ετοιμάζονται να παίξουν και με τα σκουπίδια. Οι επιλογές του κ.Σγουρού είναι ταμάμ για τα συμφέροντά τους. Το έχουν κάνει πολλές φορές στο παρελθόν αυτά, τα εν μέρει αφερέγγυα Μ.Μ.Ε και πρόσφατα το κάνουν στη Χαλκιδική. Εκεί πάνω στο βορά, η πλειοψηφία του κόσμου πολλές φορές το έχει δείξει πως είναι ενάντια στην εκμετάλλευση του χρυσού. Κι αυτό διότι αποδεδειγμένα ο τρόπος της εξόρυξης είναι άκρως επικίνδυνος για το πράσινο, το περιβάλλον – επίγειο, υπόγειο και θαλάσσιο – αλλά και για την υγεία τω κατοίκων. Τα τοπικά μέσα λοιπόν, οι μόνες αναφορές που κάνουν σ’αυτό το μεγάλο κίνημα, είναι για να το κακολογήσουν, να διαστρεβλώσουν τις θέσεις του, να συκοφαντήσουν τους πρωτεργάτες.  

Επιστρέφουμε στο δικό μας θέμα. Ίσως η μόνη ευκαιρία για να έχουμε μία καλή πληροφόρηση πάνω σ’αυτό το θέμα των σκουπιδιών να είναι αυτή η ομιλία. Και επίσης η συζήτηση που θα ακολουθήσει, θα προσπαθήσουμε να μας βοηθήσει να ξεκαθαρίσουμε τις απορίες μας, να καταθέσουμε τις δικές μας προσεγγίσεις, να διατυπώσουμε τις ερωτήσεις μας και τις απαντήσεις μας. Ν'ακούσουμε και να μας ακούσουν.

Κάπου, το πολύ σημαντικό από κάθε άποψη ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, δένει με μια πανάρχαια διάθεση των ανθρώπων να βρίσκονται δημόσια και να συζητούν τις κοινές ανάγκες τους. Άμα καταφέρεις και κάνεις λίγο στη μπάντα τα βαριά που σε πιέζουν, την κατήφεια που σε γερνάει πριν της ώρα σου, αν μαζέψεις το κουράγιο σου, τότε το παίρνεις απόφαση και βγαίνεις από το σπίτι σου. Το πρώτο ζήτημα είναι ανάγκη κοινωνική, το δεύτερο υπαρξιακή. Από σένα εξαρτάται αν θα το αποφασίσεις να πας εκεί. Που; Σε μια αίθουσα, σ’ένα αμφιθέατρο, σ’ένα κιόσκι, σε μια πλατεία, σ’ένα πεζοδρόμιο, σ’ένα καφενείο. Βρίσκεσαι με παλιούς φίλους και γνωστούς, με νέους που το ψάχνουν, με αγνώστους που είναι περίεργοι και που με τον τρόπο τους ενδιαφέρονται για τα κοινά. Ανοίγεσαι, ακούς, μιλάς κι αντιμιλάς, σιωπάς, σκέφτεσαι, μπερδεύεσαι, συνθέτεις, συναισθάνεσαι. Με λίγα λόγια είσαι παρόν. Θα φύγεις ικανοποιημένος; Ποτέ δεν ξέρεις, δεν υπάρχει εγγύηση. Όμως νοιώθεις ρε παιδί μου να ζεις λίγο μέσα στην κοινωνία, να συνειδητοποιείς πως είσαι ψηφίδα της και πως σου πέφτει λόγος για το που και πως θα προχωρήσουν τα πράγματα. Γι'αυτό το παλεύεις και ίσως εμπιστευτείς τους άλλους παρόντες, που τους κόβεις, τους ζυγίζεις, τους προσέχεις, για τη λύση εκείνων των προβλημάτων που μόνο σου δεν το μπορείς,


Μια αφορμή γι’αυτό το όμορφο σκίρτημα, ναι, τώρα που χανόμαστε, είναι κι αυτή η εκδήλωση για τα σκουπίδια. Είναι ακόμα μια αρχή για να πάψουν να μας συμπεριφέρονται ως σκουπίδια. Είναι άλλη μια αρχή του πλέκειν το καινούργιο πλόβερ μας που μας είναι απαραίτητο τώρα που αρχίσαμε να ξηλώνουμε το παλιό.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Μαρτίου 2013 06:49

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: