Η νέα πρόταση της ΔΕΗ για τον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου και κάποιες πρώτες σκέψεις.

 

Το Πρωτόκολλο του 1996 είχε υπογραφεί από τη διοίκηση της Α.Ε ΔΕΗ και από τον τότε δήμαρχο κ. Χάσκα, και με την εγγύηση της Πολιτείας, που την εκπροσωπούσε ο Υπεχωδέ κ. Λαλιώτης (τι να κάνει άραγε αυτό το παλικάρι;).
Το Πρωτόκολλο αυτό προέβλεπε ως τελικό αποτέλεσμα το τέλος της λειτουργίας του σταθμού της ΔΕΗ στον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου και την παραχώρηση του οικοπέδου στον Δήμο, για να μεταμορφωθεί σε χώρο πράσινου, πολιτισμού και ήπιας ψυχαγωγίας. Το Πρωτόκολλο αυτό ήταν το αποτέλεσμα αγώνων που είχαν κάνει για πολλά χρόνια κάτοικοι, σύλλογοι και οι Δημοτικές Αρχές του δήμου Κερατσινίου. Φυσικά, η συμφωνία αυτή δεν τηρήθηκε από τη μεριά της ΔΕΗ. Η οποία, ενώ θα έπρεπε να σταματήσει τη λειτουργία του σταθμού αυτού από το 2006 - ποιος είπαμε πως ήταν Δήμαρχος τότε; - και να παραχωρήσει το χώρο στον Δήμο, αυτή σφύριζε αδιάφορα. Ο σταθμός συνέχισε να λειτουργεί με ό,τι αρνητικό αυτό σημαίνει για την επιβάρυνση της υγείας των κατοίκων. Όμως η ΔΕΗ δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Μετά από μία πρόταση που πέρσι είχε υποβάλει στον Δήμο και δεν έγινε αποδεκτή, κατέθεσε τώρα μία νέα πρόταση.
Ακολουθούν τα κύρια σημεία αυτής της δεύτερης πρότασης. 
1) Η Α.Ε ΔΕΗ ζητάει από τον Δήμο γρήγορη αδειοδότηση για την κατασκευή και λειτουργία νέας μονάδας στον ίδιο χώρο και μετά το 2014. Η νέα αυτή μονάδα θα χρησιμοποιεί φυσικό αέριο, θα είναι σύγχρονης τεχνολογίας και θα είναι φιλική προς το περιβάλλον. Η μονάδα αυτή είναι προφανές πως θα είναι εν δράσει όσο θα είναι συμφέρουσα η λειτουργία της στον ιδιοκτήτη της, είτε αυτός είναι το δημόσιο, είτε ιδιώτες.
2) Από τη στιγμή έναρξης των εργασιών κατασκευής της καινούργιας μονάδας, η ΔΕΗ αναλαμβάνει να καταβάλλει στο Δήμο ειδική αντισταθμιστική εισφορά ύψους 200.000 ευρώ το χρόνο. Η προσφορά αυτή θα ισχύει για 25 έτη. 
3) Η ΔΕΗ αναλαμβάνει να ενημερώσει τη Δημοτική Αρχή για την έναρξη των εργασιών των καινούργιων μονάδων της. Αναλαμβάνει επίσης να υπογειοποιήσει τα καλώδια της μεταφοράς ενέργειας από τον σταθμό του Αγ. Γεωργίου έως το Πρεσσώφ.
4) Υπάρχουν οφειλές της ΔΕΗ προς το Δήμο, βάσει του πρωτοκόλλου του ’96. Αυτές ανέρχονται στο ποσόν των 925.000 ευρώ. Η ΔΕΗ τις αναγνωρίζει και αναλαμβάνει να τις εξοφλήσει σε ετήσιες δόσεις τα πέντε επόμενα έτη, από τη στιγμή που θα υπογραφεί η νέα συμφωνία. Ζητάει από τον Δήμο να βρεθεί από κοινού ο τρόπος καταβολής αυτού του ποσού.  
5) Η ΔΕΗ παραχωρεί στον Δήμο τις εκτάσεις του πάρκου του Πρεσσώφ και της παιδικής χαράς στη Χαραυγή. 
6) Παραχωρεί επίσης 8 στρέμματα στον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου για χρήση από τον Δήμο τα επόμενα 25 χρόνια. Προϋπόθεση είναι η μη κατασκευή μονίμων εγκαταστάσεων. 
7) Η ΔΕΗ θα συνδράμει τον Δήμο για την απαλλοτρίωση, ανάπλαση και αναβάθμιση χώρων στην ευρύτερη περιοχή, το ποσόν των 300.000 ευρώ. 
8) Η ΔΕΗ ζητάει από τον Δήμο παράταση της λειτουργίας των υφιστάμενων και εν δράσει ευρισκόμενων μονάδων της, έως το τέλος του 2014.
9) Η ΔΕΗ αναλαμβάνει να καταβάλλει στο Δήμο ειδική αντισταθμιστική προσφορά για τα χρόνια που λειτουργεί πέραν από το χρόνο που προβλεπόταν από το Πρωτόκολλο. Το ύψος αυτής της προσφοράς θα είναι 200.000 ευρώ για κάθε χρόνο λειτουργίας. Τα επιπλέον χρόνια λειτουργίας βάσει του πρωτοκόλλου αρχίζουν από το 2007. Για κάθε χρόνο, αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει η ΔΕΗ στον Δήμο για έργα ανάπλασης, πρασίνου και αναβάθμισης το ποσόν των 200.000ευρώ. 
Αυτοί είναι οι νέοι όροι. Να τους συνοψίσουμε. Η Α.Ε ΔΕΗ ζητάει άδεια από τον Δήμο για να συνεχίσει την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και μετά το 2014. Για να το πετύχει αυτό, ζητάει να κατασκευάσει νέες, σύγχρονης τεχνολογίας, μονάδες. Ταυτόχρονα αναγνωρίζει όρους του Πρωτοκόλλου, κάποια χρέη της και αναλαμβάνει την υποχρέωση να τα ξεπληρώσει. Τέλος, θα δίνει και ένα ποσόν σε ετήσια βάση ως αντισταθμιστικό τέλος.
Στα δεδομένα θα πρέπει να επισυνάψουμε και το πολύ βασικό γεγονός της στάσης της ΔΕΗ αυτά τα χρόνια. Υπογράφει με την εγγύηση της Πολιτείας το 2006 και με τυμπανοκρουσίες ένα πρωτόκολλο, ως επιστέγασμα σκληρών αγώνων. Και μετά αρνείται να το τηρήσει. Γιατί, λοιπόν, να την εμπιστευτεί τώρα η οποιαδήποτε Δημοτική Αρχή; Γιατί ο κόσμος, ιδιαίτερα αυτός που κατοικεί στη γύρω περιοχή, να θεωρήσει ότι όλα θα προχωρήσουν όπως πιθανόν θα συμφωνηθούν; Και εύλογα σκέφτεται κάποιος, αν υπάρξει αλλαγή ιδιοκτησίας στη ΔΕΗ – ένα σενάριο που απ' ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση θα θελήσει να το προχωρήσει – ποιος μας εγγυάται ότι οι νέοι ιδιοκτήτες θα σεβαστούν τις υπογραφές; Το "κανείς", ιδιαίτερα σ' αυτήν τη συγκυρία που δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, είναι η σωστή απάντηση. 
Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι οι επί χρόνια αγώνες για την απομάκρυνση της ΔΕΗ είχαν αιτία τη μόλυνση που προκαλούσε στο περιβάλλον και την επιβάρυνση της υγείας των κατοίκων. Και να ξαναθυμίσουμε πως αυτή η περιοχή είναι από τις πιο επιβαρυμένες στο λεκανοπέδιο, μια και υπάρχουν εκεί πολλές πηγές ρύπανσης. Πέρα δε από τη μόλυνση, υπάρχει και ο κίνδυνος ατυχημάτων, μια και γύρω από το εργοστάσιο υπάρχουν κατοικίες. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως η τελευταία έκρηξη στο εργοστάσιο συνέβη τον Οκτώβρη του 2011. 
Όσο για τις νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν για την κατασκευή των νέων μονάδων, είναι ένα πολύ καλό επιχείρημα υπέρ της αποδοχής, αλλά δεν μπορεί να είναι και το μόνο καθοριστικό. Εδώ θα παρθούν αποφάσεις που θα ισχύουν για πάρα πολλά χρόνια και άρα θα αφορούν στις ζωές πολλών ανθρώπων. Επιπλέον, η εξακολούθηση της λειτουργίας του σταθμού είναι μία απόφαση που δύσκολα είναι αναστρέψιμη, κι αυτό είναι μειονέκτημα. 
Είναι φανερό πως για πολλούς, αλλά και για μας, είναι δύσκολη η απάντηση στο νέο πλαίσιο λειτουργίας που προτείνει η ΔΕΗ στον Δήμο. Τόσο το ναι όσο και το όχι έχουν τα επιχειρήματά τους, που είναι ισχυρά. 
Πιστεύουμε πως όσοι κάνουν σκέψεις για την παραμονή της ΔΕΗ στο χώρο που βρίσκεται σήμερα, θεωρούν ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης των όρων και ρήτρες - ασφαλιστικές δικλείδες και ότι οι τελικοί όροι θα τηρηθούν. Περιθώρια βελτίωσης προς όφελος των δημοτών, και εξασφάλισης ότι τα χρήματα θα ξοδευτούν για την αναβάθμιση ενός αγρίως υποβαθμισμένου περιβάλλοντος.
Η θέση που θα επιμείνει στο να αρνηθούμε ως Δήμος, όχι μόνο αυτή την πρόταση, αλλά οποιαδήποτε άλλη, έχει ένα πρόβλημα. 
Επειδή σκεπτόμαστε κι αυτή την αδιαπραγμάτευτη θέση, που κουβαλάει και το βάρος μιας ιστορίας αγώνων, αναρωτιόμαστε το "ως πότε" και το "τι μέλλει γενέσθαι". Ως την τελική νίκη είναι φυσικά η αυτονόητη απάντηση. Η αλήθεια είναι πως το πρόβλημα της μόλυνσης - η αιτία των αγώνων δηλαδή - όσο αποτελεσματικές κι αν είναι οι νέες τεχνολογίες, δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί ολοκληρωτικά. Βεβαίως και θα μειωθεί η επιβάρυνση - αν και δεν ξέρουμε αν αυτό θα αφορά σε όλους τους ρύπους - όμως δε θα μηδενιστεί. Αυτό που είναι δεδομένο για αρκετούς, είναι πως η απομάκρυνση της ΔΕΗ μπορεί να γίνει μόνο από μια άλλης κοπής κυβέρνηση, η οποία θα έχει το θέμα στις προτάσεις της και φυσικά μετά κι από την επίμονη άρνηση της όποιας Δημοτικής Αρχής να συναινέσει στην παραμονή της. Αλλά κι αυτά να συμβούν, όλοι το ξέρουμε πως δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα διώξουμε τελικά κάποτε τη ΔΕΗ.
Αν, λοιπόν, η ΔΕΗ βελτιώσει την πρότασή της και τηρήσει τις υποχρεώσεις της, αυτή η βελτιωμένη πρόταση θα έχει το πλεονέκτημα να είναι πραγματοποιήσιμη  εντός σύντομου χρονικού διαστήματος και να είναι ελκυστική, διότι θα μπουν χρήματα στα άδεια ταμεία του Δήμου. Επίσης, της χαρίζουν πόντους οι νέες θέσεις εργασίας και οι χώροι που θα αναπλαστούν. 

Θα επανέλθουμε στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα, διότι είναι φανερό πως υπάρχει ανάγκη συζητήσεων και σκέψεων, διαλόγου και επιπλέον ενημέρωσης. 



Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013 05:51

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: