Κοινωνικό Φροντιστήριο : Βοήθεια στη μόρφωση

  

Ο κύριος Δημήτρης Μιχαλόπουλος είναι ο υπεύθυνος του Κοινωνικού Φροντιστηρίου που στεγάζεται
στο 2ο Γυμνάσιο και Λύκειο Δραπετσώνας. Η ιδέα ξεκίνησε από τα μέλη της μη κερδοσκοπικής - μη κυβερνητικής οργάνωσης "Ακαδημία της Ελευθερίας και του Πνεύματος". Ο ίδιος είναι ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα και διδάσκει στο Τεχνικό Λύκειο Δραπετσώνας. Τον γνωρίσαμε και από κοντά, για να μας δώσει μια συνέντευξη.

Κατά τη γνώμη του, το Κερατσίνι και η Δραπετσώνα είναι από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές. Συμμερίζεται τη δύσκολη κατάσταση των γονιών αυτών των περιοχών που, ενώ θέλουν, δεν μπορούν να προσφέρουν υποστήριξη στα παιδιά τους.


Πέρσι, το Μάρτιο, ξεκίνησε το Κοινωνικό Φροντιστήριο. Κατ' απαίτηση των καθηγητών, όλα τα παιδιά -από την 1η Γυμνασίου έως την 3η Λυκείου- μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα. Τα παιδιά έχουν ανάγκη τη βοήθεια σε όλες τις τάξεις. Η μόρφωση, όπως λέει, δεν είναι θέμα Πανελληνίων. Δεν είναι σωστή η τακτική του Υπουργείου Παιδείας.


Δεν υπάρχουν καθόλου κριτήρια για να γίνει δεκτό ένα παιδί, πάλι, κατά απαίτηση των καθηγητών. Επίσης, δεν υπάρχει διαχωρισμός "καλών" και "κακών" μαθητών.

 

Στο φροντιστήριο απασχολούνται 26 καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων, όπως μαθηματικοί, φιλόλογοι κ.α. Δεν ανήκουν απαραίτητα στο ανθρώπινο δυναμικό των σχολείων της Δραπετσώνας. Κάποιοι κάνουν μαθήματα σε ιδιωτικά φροντιστήρια, άλλοι είναι άνεργοι και άλλοι συνταξιούχοι. Όμως, όλοι προσφέρθηκαν οικειοθελώς, γιατί ήθελαν και μπορούσαν.


Σημαντική είναι η βοήθεια του κυρίου Πεφάνη, διευθυντή του σχολείου, ο οποίος παραχώρησε το χώρο και τις υπηρεσίες του.


Υπήρξαν και υπάρχουν, βέβαια, άνθρωποι που δε συμφωνούν με την ιδέα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου. Μέσα από τις τριβές έρχεται η πρόοδος και η εξέλιξη. Καθένας, ως ελεύθερος άνθρωπος, επιβάλλεται να έχει δική του γνώμη και άποψη. Γυρίζοντας από σχολείο σε σχολείο, βρήκε μεγάλες αντιδράσεις από συναδέλφους του, οι οποίοι, όπως υποστηρίζει, εξέφραζαν κομματική θέση, όχι εκπαιδευτική θέση. «Ένας εκπαιδευτικός πάντα ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση του μαθητή και αυτός είναι ο κύριος στόχος του. Όλα τα άλλα είναι παρατρεχάμενα. Δε συμφωνώ να βλέπω τον δίπλα μου να πεθαίνει, για να αποδείξει ένα κόμμα ότι έπρεπε να το είχαμε ψηφίσει».


Οι γονείς, αντίθετα, ήταν υπερασπιστές της ιδέας. Μάλιστα, υπήρξαν αιτήματα από Κερατσινιώτες να φτιαχτεί κι εκεί. Έγινε μια προσπάθεια πέρσι, αλλά δεν ήταν πρόσφορο το έδαφος.


Ο Δήμος, πέρα από μια θεωρητική ενίσχυση, δε βοήθησε. Ακόμα και ο φύλακας, που τον απέκτησε με καθυστέρηση το σχολείο, θα φύγει λόγω λήξης της σύμβασής του. Υπήρξε υποστήριξη μόνο από τον κύριο Δημήτρη Κυρού.


Το πιο αισιόδοξο, όπως πιστεύει, είναι ότι πολλά παιδιά, από διάφορα σχολεία, επιλέγουν το Κοινωνικό Φροντιστήριο. Ωστόσο, όταν οι γονείς έχουν την οικονομική ευχέρεια, προτιμούν τα ιδιωτικά φροντιστήρια. Πιστεύουν ότι, αν πληρώσουν, θα γίνει καλύτερη δουλειά. Είναι η νοοτροπία του Έλληνα που νομίζει ότι είναι κυρίαρχος με τα χρήματά του. Γι’ αυτό είναι εξαθλιωμένη η χώρα. Η ίδια η δύναμή τους τούς εξαθλίωσε.

 

«Όπου επενδύει ο καθένας. Υπάρχει μια τράπεζα η οποία είναι πολύ μεγάλη, δεν πέφτει ποτέ, δίνει πολύ καλά και συνεχώς αυξανόμενα επιτόκια. Είναι η τράπεζα της Αγάπης και σ’ αυτή ποτέ δεν χάνεις. Δεν υποτιμάται ποτέ, αυξάνει τις καταθέσεις, δεν υπόκειται πουθενά και έχει παντού υποκαταστήματα. Όλοι οι καθηγητές, εδώ, έχουν επενδύσει σε αυτή την τράπεζα.»

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:42