Η κρίση χτυπάει αλύπητα το περιβάλλον, όμως που είναι ο Υπουργός Περιβάλλοντος;

 

Αυτό κι αν είναι είδηση. Δέκα Ελληνικές οικολογικές οργανώσεις, με παρουσία και αγώνες χρόνων σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον και την οικολογία, συμφώνησαν σε δέκα σημεία για όσα αρνητικά συμβαίνουν στη χώρα μας στα ζητήματα αυτά.  

Σε αρκετές χώρες της δύσης η συνεργασία διαφορετικών φορέων, οργανώσεων και κομμάτων είναι κάτι το σχεδόν αυτονόητο και έχει μια προϊστορία δεκαετιών. Αυτό συμβαίνει μάλλον διότι οι άνθρωποι εκεί έχουν μάθει να «βάζουν νερό στο κρασί τους» και χαλινάρι στον εγωισμό τους. Εκτιμούμε πως το κάνουν αυτό διότι η ιστορίας τους, τούς έχει αποδείξει πως ποτέ και  συνεχώς κανείς δεν μπορεί να έχει όλο το δίκαιο του κόσμου με το μέρος του. Αλλά και διότι έχουν πειστεί κι από τα αποτελέσματα αυτών των συνεργασιών. Η αναφορά αυτή δεν έχει σαν στόχο να μιμηθούμε αυτήν την επιλογή. Απλά, είναι μία υπενθύμιση μιας ακόμα εκδοχής του πως μπορεί να κάνουν πολιτική οι διάφορες ομάδες. Μία εκδοχή με την οποία δεν είμαστε σαν λαός εξοικειωμένοι και καλό είναι να στοχαστούμε τις προϋποθέσεις της, τους τρόπους της και την στόχευσή της.

Τις περισσότερες φορές, με δεδομένο ότι οι συνομιλητές είναι καλοπροαίρετοι, τα αποτελέσματα των συζητήσεων στο τι θα κάνουν πως και με ποιους, είναι εποικοδομητικά και με λίγες αβαρίες τους οδηγούν σε αμοιβαίες δεσμεύσεις. Στην πράξη τώρα αυτές, οι ας τις πούμε προγραμματικές συμφωνίες που απαιτούν το ιδιαίτερο ταλέντο ανθρώπων ικανών να κάνουν συνθέσεις, τους επιτρέπουν είτε από τη θέση της υπεύθυνης πλειοψηφίας, είτε της δημιουργικής μειοψηφίας, να παράγουν έργο χρήσιμο και ωφέλιμο για την κοινωνία και την πρόοδό της. Φυσικά κι επειδή ζούμε σε ταξικές κοινωνίες, άλλοτε αυτό το έργο είναι πιο συμφέρον για τα πιο εύρωστα κοινωνικά στρώματα και άλλοτε για τα πιο αδύναμα. Όλοι καταλαβαίνουμε πως αυτό εξαρτάται από τους συνεργαζόμενους και τις συγκεκριμένες προτάσεις που υιοθετούν. Στην βάση αυτή υπάρχει και μία αποδοχή ενός εξορθολογισμένου εκλογικού συστήματος που συνήθως πλησιάζει την απλή αναλογική. Αυτό επιτρέπει όχι μόνο την δικαιότερη κατανομή των ψήφων αλλά στις σύνθετες κοινωνίες μας κάτι που είναι απαραίτητο. Δηλαδή, την όσο το δυνατόν πιο αυθεντική έκφραση των διάφορων κοινωνικών στρωμάτων με τις ιδιαιτερότητές τους, τις επεξεργασίες τους και τις προτεραιότητές τους να μπορούν να εφράζονται και στο πολιτικό επίπεδο.

Με αυτήν τη θετική αντίληψη που έχουμε για τις συνεργασίες, όχι φυσικά καιροσκοπικές αλλά στη βάση αρχών και θέσεων, χαιρετίζουμε την κοινή ανακοίνωση των δικών μας οικολογικών οργανώσεων. 
Ευχόμαστε το μέτωπο αυτό να διευρυνθεί και με άλλες ομάδες που έχουν πιο εξειδικευμένο αντικείμενο δράσης ή βρίσκονται χαμένες στα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής επικράτειας, δίνοντας συχνά άνισους αγώνες υπέρ του περιβάλλοντος αλλά εν τέλει υπέρ της ζωής.  
Και θα χαρούμε ιδιαιτέρως αν αυτή η συνεργασία προχωρήσει και σε κοινές δράσεις στα θέματα που θίγονται σ’αυτήν την ανακοίνωση, αλλά και σε άλλα που θα προκύπτουν καθ’οδόν και κατά διαστήματα αποκτούν ξεχωριστή σημασία. Πάντως, για να προκύψει αυτή η κοινή ανακοίνωση από ομάδες που έχουν χρόνια μια αγωνία για το περιβάλλον, θα πρέπει τα πράγματα να είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση κι αυτό είναι ότι το χειρότερο για μας που έχουμε και ένα ενδιαφέρον για τέτοια θέματα. Ας ελπίσουμε πως στην παρούσα κυβέρνηση θα υπάρχουν στελέχη που θα έχουν αντιληφθεί την ιδιαίτερη σημασία των προτάσεων για την προστασία του περιβάλλοντος και ότι θα δράσουν αναλόγως.



Η κρίση χτυπάει αλύπητα το περιβάλλον, όμως πού είναι ο Υπουργός Περιβάλλοντος;
 

Σε λίγες μέρες, η Κυβέρνηση κλείνει ένα εξάμηνο στο τιμόνι της χώρας. Μαζί με τις επώδυνες για την κοινωνία πολιτικές που θεσμοθετήθηκαν μέσα σε αυτό το διάστημα, σημειώθηκαν και πολλές αλλαγές στην περιβαλλοντική νομοθεσία, οι οποίες έχουν επιφέρει επιπλέον επιδείνωση στην εθνική περιβαλλοντική πολιτική και σε κάθε προοπτική για οικολογικά, κοινωνικά και οικονομικά βιώσιμη διέξοδο της χώρας από την κρίση.
 
Συγκεκριμένα, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Καλλιστώ, Greenpeace, MOm και WWF Ελλάς, έχουν καταγράψει τις εξής αρνητικές και ανησυχητικές εξελίξεις μέσα στο τελευταίο εξάμηνο:
 
-                     Νέα επιδείνωση του καθεστώτος παραχώρησης δημόσιων φυσικών εκτάσεων, μέσα από τον ν. 4092/2012 του Υπουργείου Οικονομικών. Στο στόχαστρο του συγκεκριμένου νόμου είναι η οικολογικά ευαίσθητη και οικονομικά πολύτιμη παρόχθια ζώνη και ο αιγιαλός που μπορούν πλέον με συνοπτικές διαδικασίες, και κατά παρέκκλιση από τις ισχύουσες για τις περιοχές αυτές ρυθμίσεις, να παραχωρούνται για κατασκευή λιμενικών εγκαταστάσεων και τουριστικών επενδύσεων.
-                     Ανατροπή της πολεοδομικής νομοθεσίας για κατά παραγγελία χωροθέτηση «παραθεριστικών χωριών» αμφίβολης οικονομικής αξίας για τις τοπικές κοινωνίες και την εθνική οικονομία, πάλι μέσα από τον ν. 4092/2012, αλλά και περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση της υπαίθρου.
-                     Πρόσθετη συρρίκνωση του Πράσινου Ταμείου. Συγκεκριμένα, μέσα από πρόσφατη πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ Αʼ 229/2012), το Πράσινο Ταμείο δικαιούται να εκταμιεύσει μόνο το 2,5% των διαθεσίμων του ανά έτος (το ποσοστό αυτό ήταν 5% σύμφωνα με νόμο του 2011, ενώ ο ιδρυτικός του νόμος προέβλεπε διάθεση του συνόλου των πόρων του Ταμείου για περιβαλλοντικές δράσεις). Με την αλλαγή αυτή το Πράσινο Ταμείο πλέον αδυνατεί να ανταποκριθεί στον ρόλο του και να καλύψει π.χ. τις τεράστιες ανάγκες στήριξης των κρατικών υπηρεσιών για δασοπροστασία και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και τη θεσμικά δεσμευτική υποχρέωση για αστικές αναπλάσεις, ώστε να επιτευχθεί περιβαλλοντικό ισοζύγιο στην περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκλήθηκε από την τακτοποίηση αυθαιρέτων κτισμάτων και λοιπών πολεοδομικών παραβάσεων.
-                     Παράλογη κατάργηση φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, η οποία σχεδιάζεται χωρίς κανένα οικονομικό όφελος για τον δημόσιο προϋπολογισμό και δίχως εγγυήσεις για τη σωστή διαχείριση των οικολογικά σημαντικών περιοχών που οι φορείς είχαν στη δικαιοδοσία τους.
-                     Συνέχιση της ανερμάτιστης και αντιαναπτυξιακής πολιτικής που αποτελεί βασικό αίτιο της κρίσης, με προώθηση καταστροφικών για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες επενδύσεων αμφίβολου οικονομικού οφέλους και βιωσιμότητας.
-                     Απουσία της Ελλάδας από κρίσιμες διεθνείς διαπραγματεύσεις. Η πλέον πρόσφατη ηχηρή απουσία σημειώθηκε στην παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα στην Ντόχα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ειδικά οι διεθνείς διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή δίνουν μεγάλες ευκαιρίες για διεθνείς συνεργασίες, με στόχο την ανάπτυξη πράσινης επιχειρηματικότητας και καινοτομίας. 
-                     Αστάθεια και αβεβαιότητα στην οικονομική πολιτική για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, η οποία εκφράστηκε με την επιβολή έκτακτης «εισφοράς αλληλεγγύης» σε όλες τις τεχνολογίες (ν. 4093/2012 του Υπουργείου Οικονομικών).  
-                     Υποβάθμιση του καθεστώτος περιβαλλοντικής αδειοδότησης τουριστικών επενδύσεων σε προστατευόμενες περιοχές, μέσα από την πρόσφατη σχετική Κ.Υ.Α.
-                     Σοβαρές καθυστερήσεις στην εφαρμογή κρίσιμων πολιτικών της ΕΕ. Χαρακτηριστική είναι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκπόνηση των σχεδίων διαχείρισης της οδηγίας 2000/60/ΕΚ για τα ύδατα και η απώλεια της πρώτης περιόδου (2009-2015) εφαρμογής των προβλεπόμενων μέτρων  για την επίτευξη της καλής κατάστασης των υδάτων. Επίσης, αδικαιολόγητη είναι η καθυστέρηση στην εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και συγκεκριμένα ο ορισμός στόχων και μέτρων διατήρησης για τις Ειδικές Ζώνες Διατήρησης που εντάσσονται στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000.
-                    Έγκριση σεισμικών ερευνών για υδρογονάνθρακες στον σημαντικότερο βιότοπο της Μεσογείου για τα κητώδη δίχως τήρηση των προβλεπόμενων από το διεθνές περιβαλλοντικό δίκαιο διαδικασιών για την αποφυγή των επιπτώσεων σε απειλούμενα είδη θαλάσσιων θηλαστικών.
 
Την ίδια στιγμή, οι ήδη αποδυναμωμένες κρατικές περιβαλλοντικές υπηρεσίες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες για πάταξη του περιβαλλοντικού εγκλήματος, επαρκείς και έγκαιρες περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις, καθώς και αδειοδοτήσεις και γνωμοδοτήσεις επί έργων και δραστηριοτήτων.
 
Σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, από τα παραπάνω γίνεται δυστυχώς σαφές ότι το περιβάλλον και η βιώσιμη ανάπτυξη μπαίνουν στο περιθώριο, αντί να αποτελέσουν κινητήριο δύναμη για έξοδο από την κρίση. Οι όποιες θετικές πολιτικές των τελευταίων ετών ακυρώνονται, στο όνομα ανύπαρκτων και αποδεδειγμένα άπιαστων βραχυπρόθεσμων οικονομικών στόχων, οι οποίοι κατά κανόνα λειτουργούν σε βάρος της κοινωνίας, του φυσικού περιβάλλοντος και της υγιούς επιχειρηματικότητας.
 
Πληροφορίες:
Αρκτούρος: Λάζαρος Γεωργιάδης, 6972640062
Αρχέλων: Θεόδωρος, Μπένος Πάλμερ, 210 5231342
Δίκτυο Μεσόγειος SOS: Ερμιόνη Φρεζούλη, 210 8228795
Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης: Νίκος Πέτρου, 210 3224944
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Μαλαμώ Κορμπέτη: 6946249450
Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού: Δάφνη Μαυρογιώργου, 6977205351
Καλλιστώ: Σπύρος Ψαρούδας, 6999915200
Greenpeace: Νίκος Χαραλαμπίδης, 6979395108
MOm: Βαγγέλης Παράβας, 210 5222888
WWF Ελλάς: Δημήτρης Καραβέλλας, 6982471721

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:42

Σχόλια   

0 # theodorel 14-12-2012 18:36
Περίοδο κατοχής θα θυμίζει το όρος Αιγάλεω αν δε σταματήσει η παράνομη υλοτομία
Παράθεση

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: