Η Τέχνη... του πινέλου και της κόλλας

Στο κυλικείο του κινηματογράφου REX, στη Δραπετσώνα, κοντά στα σουβλατζίδικα, "στεγάζεται" το "Εργαστήρι Τέχνης" του δήμου, εδώ και 3 χρόνια. 

Το κτήριο δε γεμίζει το μάτι για χώρος, όπου προάγεται ο πολιτισμός. Κι όμως, οι άνθρωποι μέσα σε αυτό "κάνουν παπάδες"!

Το γεύμα της πλατείας

Τρεις κυρίες στήνουν τραπέζι και υποδέχονται όποιον τις προσεγγίσει!                                                 Έχουν πολύ καλούς σκοπούς  και ακόμα καλύτερες μαγειρικές ικανότητες.

Η κυρία Ρένα Χριστοδουλάτου, η κυρία Ζαχαρούλα Πακίτσα και η κυρία Ζωή Χαραμή φτιάχνουν σπιτικό φαγητό και το μοιράζουν στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη!

Εδώ και 3 βδομάδες, περίπου, περνούν τα μεσημέρια τους, στο κιόσκι της πλατείας Κρήτης (Λεωφόρος Σαλαμίνος και Ρήγα Φερραίου γωνία), προσφέροντας χρόνο και διάθεση για τον συνάνθρωπο!

Στην περιοχή του παλιού εργοστασίου Λιπασμάτων, στη Δραπετσώνα,                                 λέγεται ότι υπάρχουν απομεινάρια από τον τάφο του σπουδαίου Αθηναίου στρατηγού Θεμιστοκλή.

Γνωρίζοντας αυτό, αλλά και για άλλους λόγους, ο κύριος Γιώργος Τσιρίδης, δημοτικός σύμβουλος εκλεγμένος με το συνδυασμό της "Αναγέννησης", μας εξηγεί την πρόταση που κατέθεσε πρόσφατα στο Δημ.Συμβούλιο του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

Πρόταση που αφορά στην ανάπλαση του μέρους όπου υπήρχε ο τάφος του Θεμιστοκλή καθώς και στη δημιουργία ενός μνημείου.

 Φέτος στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου όλοι είδαμε την παρέμβαση των μαθητών των Λυκείων σε πολλά μέρη της Ελλάδας, που δεν τους επετράπη η συμμετοχή.

Πολλά σχολεία όμως, ανάμεσά τους και το 1ο Λ.Κερατσινίου, δεν υπάκουσαν και παρέλασαν με πανό και συνθήματα.

Όμως, πρέπει να ξέρουμε ότι υπάρχει ιστορία πίσω από αυτή την κίνηση.



Εξομολογήσεις μιας βιβλιοθηκονόμου

Την πρώτη Τετάρτη του Δεκέμβρη, είχα ραντεβού με την υπεύθυνη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κερατσινίου-Δραπετσώνας, την κ. Μαρία Κορκίδη, στη βιβλιοθήκη του κέντρου ''Μελίνα Μερκούρη''. Δεν την είχα συναντήσει ποτέ ξανά, ούτε την είχα δει, έστω και τυχαία. Επηρεασμένη, λοιπόν, από κάτι αμερικάνικες ταινίες, περίμενα να γνωρίσω μια κυρία μεγάλης ηλικίας, με άσπρα μαλλιά πιασμένα κότσο, μεγάλα γυαλιά και ρούχα από την εποχή της γιαγιάς μου, με αυστηρό και θανατηφόρο ύφος. Πόσο λάθος αποδείχτηκα!

 

Στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας έχουν φοιτήσει εκατομμύρια παιδιά μέχρι σήμερα. Από φέτος θα φοιτούν παιδιά που μοιράστηκαν μαζί μου το άγχος και την αγωνία των Πανελληνίων. Τέσσερα παιδιά που είναι 18 ετών, νέα, ωραία και με μέλλον μαζεύτηκαν σε μια καφετέρια του Κερατσινίου και με συντονίστρια της κουβέντας εμένα, συζήτησαν για το Λύκειο, τις Πανελλήνιες, τα πανεπιστήμια και άλλα.