Σταγόνα ( Αρχείο 2011-2012 ) -

Με το επίσημο κράτος να αδιαφορεί, στην πράξη, συστηματικά για τη συνεχή απαξίωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) και τη μείωση του επιπέδου προσφοράς των υπηρεσιών του από την όλο και μεγαλύτερη έλλειψη υλικών, τεχνολογικού εξοπλισμού κ.λ.π. Ενώ, αντιθέτως, το Ιδιωτικό σύστημα υγείας διογκώνεται και θησαυρίζει. Αντιστρόφως ανάλογα, δηλαδή, από το ΕΣΥ.

Με μια κοινωνία να κλείνει, σκόπιμα, τα μάτια στην κυκλοφορία ‘μαύρου’ χρήματος μεταξύ ασθενούς-γιατρού. Αδιαφορώντας προκλητικά για τη στέρηση του κράτους από νόμιμα έσοδα.

Με τους γιατρούς, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, να χρησιμοποιούν για ίδιο όφελος τη σχεδόν απόλυτη εξουσία τους από τη διαχείριση της υγείας, δηλαδή της ζωής του ασθενούς.

Με τους ασθενείς, εγκλωβισμένους από την ασφυκτική πίεση του υπαρξιακού άγχους και την ανασφάλεια, να πληρώνουν το ‘τίμημα’.

Και έτσι κοντόφθαλμα, με τη μέθοδο ‘μπαξίσι’, οι μισθοί των γιατρών του ΕΣΥ συμπιέζονται όλο και χαμηλότερα. Αυτό, βέβαια, αφορά όσους λίγους από αυτούς ζουν από το μισθό τους και δεν τον θεωρούν απλώς το ‘χαρτζιλίκι’ τους.

Ελεύθερη επιλογή, λοιπόν, γιατρού από τον ασθενή και στο ΕΣΥ, όπως προτείνεται στο εν λόγω άρθρο;

ΝΑΙ! (με κεφαλαία).

Γιατί η ιατρική ασκείται επωνύμως.

Γιατί η ανωνυμία, σε συνδυασμό με την απουσία οποιασδήποτε μορφής αξιολόγησης, οδηγεί στην ισοπέδωση προς τα κάτω.

Γιατί, όπως ψάχνει κανείς να βρει καλό υδραυλικό, ηλεκτρολόγο, κ.λ.π., έτσι πρέπει να μπορεί να απευθυνθεί με νόμιμο - θεσμοθετημένο τρόπο στο γιατρό που έχει ο ίδιος επιλέξει (εφ’ όσον πρόκειται για γιατρό του ΕΣΥ).

Και στη συνέχεια, το σύστημα να ανταμείβει οικονομικά ανάλογα τους γιατρούς. Χωρίς να χρειάζεται να ανακαλύπτει την Αμερική ξανά και ξανά. Έτσι συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. που διαθέτουν Εθνικό Σύστημα Υγείας ( ΕΣΥ).

Απλώς να αντιγράψει, λοιπόν, αντίστοιχα Ευρωπαϊκά συστήματα. Και να πάρει μέτρα - να τιμωρεί όποιον παραβαίνει τους κανονισμούς.

Να περιμένουμε να περάσουν μερικές γενιές ακόμη; ΟΧΙ.

Να παρθούν μέτρα ΤΩΡΑ. Και θα αποδώσουν σχετικά σύντομα.

Ας θέσουμε όμως και ένα μέτρο αναφοράς των δυσκολιών του «εγχειρήματος» :

Τα τελευταία 2-3 χρόνια έχουν θεσμοθετηθεί τα απογευματινά ιατρεία (Α.Ι.) στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, στα οποία συμμετέχει όποιος γιατρός επιθυμεί.

Μέτρο σε σωστή κατεύθυνση ως προς την ελεύθερη επιλογή γιατρού του ΕΣΥ από τους ασθενείς. Σε αυτά τα απογευματινά ιατρεία το ποσό που ο ασθενής πληρώνει (με απόδειξη), μοιράζεται περίπου ισομερώς σε νοσοκομείο - ασφαλιστικό ταμείο - γιατρό.

Μέχρι σήμερα, από τη θεσμοθέτηση του μέτρου:

@ Ελάχιστα νοσοκομεία έχουν ενεργοποιήσει απογευματινά ιατρεία.

@ Σε όσα λειτουργούν, δε δίνεται ακόμη η δυνατότητα συμμετοχής σε όλες τις ειδικότητες.

@ Οι γιατροί που τα πραγματοποιούν έχουν να πληρωθούν πάνω από έτος, με μέλλον απρόβλεπτο και με συνέπεια την απόσυρση πολλών γιατρών από αυτά. Ιδιαίτερα έντονο φαινόμενο, η απόσυρση στις χειρουργικές ειδικότητες.

@ Και για να δέσει το όλον, οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες είναι απολύτως αντίθετες στα απογευματινά ιατρεία, γιατί ‘ιδιωτικοποιείται’ η υγεία.

Φωτεινή Τσιδεμιάδου