Ειρήνη Γκουσέτη

Ειρήνη Γκουσέτη

 

Μόλις βγήκαν τα εκλογικά αποτελέσματα! Τι ανακούφιση! Πρώτον, δε θα γυρίσουμε στη δραχμή άρα τα 4 ευρώ που έχω στο πορτοφόλι μου δε θα χάσουν την αξία τους. Δεύτερον, είχα καταλάβει σωστά, η ελληνική κοινωνία δεν έχει αλλάξει.

Τις Κυριακές, η Αμφιάλη μυρίζει ψητό κρέας και πατάτες φούρνου.

Οι γείτονές μου πάντα ψήνουν στα κάρβουνα και τους ακούω να μιλούν και να γελούν δυνατά.

Κάποτε, συνηθίζαμε να το κάνουμε κι εμείς σαν οικογένεια,

τώρα -όλο και πιο συχνά- μαζευόμαστε όλοι μαζί.

Σα να έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη ο ένας τον άλλον, ίσως γιατί τα τελευταία αυτά χρόνια η χαρά θέλει τη βοήθεια όλων για να ξεμυτίσει στις καρδιές μας. 

Σήμερα 23/11/11, στις 7 το πρωί. βρέθηκαν νεκρά δύο σκυλιά στην οδό Πυθαγόρα.Τα σκυλιά ήταν στειρωμένα και εμβολιασμένα και δεν είχαν κλείσει ούτε ένα χρόνο ζωής. Δεν είχαν επιτεθεί ποτέ σε κανέναν και εδώ και ένα χρόνο η οικογένεια μου και οι γείτονές μας τα είχαμε υπό την προστασία μας. Τα φροντίζαμε, τα παίζαμε και αυτά μας αγαπούσαν.

 

       Περπατώντας στους διαδρόμους ενός νοσοκομείου έπεσε το μάτι μου πάνω σε αυτό το αυτοκόλλητο.Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μού ήρθαν στο μυαλό όλα αυτά που είχα ακούσει στους διαδρόμους και στους θαλάμους αυτού του νοσοκομείου τις τελευταίες μέρες. "Άμα του έδινες τα λεφτά πιο πριν, δε θα περίμενες 3 βδομάδες να μπεις στο χειρουργείο", "Η εγχείρηση ήταν δύσκολη, καλό θα είναι να δώσετε κάτι ακόμα", "Τι θες, να μην του δώσω και, όποτε τον ξαναχρειαστώ, να μη μου δώσει καμιά σημασία" και άλλα, τόσα πολλά που λίγο πολύ όλοι τα γνωρίζουμε.