Λοιπόν, από τα 650 δις δολάρια που μάζεψαν οι ομογενείς της Αμερικής με σκοπό να εξαγοράσουν το χρέος μας και να μας σώσουν, τα 50 δις είναι για την Κύπρο. Τα 600 που είναι για μας, είναι περίπου 460 δις ευρώ.
Μόλις βγήκαν τα εκλογικά αποτελέσματα! Τι ανακούφιση! Πρώτον, δε θα γυρίσουμε στη δραχμή άρα τα 4 ευρώ που έχω στο πορτοφόλι μου δε θα χάσουν την αξία τους. Δεύτερον, είχα καταλάβει σωστά, η ελληνική κοινωνία δεν έχει αλλάξει.
Ουφ, τελικά τα καταφέραμε και νοιώθουμε περήφανοι. Μετά από 10 χρόνια αγώνων και σκληρής δουλειάς, μια άλλη Ελλάδα έχει ανατείλει. Τα δύο πιο χαρακτηριστικά σημεία της νοοτροπίας του Νεοέλληνα – «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» και «δούλευε για να τρως, κλέβε για να έχεις» - είναι πια στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Παρακαλείστε όπως απομακρύνετε τους καρδιοπαθείς και τις εγκύους από τις οθόνες σας! Πλησιάζει, σου λέει, η 17η Ιουνίου!
Η γνώμη μου είναι πως, για να περάσει κάποιος σαν κι εμάς – εννοώ όχι πλούσιος – από τις συμπληγάδες των επόμενων τουλάχιστον δέκα χρόνων, θα πρέπει, κατά κύριο λόγο, να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις και προσπάθειες, παρά να ποντάρει στην αρωγή του κράτους, των θεσμών, της κοινωνίας και του σογιού του.
Ξεκινώντας το μεσημέρι της 21ης Μαρτίου από το βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ, γύρω στα 600 άτομα έκαναν μια διαφορετική διαμαρτυρία.
Τους αναπνέαμε χρόνια. Αναπνέαμε τη δυσωδία. Σε πρόσφατο άρθρο μας για το «κίνημα της πατάτας», είναι εμφανές πως είμαστε υπέρ.

Και φανταζόμασταν πως όλοι, όσοι έχουν αποδείξει πως υποστηρίζουν τα λαϊκά συμφέροντα, θα επικροτούσαν αυτήν την πρωτοβουλία.
Ξαφνιαστήκαμε, όμως, όταν διαβάσαμε την ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. για το θέμα αυτό.
Σίγουρα, λοιπόν, ο κάθε άνθρωπος έχει δίκιο να αντιλαμβάνεται μόνο τα αρνητικά της κρίσης, αλλά υπάρχουν και αρκετά θετικά από αυτή.
Όπως, άλλωστε, λέει και η παροιμία: «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Και εγώ δεν το πίστευα στην αρχή, αλλά τροφή για σκέψη μου έδωσε ένας φίλος, ο Δημήτρης!
Είναι πολλά...πάρα πολλά είναι η πολύπαθη Πατρίδα μας...πατριώτες!!!
Είναι τα παρελθόντα, που μας φουσκώνουν από περηφάνια και αξιοπρέπεια....Είναι τα παρόντα, που πάνε να μας λυγίσουν από αγανάκτηση, ντροπή, οργή και θλίψη....Και είναι κι όλα τα μελλούμενα, που μας γεμίζουν ελπίδα, ανασφάλεια και ορμή!!!
Αν μου επιτρέπεται, όμως, πατριώτες, πάνω από όλα αυτά που προανέφερα, γιατί πολύ απλά τα περικλείει, τα γεννά και τα ορίζει, είναι ΕΝΑ...το Πολίτευμα!!!
Κοινοβουλευτισμός ή Δημοκρατία;;;; Ποιό είναι αυτό που ισχύει σήμερα;;; Είναι ο Κοινοβουλευτισμός η εκφυλισμένη μορφή της πολυτάραχης και πολυσηζητημένης Δημοκρατίας;;;
Είναι εύκολο να περάσουμε λοιπόν απο τον κοινοβουλευτισμό στην πολυπόθητη(!) Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α;;;
Ο Αλέξανδρος, κατά την ταπεινή μου άποψη, κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια στο κείμενο που ακολουθεί, για να μας πείσει με λόγια απλά αλλά ανυπέρβλητα..Εύχομαι να σας προκαλέσουν, ώστε να τα κριτικάρετε χωρίς προκατάληψη και να τα απολαύσετε όπως εγώ!!
Το άρθρο που ακολουθεί το αφιερώνουμε στον καλό μου φίλο Στέφανο Τσι., που προκάλεσε όλη αυτήν τη διερεύνηση και μου στάθηκε τόσο πολύ στην αποκομιδή των σκουπιδιών μετά τις πολυήμερες κινητοποιήσεις μας...............