Κ. Κορκίδη: Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κερατσινίου ιδρύθηκε το 1962 ως νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Μετά τη συνένωση των δήμων Κερατσινίου και Δραπετσώνας, συνενώθηκαν και οι βιβλιοθήκες. Η βιβλιοθήκη πλέον είναι τμήμα του Δήμου. Άρα, σήμερα μιλάμε για τη "Δημοτική Βιβλιοθήκη Κερατσινίου-Δραπετσώνας". Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν τρεις βιβλιοθήκες: της Αμφιάλης, που βρίσκεται στο Πολιτιστικό κέντρο "Μελίνα Μερκούρη", της Δραπετσώνας, που βρίσκεται στο ισόγειο του παλιού δημαρχείου Δραπετσώνας, και της Ευγένειας, που είναι στο Πολιτιστικό κέντρο της Ευγένειας. Συνολικά, και οι τρεις έχουν γύρω στους 58.000 τόμους βιβλίων, που -τουλάχιστον για τη βιβλιοθήκη του Κερατσινίου- είναι όλοι μηχανογραφημένοι, σύμφωνα με το εξειδικευμένο πρόγραμμα του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης, που χρησιμοποιούν όλες οι ελληνικές βιβλιοθήκες. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι λειτουργίες γίνονται αυτοματοποιημένες, δηλαδή, όταν δανείζεσαι ένα βιβλίο, γίνεται μέσω υπολογιστή, όταν κάνεις αναζήτηση ενός βιβλίου, γίνεται μέσω υπολογιστή, και εμείς καταγράφουμε όλα τα βιβλία μέσω υπολογιστή.Έχουμε και ένα πολύ σημαντικό "τμήμα δανεισμού", που -και στις τρεις βιβλιοθήκες- έχει 
γύρω στα 17.000 μέλη. Για να γίνει κάποιος μέλος, αρκεί μόνο η επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας. Μπορεί, δηλαδή, να μην είναι καν δημότης εδώ! Μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος να είναι δημότης Χαλανδρίου, να δουλεύει στο Κερατσίνι και να τον βολεύει να έρχεται εδώ. Όταν εγγράφεται στα μέλη μας, του πηγαίνει ταχυδρομικά μια καρτούλα, που γράφει τα στοιχεία του, και με αυτή έρχεται και δανείζεται βιβλία για 15 μέρες. Μπορεί να κάνει ανανέωση και τηλεφωνικά, αν δεν έχει προλάβει να διαβάσει το βιβλίο, ενώ, αν εν τω μεταξύ δεν το έχει ζητήσει κάποιος άλλος, μπορεί να το κρατήσει για άλλες 15 μέρες.Οι ώρες λειτουργίας είναι έτσι, ώστε να βολεύουν το κοινό. (Αναγράφονται πιο κάτω αναλυτικά). Από πέρσι έχoυμε δημιουργήσει ένα blog, όπου μπαίνοντας κάποιος βλέπει τα νέα και τις εκδηλώσεις της βιβλιοθήκης.
Επίσης, έχουμε δημιουργήσει ένα τμήμα στο blog, που αναφέρεται μόνο σε σχολικές εργασίες, επειδή το κοινό μας, κυρίως τα απογεύματα, είναι μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που έρχονται να βρουν πληροφορίες. Εμείς τους βγάζουμε μέχρι και 10 φωτοτυπίες δωρεάν -είτε από εγκυκλοπαίδειες είτε από άλλο υλικό που δεν δανείζεται- και μπορούμε να τους τυπώσουμε δωρεάν πληροφορίες μέσω internet. Αν έρθεις τ’ απόγευμα, ειδικά στη βιβλιοθήκη της Αμφιάλης, έχει πάρα πολλούς μαθητές. Όμως, και μέσα από το blog, που έχουμε κάνει εμείς οι βιβλιοθηκονόμοι χωρίς κανένα κόστος, δηλαδή εμείς το "τρέχουμε" και το ενημερώνουμε, μπορούν να βρουν πληροφορίες. Έχουμε τσεκάρει κάποιες ερωτήσεις ή κάποιες εργασίες που τους βάζουν συχνά, τις "ανεβάζουμε" στο διαδίκτυο και μπορεί κάθε παιδί να πατήσει το κεφάλαιο "Εργασίες", στο blog, και να βρει όλες τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις. Άρα, μπορεί και από το σπίτι του να κάνει αυτή τη διαδικασία. Επίσης, τώρα με το πρόβλημα των βιβλίων, που δεν έχουν δοθεί σε όλα τα σχολεία, κάνουμε το εξής: κάποια παιδιά, που δεν έχουν ούτε τα βιβλία ούτε και την οικονομική δυνατότητα να τα φωτοτυπήσουν, έρχονται εδώ και βγάζουμε κάποια κεφάλαια που έχουν κάθε μέρα. Να πω, ακόμα, ότι κάναμε μια πολύ μεγάλη εκδήλωση, που αφορούσε το έτος "Οδυσσέα Ελύτη".
Ήμασταν οι πρώτοι, που φιλοξένησαν την κινητή Έκθεση από το "Εθνικό Κέντρο Βιβλίου". Επίσης, για πρώτη φορά, τον Ιούλιο, κάναμε την εκδήλωση, σε πιλοτική φάση, με τίτλο "Δημιουργική Απασχόληση", τα πρωινά του Ιούλη. Έρχονταν παιδιά ηλικίας 6-10 ετών και, σε συνεργασία με κάποιους νηπιαγωγούς, κάναμε μικρές λέσχες ανάγνωσης στα πιτσιρίκια, τους διαβάζαμε κάποια βιβλία, έκαναν μόνα τους έργα από πηλό, χαρτί, όσπρια και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς! Είχε πολλη επιτυχία και θα το κάνουμε και φέτος πιο οργανωμένα, γιατί ήθελε περισσότερο κόσμο να ασχοληθεί μ’ αυτό. Βέβαια, κάνουμε κάθε χρόνο εκδηλώσεις! Φέρνουμε πολλούς συγγραφείς παιδικών βιβλίων και, σε συνεργασία με τα σχολεία και τους δασκάλους, έρχονται εδώ και κάνουν εκδηλώσεις, συνήθως πρωινές ώρες. Παράδειγμα, στο τέλος του μήνα, θα κάνουμε μια εκδήλωση για τα παιδάκια της προσχολικής ηλικίας. Γενικά, η βιβλιοθήκη του δήμου μας είναι πολύ δραστήρια. Κατ’ αρχήν, ήταν από τις πρώτες στην Ελλάδα που μηχανογράφησε το υλικό της, αρχίζοντας από το 1989. Αυτή τη στιγμή είναι θέμα χρόνου, μήνα ίσως, να βγάλουμε τα δεδομένα μας στο internet, ώστε να μπορεί ο καθένας να δει τον κατάλογό μας από το σπίτι του.Ακόμα, ένα σημαντικό κομμάτι του κοινού αφορά τους φοιτητές του Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Έρχονται πολλοί να βρουν στοιχεία, ανάλογα με το τι έχει επιλέξει ο καθένας. Φυσικά τους βοηθάμε περισσότερο, δίνοντάς τους παραπάνω βιβλία, επειδή έχουν εργασίες. Είναι μια σημαντική βοήθεια γι’ αυτούς.
Επιπλέον, είμαστε από τις ελάχιστες βιβλιοθήκες πανελληνίως που έχει αποκλειστικά εξειδικευμένο προσωπικό. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή υπάρχουν επτά βιβλιοθηκονόμοι και για τις τρεις βιβλιοθήκες. Το προσωπικό είναι καταρτισμένο, μπορούν να δώσουν πράγματα. Το κυριότερο είναι πως δεν έχουν τη λογική του δημοσίου υπαλλήλου, γιατί λέμε ότι κλείνουμε 8 το βράδυ, αλλά ποτέ δεν κλείνουμε εκείνη την ώρα. Αν έρθει ένα πιτσιρίκι και σου πει ότι μόλις τελείωσε από τα Γαλλικά και χρειάζεται αυτήν την εργασία, κάθεσαι. Δεν έχεις τη λογική ότι "ωπ, τελείωσε, το κλείνω το μαγαζί και φεύγω". Έχουμε άλλη σχέση με το κοινό και τα μέλη μας. Πήραμε, επίσης, πέρσι το βραβείο που δίνει ο "Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου", ως η καλύτερη νεανική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα, για τη συνολική μας δράση. Πιστεύω ότι θα τα πάμε ακόμα καλύτερα, αν έχουμε λίγη οικονομική ενίσχυση από το δήμο. Γενικά, επειδή παρακολουθώ πολλά συνέδρια, είμαστε σε πάρα πολύ καλό επίπεδο. Έχουμε τη συμπαράσταση της δημοτικής αρχής, μας στηρίζει σε ό,τι και να ζητήσουμε. Ελπίζω αυτό να συνεχιστεί, να μη χάσουμε το κέφι μας, το μεράκι μας. Είναι και δύσκολοι καιροί, όλοι έχουμε στριμωχτεί, αλλά νομίζω πως θα συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά!
Και συνεχίσαμε με τις δικές μου ερωτήσεις…
Δημοσιογράφος: Εσείς πόσα χρόνια είστε υπεύθυνη στη βιβλιοθήκη;
Κ. Κορκίδη: Είμαι στη βιβλιοθήκη από το 1991 και είμαι προϊσταμένη εδώ και 3 χρόνια. Κι εγώ είμαι βιβλιοθηκονόμος. Έχω τελειώσει το Τ.Ε.Ι. Βιβλιοθηκονομίας, το τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών σπουδών, στην Πάντειο, και έχω κάνει μεταπτυχιακό, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, πάνω στη διοίκηση και οργάνωση των βιβλιοθηκών. Αλλά, και τα υπόλοιπα παιδιά που εργάζονται εδώ είναι καταρτισμένα, όπως σου είπα.
Δημοσιογράφος: Ποια είναι η δική σας δουλειά εδώ; Τι κάνετε από το πρωί που έρχεστε μέχρι το βράδυ που κλείνει η βιβλιοθήκη, ή μέχρι όποια ώρα εσείς είστε εδώ;
Κ. Κορκίδη: Το ένα κομμάτι, κατά βάση, έχει να κάνει με την εξυπηρέτηση του κοινού, που είναι πολύ σημαντική, γιατί γι’ αυτό υπάρχεις. Δηλαδή, το πρωί έρχονται πάρα πολλοί να δανειστούν -είτε είναι νοικοκυρές είτε συνταξιούχοι κ.λπ. Το απόγευμα, έχει να κάνει με τους μαθητές, που ζητούν πληροφορίες από το internet ή από βιβλία για σχολικές εργασίες. Από 'κει και πέρα, υπάρχει ένα τεχνικό κομμάτι βιβλιοθηκονομικής επεξεργασίας των βιβλίων. Από τη στιγμή που έρχεται ένα βιβλίο, ώσπου να πάει στο ράφι, θέλει μια πολύ μεγάλη διαδικασία. Κατ’ αρχήν, πρέπει να γραφτεί σε ένα βιβλίο εισαγωγής, το καταγράφουμε και του δίνουμε ένα μοναδικό αριθμό, τον αριθμό εισαγωγής. Έπειτα, πρέπει να σφραγιστεί και από 'κει και πέρα να περαστεί μέσα στον υπολογιστή. Όλα τα στοιχεία κάθε βιβλίου πρέπει να μπουν στον υπολογιστή, ο τίτλος, το θέμα, ο συγγραφέας… Μπορεί όλα αυτά για ένα βιβλίο να σου πάρουν και μισή ώρα, αν δεν είναι λογοτεχνικό βιβλίο και είναι επιστημονικό, που είναι πιο δύσκολο. Μπορεί να σου φάει μισή ώρα στον υπολογιστή να βρεις θέματα, γιατί δεν μπορείς να βάλεις ό, τι σου 'ρθει στο μυαλό. Υπάρχουν κάποια διεθνή βιβλιοθηκονομικά πρότυπα. Μετά, πρέπει να τυπώσεις το καρτελάκι που βλέπεις στη ράχη του βιβλίου, το οποίο χρειάζεται μια διαδικασία, γιατί ουσιαστικά σου λέει τι είναι το βιβλίο. Από την άλλη, ασχολούμαστε με εκδηλώσεις. Πρέπει να έρθεις σε επαφή με εκπαιδευτικούς, συγγραφείς, εκδότες. Ακόμα, πρέπει να ασχοληθείς με το blog, κάτι που δεν είναι εύκολο. Ενημερώνεται κάθε μέρα είτε με δικές μας εκδηλώσεις, είτε με πολιτιστικά δρώμενα που γίνονται στο δήμο, είτε από εκδόσεις νέων βιβλίων κ.λπ. Γενικά, είναι μια δουλειά, την οποία κάποιος μπορεί να μην καταλαβαίνει. Βλέπει απλώς βιβλία στα ράφια και λέει "ωραία, τα βάλανε", αλλά δεν είναι τόσο εύκολο, υπάρχει ένα σύστημα και μια χρονοβόρα διαδικασία από πίσω.
Αλλά, κατά βάση, είναι η εξυπηρέτηση του κοινού. Αυτό θέλουμε! Να έρχεται όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος! Και να σου πω, τώρα με την οικονομική κρίση έχουμε πολύ μεγάλη αύξηση του δανειστικού τμήματος. Βλέπεις πάρα πολλούς άνεργους, και αυτό είναι λυπηρό. Πολλές φορές έρχονται και μας λένε τον πόνο τους! Δεν έχουν τι να κάνουν και έρχονται για να διαβάσουν, γιατί οι υπηρεσίες που διαθέτει η βιβλιοθήκη είναι δωρεάν. Τώρα που μιλάμε, βλέπεις ότι είναι ένας κύριος έξω με laptop. Έχουμε wi-fi, ασύρματο δίκτυο, και μπορεί κάποιος που έχει έναν υπολογιστή να μπει στο internet. 
Επίσης, στο πολύ σύντομο μέλλον, ελπίζουμε να έχουμε και πολλά τερματικά, ώστε και κάποιος, που δεν έχει τη δυνατότητα να έχει ένα laptop, να έρχεται εδώ και να κάνει αναζήτηση από το internet. Πλέον, πολλοί έρχονται όχι για να παίξουν, όπως γινόταν παλιά, αλλά για να αναζητήσουν δουλειά. Βέβαια, και τα παιδιά έρχονται εδώ για εργασίες, γιατί πλέον πολλά νοικοκυριά δεν έχουν internet. Πιστεύω ότι προσφέρουμε αρκετά στον κερατσινιώτικο λαό και νομίζω ότι έχουμε να προσφέρουμε κι άλλα. Μια βιβλιοθήκη δεν πρέπει να σταματά εκεί, πρέπει να διευρύνει τις δραστηριότητές της. Τώρα, να σου πω ότι η βιβλιοθήκη της Αμφιάλης είναι η μεγαλύτερη σε επιφάνεια χώρου και σε αριθμό βιβλίων. Υπήρχε μια βιβλιοθήκη στα Ταμπούρια, για 20 χρόνια, η οποία έκλεισε για λόγους κτιριακών προβλημάτων. Έτσι, όλη η συλλογή έχει έρθει εδώ. Όλος ο δεύτερος όροφος του πολιτιστικού είναι βιβλιοθήκη. Κι αν το δεις, το έχουμε διαμορφώσει πάρα πολύ ωραία, το έχουμε βάψει, είναι ένας πολύ χαρούμενος χώρος. Οι άλλες δύο βιβλιοθήκες έχουν λιγότερα βιβλία. Επίσης, η βιβλιοθήκη της Αμφιάλης έχει το μεγαλύτερο δανειστικό τμήμα, γύρω στα 9.000 μέλη. Πιέζουμε και κάποιες εταιρίες, για να μας κάνουν δωρεές βιβλίων. Για παράδειγμα, ο "Σκλαβενίτης" μας έκανε, μετά από αίτημά μας βέβαια, δωρεά κάποια βιβλία, το "Public" μας έκανε μια πολύ μεγάλη δωρεά… Έτσι προσπαθούμε να εμπλουτίσουμε τη συλλογή, γιατί είναι πολύ δύσκολα τα οικονομικά, όπως καταλαβαίνεις, και…
Δημοσιογράφος: Κι εσείς δεν "βγαίνετε"…
Κ. Κορκίδη: Ναι…
Δημοσιογράφος: Ας υποθέσουμε ότι κι εσείς πέφτετε θύμα των μετατάξεων και πρέπει να πάτε σε μια θέση άσχετη με το αντικείμενό σας. Ποια θα προτιμούσατε να είναι αυτή;
Κ. Κορκίδη: Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου κάπου αλλού! Δεν ξέρω. Ίσως, κάτι που να έχει σχέση με πολιτισμό. Το σωστό είναι να ασχολείσαι με αυτό που έχεις σπουδάσει. Δεν ξέρω… (γέλια)
Δημοσιογράφος: Έχουν υπάρξει στιγμές που να έχετε ευχαριστηθεί πάρα πολύ αυτό που κάνετε και άλλες που να έχετε νιώσει πως θέλετε να φύγετε από 'δω;
Κ. Κορκίδη: Κοίτα, ως νομικό πρόσωπο αλλάζαμε κάθε δύο χρόνια πρόεδρο. Συνήθως, ερχόταν κάποιος εντελώς άσχετος με τα βιβλία και τον πολιτισμό. Πολλές φορές είχα ακούσει τέτοια πράγματα, που όντως ήθελα να σηκωθώ να φύγω. Όταν ο άλλος σου λέει "τι τα θες τα καινούργια βιβλία, τι είναι μήλα και χάλασαν;", πώς θα τον πείσεις για την αξία του βιβλίου, ότι πρέπει συνέχεια να ανανεώνεις το υλικό σου και ότι έχεις κοινό που θέλει συνέχεια να ενημερώνεται; Υπήρχαν τέτοιες στιγμές, αλλά εντάξει… Παντού υπάρχουν…Τα καλά είναι πάρα πολλά! Μόνο τα παιδιά που έρχονται εδώ και δε θέλουν να φύγουν… Ειδικά το καλοκαίρι, που κάναμε τη "Δημιουργική Απασχόληση", υπήρχαν οικογένειες που έφερναν το παιδάκι τους για μια βδομάδα, αλλά την επόμενη έπρεπε να πάνε διακοπές. Όμως, το παιδάκι δεν ήθελε να πάει, ήθελε να κάτσει εδώ και να συνεχίσει το πρόγραμμα. Ή, μου έχει τύχει μια κοπέλα που είχε περάσει στην Ιατρική και μου είπε πως, αν δεν ήταν η βιβλιοθήκη για να έρχεται να διαβάζει με την ησυχία της, δε θα είχε περάσει, γιατί το σπίτι της ήταν ακριβώς δίπλα σε ένα μπαρ. Ή, όταν βλέπεις παιδιά που έρχονται για βοήθεια με την εργασία τους και σου λένε πως πήραν πολύ καλό βαθμό, δημιουργείται ένα ωραίο συναίσθημα. Τα καλά είναι περισσότερα!
Δημοσιογράφος: Ευτυχώς! Πριν μου είπατε ότι έχετε 17.000 μέλη. Άρα, λογικά, έχει αυξηθεί ο αριθμός σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
Κ. Κορκίδη: Ναι, έχει αυξηθεί. Και λόγω οικονομικής κρίσης έχει αυξηθεί περισσότερο! Παλιά, συναντούσες κόσμο που δεν ήθελε να δανείζεται, αλλά να τα παίρνει και να τα έχει σπίτι του. Τώρα, εξαιτίας της κρίσης, δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας, άρα έρχονται. Αλλά και πολλοί που είναι άνεργοι έρχονται εδώ και διαβάζουν.
Δημοσιογράφος: Άρα, για την αύξηση φταίει η οικονομική κρίση, η αδυναμία αγοράς βιβλίων…
Κ. Κορκίδη: …Και η γνωστοποίηση, ίσως, της ύπαρξης της βιβλιοθήκης. Προσπαθούμε μέσα από το internet, από την ιστοσελίδα του δήμου, από τη δική μας σελίδα, από αφίσες και ενημέρωση στα σχολεία, να κάνουμε γνωστή την ύπαρξή μας σε όλο και περισσότερους. Είναι και αυτό! Μπορεί να μην ήξεραν, γι’ αυτό δεν έκαναν χρήση της βιβλιοθήκης.
Δημοσιογράφος: Τι νομίζετε ότι προσφέρει η βιβλιοθήκη στους επισκέπτες, που δεν υπάρχει στον έξω κόσμο;
Κ. Κορκίδη: Κατ’ αρχήν, μπαίνουν μέσα σ’ ένα πολύ φιλόξενο χώρο. Δεν μας ενδιαφέρει τι χρώμα είναι, τι ψηφίζουν, τίποτα! Έρχεται ο οποιοσδήποτε σε ένα χώρο, νομίζουμε, πολύ καλαίσθητο, που εκ των προτέρων ξέρει τι τον περιμένει. Είναι για όλους. Είτε είσαι μικρός, μεγάλος, μαύρος, άσπρος, αλλοδαπός, οτιδήποτε! Μπαίνεις σε ένα χώρο που ξέρεις ότι θα σε δεχτεί γι’ αυτό που είσαι. Πολλές φορές, στον έξω κόσμο, δεν ισχύει αυτό. Προσπαθείς να βοηθήσεις όλους, στο μέτρο του δυνατού, να τους εξυπηρετήσεις, αν έχεις το υλικό. Βέβαια, πολλές φορές κάτι που δεν έχουμε εμείς, ψάχνουμε, αν μπορούμε, να το βρούμε στην άλλη βιβλιοθήκη ή παίρνουμε τηλέφωνο σε συναδέλφους και μας στέλνουν φωτοτυπίες. Προσπαθείς να μην τον αφήσεις κάποιον να φύγει, χωρίς να τον βοηθήσεις ή, τουλάχιστον, να εξαντλήσεις όλα τα περιθώρια.
Δημοσιογράφος: Τα βιβλία είναι μια σανίδα σωτηρίας αυτές τις δύσκολες ημέρες;
Κ. Κορκίδη: Θα σου πω κάτι που μου είπε ένας άνεργος, ο οποίος δούλευε 25 χρόνια σε μία εταιρία και τον έδιωξαν. Μου είπε "Αν δεν ερχόμουν να διαβάζω βιβλία, μπορεί να είχα πέσει και από τον όγδοο". Είναι ανάγκη πια. Δεν είναι μόνο η ευχαρίστηση που σου δίνει η ανάγνωση ενός βιβλίου, που ούτως ή άλλως αυτό γινόταν διαχρονικά.Οι άνθρωποι σήμερα έχουν την ανάγκη να ξεφύγουν από αυτή την πραγματικότητα, να ανοίγουν την τηλεόραση και το μόνο που ακούν να είναι "μειώσεις, απολύσεις, λουκέτα, κλείσιμο καταστημάτων". Έχουν βρει ένα αποκούμπι. Και είναι σημαντικό, πιστεύω, γιατί υπό άλλες συνθήκες θα εύρισκαν κάτι πιο επικίνδυνο και επιβλαβές για τον εαυτό τους. Είναι ελπίδα το βιβλίο.
Δημοσιογράφος: Φέτος λάβατε το βραβείο του "Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου". Θα μπορούσατε ν’ αποσπάσετε κι ένα βραβείο παγκοσμίου βεληνεκούς, όπως η βιβλιοθήκη της Βέροιας, που πήρε το βραβείο του ιδρύματος "Bill and Melinda Gates" πέρσι;
Κ. Κορκίδη: Η βιβλιοθήκη της Βέροιας είναι μια ιδιόμορφη περίπτωση. Δεν αξίζει μόνο να παρέχεις καλές υπηρεσίες, πρέπει να έχεις και τις κατάλληλες δημόσιες σχέσεις, που ο διευθυντής εκεί τις έχει, και μπράβο του. Δεν έχουν όλοι τις γνωριμίες και τη δυνατότητα να έχουν σχέσεις με πολιτικά πρόσωπα. Παίζονται και κάποια άλλα παιχνίδια εκεί. Θα σου πω κάτι, μου φέρνουν όλοι σαν παράδειγμα τη βιβλιοθήκη της Βέροιας. Η συγκεκριμένη ανοίγει δύο απογεύματα για το κοινό, ενώ η βιβλιοθήκη του Κερατσινίου είναι από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, συνέχεια. Και βέβαια το άξιζε να πάρει το βραβείο, που κατά βάση το πήρε γιατί έδωσε πρόσβαση στο internet σχεδόν σε όλο το νομό Ημαθίας. Αυτή είναι μια πολύ καλή κίνηση, αλλά δεν είναι αυτό 
που πρέπει να κάνει μια βιβλιοθήκη ντε και καλά, δεν αφορά καθαρά τις λειτουργίες της. Απλώς είχε πάρει ένα πρόγραμμα, το οποίο αξιοποίησε, και μπράβο, γιατί ο συγκεκριμένος διευθυντής είναι πολύ δραστήριος. Γι’ αυτό πήραν το βραβείο. Πιστεύω ότι, σε σχέση με τη βιβλιοθήκη της Βέροιας, είμαστε πολλές φορές καλύτεροι. Θα σου πω το εξής: όλες οι λειτουργίες της βιβλιοθήκης μας είναι δωρεάν. Στη βιβλιοθήκη της Βέροιας δεν είναι δωρεάν. Για να βγάλεις φωτοτυπίες, το πληρώνεις, για να κάτσεις στο internet, το πληρώνεις.
Άρα, υπάρχει μια διαφορετική νοοτροπία. Εμείς είμαστε της νοοτροπίας ότι όλες οι υπηρεσίες πρέπει να παρέχονται δωρεάν. Π.χ., δεν μπορεί να έρχεται ο άνεργος και, για τη μια ώρα που κάνει χρήση του internet για να βρει δουλειά, να τον χρεώνεις 1 ευρώ. Ή να ζητήσεις από το πιτσιρίκι, που βλέπεις ότι έχει οικονομικό πρόβλημα, για τις 10 φωτοτυπίες 2 ευρώ. Έχουμε διαφορά στην ιδεολογία μας. Πολλές φορές βλέπεις ότι πολυδιαφημίζονται τα πράγματα, αλλά, αν μπεις στην ουσία… Βέβαια, είναι πολύ καλό αυτό που έγινε, γιατί, με αφορμή αυτό το βραβείο, είδαν κάποιοι ότι υπάρχουν και βιβλιοθήκες. Προχτές ήταν το 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Δημοτικών Βιβλιοθηκών. Ήταν ελάχιστες οι βιβλιοθήκες που είδα ότι έκαναν πράγματα. Δυστυχώς, το επίπεδο των περισσοτέρων έχει πέσει, κυριαρχεί μια μιζέρια, κυρίως γιατί και οι πολιτικές αρχές δεν τους υποστηρίζουν, αλλά υπάρχει και πολύ μεγάλη έλλειψη προσωπικού. Οι περισσότερες βιβλιοθήκες λειτουργούν με ένα άτομο και μπορεί να μην είναι εξειδικευμένο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργήσει. Όσο και να θέλεις να κάνεις δουλειά, όσο μεράκι κι αν έχεις, αν δεν έχεις κάποια εργαλεία να δουλέψεις, δεν βγαίνεις. Και γι’ αυτό σου λέω ότι είμαστε από τις ελάχιστες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα με αποκλειστικά εξειδικευμένο μόνιμο προσωπικό.
Δημοσιογράφος: Άρα, θα μπορούσαμε να πάρουμε ένα τέτοιο βραβείο!
Κ. Κορκίδη: Πιστεύω 100%!
Δημοσιογράφος: Τα βιβλία τα παίρνετε από δωρεές;
Κ. Κορκίδη: Συνήθως κάθε χρόνο κάνουμε μια μεγάλη αγορά βιβλίων. Κάθε χρόνο, βέβαια, λιγάκι μειώνεται το ποσό. Αλλά έχουμε πολλά μέλη που μας κάνουν δωρεές καινούργιων βιβλίων. Και εμείς πηγαίνουμε σε εταιρίες, τους πιέζουμε λιγάκι, είτε με δωρεές, είτε με χορηγίες, να εμπλουτίζουμε τη συλλογή μας. Πρέπει να γίνεται κι αυτό. Δε γίνεται να υπάρξεις μόνο από το οικονομικό κονδύλι που σου δίνει ο δήμος. Θέλει δουλειά για να πείσεις τον άλλον ότι αυτό που θα κάνει θα έχει όφελος και σε εκείνον. Είμαστε, όμως, καλά! Φέτος είχαμε πολλές δωρεές καλών βιβλίων!
Δημοσιογράφος: Ο δήμος κατά πόσο βοηθά;
Κ. Κορκίδη: Ο δήμος έχει ένα κονδύλι που κάθε χρόνο μας το δίνει. Βέβαια, από φέτος, υπάρχει λιτότητα παντού! Προσπαθούμε, με όσες δυνατότητες έχει ο δήμος, να πορευτούμε κι εμείς. Πέρα από το οικονομικό, είναι και η ηθική υποστήριξη. Όταν ο άλλος βλέπει ότι κάνεις δουλειά και σε υποστηρίζει, είναι ένα συν για το προσωπικό. Σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις να κάνεις και άλλα πράγματα. Ευτυχώς, σε αυτόν τον τομέα, είμαστε καλυμμένοι.
Δημοσιογράφος: Υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια για να μπει ένα βιβλίο στα ράφια της βιβλιοθήκης;
Κ. Κορκίδη: Είμαστε μια δημοτική βιβλιοθήκη, άρα μια λαϊκή βιβλιοθήκη. Απευθύνεται σε όλους, δεν είναι μια εξειδικευμένη οικονομική ή ιατρική βιβλιοθήκη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχεις όλες τις γκάμες, αλλά όχι σε βάθος. Έχω σίγουρα Ιατρική, αλλά δεν έχω την ανατομία αυτού του οργάνου σε σχέση με εκείνο! Έχω Ιατρική που αφορά εσένα, την κατάθλιψη, τις ασθένειες… Αντίστοιχα, πρέπει να έχω ιστορικά, λογοτεχνικά, παιδικά βιβλία. Όταν συντάσσουμε μια παραγγελία, πέρα από κάποια κλασσικά βιβλία και κάποιες καινούργιες εκδόσεις που πρέπει να έχουμε, λαμβάνουμε υπόψη και τις προτάσεις που κάνουν τα μέλη. Πολλά μέλη μας ρωτάν, αν έχουμε αυτό το βιβλίο, και μας λένε να το βάλουμε στην παραγγελία, αν είναι πολύ καλό. Από ‘κει και πέρα, το κάθε βιβλίο θέλει μια συγκεκριμένη διαδικασία για να μπει στο ράφι. Πρέπει να το ταξινομήσεις, να δεις την περίληψη, τα κεφάλαια, πού αναφέρεται, ώστε να το επεξεργαστείς καλά. Αν δε βγάλεις τα σωστά θέματα, έχεις χάσει το βιβλίο. Μπορεί ένα βιβλίο να είναι ιστορικό, αλλά εσύ να μην το έχεις γράψει, οπότε το έχεις χάσει στην αναζήτηση.
Δημοσιογράφος: Ποιες είναι οι προτιμήσεις των επισκεπτών σε βιβλία;
Κ. Κορκίδη: Κυρίως λογοτεχνία, τη λεγόμενη γυναικεία λογοτεχνία, Μαντά, Δημουλίδου… Βέβαια και αστυνομική λογοτεχνία. Τώρα τελευταία ζητάνε πολιτικά βιβλία, σε σχέση με την κρίση… Βλέπεις άτομα, που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με τέτοια βιβλία, τώρα να τα θέλουν. Υπάρχει αλλαγή! Τα παιδιά που έρχονται εδώ ζητούν Harry Potter και τέτοια! Ακόμα, πολλοί που είναι στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, ζητούν επιστημονικά βιβλία τέχνης, λογοτεχνίας και αναλύσεις. Αλλά αυτό που κινείται περισσότερο είναι η λογοτεχνία. Και κυρίως θέλουν έλληνες λογοτέχνες, Ξανθούλη, Πολυράκη…
Δημοσιογράφος: Εσείς τι προτιμάτε να διαβάζετε;
Κ. Κορκίδη: Πρώτα να σου πω τι αντιμετωπίζω! Πολλοί νομίζουν πως όλα αυτά τα βιβλία που υπάρχουν δίπλα τα έχω διαβάσει και με ρωτούν αν το ένα ή το άλλο είναι καλό! Δεν τους πάει το μυαλό πως δεν υπάρχει περίπτωση να τα έχω διαβάσει όλα. Βέβαια, να ξέρεις ότι λειτουργείς και λίγο σαν ψυχολόγος σ’ αυτή τη δουλειά. Βλέπεις τον άλλον τι είναι, ποια βιβλία έχει πάρει, πώς κινείται και του προτείνεις κάτι ανάλογο! Συνήθως δεν πέφτεις έξω, ειδικά αν κάνεις πολλά χρόνια αυτή τη δουλειά. Αν, δηλαδή, σου πει πως δε θέλει να είναι και πολύ "βαρύ", ξέρεις τι θα του δώσεις! Εγώ τώρα διαβάζω ένα πολύ ωραίο βιβλίο, "Στη σκιά της πεταλούδας", του Ισίδωρου Ζουργού. Είναι ένας πολύ καλός συγγραφέας. Έχουμε, επίσης, ένα νέο πολύ καλό Κερατσινιώτη συγγραφέα, το Γιάννη Ρεμούνδο, ο οποίο γράφει καταπληκτικά βιβλία για παιδιά και μεγαλύτερους και είναι βραβευμένος. Δεν είμαι πολύ της "ελαφριάς" λογοτεχνίας, δεν τα μπορώ πια, έχω μεγαλώσει κιόλας! Ξέρεις, σιγά-σιγά, γυρνάς προς τους κλασσικούς, π.χ. Μαρκές, που μου αρέσει πάρα πολύ. Πρέπει να έχεις χρόνο για να τα διαβάσεις. Είναι τόσα πολλά τα βιβλία και τόσος λίγος ο χρόνος, που είναι άνισος ο αγώνας!
Δημοσιογράφος: Έχετε νιώσει ποτέ "μικρή" μπροστά σε όλον αυτόν τον όγκο των βιβλίων;
Κ. Κορκίδη: Μικρή; Ασήμαντη, μπροστά σε όλη αυτή τη γνώση! Βλέπεις βιβλία, ειδικά όταν τα περνάς στον υπολογιστή, που έχεις μεγαλύτερη επαφή, γιατί δεν τα κοιτάς απλώς, και αναρωτιέσαι πόσα πράγματα δεν ξέρεις. Όσο ασχολείσαι με τα βιβλία, βλέπεις πόσα δεν γνωρίζεις! Ουσιαστικά, αισθάνεσαι ένα τίποτα μπροστά σε όλη αυτή τη γνώση.
Δημοσιογράφος: Τα παιδιά νιώθουν κάτι τέτοιο;
Κ. Κορκίδη: Ναι! Βλέπεις παιδιά που έρχονται καθαρά για διεκπεραιωτικούς λόγους, αλλά βλέπεις και άλλα που αγαπούν τόσο πολύ το βιβλίο, που έρχονται κάθε βδομάδα για καινούργιο βιβλίο, το δανείζονται, το διαβάζουν μια βδομάδα και ξανάρχονται! Αυτά τα παιδιά ξέρεις ότι θα πάρουν ένα πολύ καλό δρόμο μεγαλώνοντας. Βλέπεις ότι έχουν άλλη συμπεριφορά. Είναι πιο καλλιεργημένα από πολύ μικρές ηλικίες. Έχουμε ένα πολύ καλό παιδικό τμήμα, το οποίο αξιοποιείται από τους μικρούς χρήστες μας. Διψούν για μάθηση! Παίρνουν και τις μαμάδες τους εδώ και τις τραβούν πολλές φορές. Τους βγάζουμε καρτούλες με τα δικά τους ονόματα, όχι της μαμάς. Νιώθουν υπεύθυνα παίρνοντας τα βιβλία, μεγαλώνουν! Όλη αυτή η διαδικασία σε χαροποιεί!
Δημοσιογράφος: Έχετε νιώσει ότι κι εσείς διαπλάθετε χαρακτήρες;
Κ. Κορκίδη: Βαριά κουβέντα! Απλώς, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε μια ζεστή ατμόσφαιρα, ώστε το παιδί μπαίνοντας μέσα να αισθάνεται οικεία. Αυτό είναι το πρώτο βήμα! Έχω μπει σε βιβλιοθήκες που ο υπάλληλος –λέω υπάλληλος, όχι βιβλιοθηκονόμος, γιατί δεν είναι- σε κοιτά με ένα ύφος "τώρα, γιατί αυτός μπήκε μέσα;"! Εμείς προσπαθούμε να φέρουμε κόσμο, να δημιουργήσουμε ένα κλίμα τόσο ζεστό και φιλικό, ώστε το παιδί να το αισθάνεται σαν το σπίτι του, να κάθεται να διαβάζει σαν να είναι στο σαλόνι του. Τώρα, θα μου πεις, λεπτομέρειες, αλλά ειδικά τα καλοκαίρια, έχουμε βάλει ένα ψυγείο και φέρνουν τον καφέ τους, το νερό τους, νιώθοντας έτσι ότι είναι στο σπίτι τους, όχι σε ένα αφιλόξενο χώρο! Βλέπουμε πως τ’ αποτελέσματα είναι πολύ καλά!
Ευχαρίστησα τη κ. Κορκίδη για τη συνέντευξη και το έξτρα υλικό που μου έδωσε, χαιρέτησα εκείνη και τους άλλους βιβλιοθηκονόμους, που βρίσκονταν εκεί, κι έφυγα. Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής από τη βιβλιοθήκη μέχρι το σπίτι μου, χαμογελούσα σαν χαζή, με αποτέλεσμα κάποιοι να με κοιτούν περίεργα και άλλοι να νομίζουν πως τους έκανα καμάκι. Αλλά, ένιωθα πολύ όμορφα, γιατί κατάλαβα ότι, σχεδόν δίπλα μου, υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν σπουδαία δουλειά! Πρόσφατα έγινα κι εγώ μέλος της βιβλιοθήκης, γιατί τα οικονομικά μου δεν μου επιτρέπουν να αγοράζω κάθε βδομάδα καινούργιο βιβλίο. Δεν παραπονιέμαι, διότι ξέρω ότι θα περάσω ωραία αξιοποιώντας έστω και λίγο από το χρόνο μου στο δεύτερο όροφο του πολιτιστικού κέντρου!
Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στις βιβλιοθήκες:
Βιβλιοθήκη Αμφιάλης: Εμμ. Μπενάκη 70 (2ος όροφος), 18757, τηλ. 2104312182
Ωράριο: Δευτέρα έως και Παρασκευή: 8:30 - 20:00
Παράρτημα Ευγένειας: Βύρωνος 79 (3ος όροφος), 18755, τηλ. & fax 2104002916
Ωράριο: Δευτέρα και Τρίτη: 17:00 - 20:00
Τετάρτη έως και Παρασκευή: 8:30 - 13:30
Βιβλιοθήκη Δραπετσώνας: Αγ. Πολυτεχνείου & Γ. Καραϊσκάκη, 18648, τηλ. 2132004097
Ωράριο: Δευτέρα και Πέμπτη: 13:00 -19:00
Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή: 8:30 – 14:30
Ή μπείτε στο: http://keratsinilibrary.blogspot.com/
Σχόλια
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.