Σταγόνα ( Αρχείο 2011-2012 ) -

Το θέμα είναι πως τώρα που βγήκα από την πραγματικότητα που είχαν φτιάξει αυτές οι πόρτες για μένα, ακούω τόσο συχνά τόσους ανθρώπους να λένε "Η Ελλάδα κατρακυλά...αλλά εντάξει, δεν είναι και τίποτα.. θα το ξεπεράσουμε...". Κι ο ένας περιμένει από τον άλλο μια ενέργεια για να πάνε τα πράγματα λίγο καλύτερα και να πουν "είδατε; δεν ήταν και τίποτα...όλα τα ξεπερνά η Ελλάδα μας.. ". Τώρα; Θα πουν το ίδιο;

Από 10 χρόνων άκουγα τους "μεγάλους" να μου λένε πως ό,τι κάνουν, το κάνουν για φτιάξουν το μέλλον μου… 8 χρόνια μετά, τους ακούω να μου λένε ότι δεν μπορούν να με βοηθήσουν να φτιάξω το παρόν μου...και, το χειρότερο, είναι ότι, αν αρχίσω να πυροβολώ έναν έναν αυτούς που μου υπόσχονταν λαγούς με πετραχήλια, θα πάω και μέσα ! ΑΔΙΚΙΑ!

Δεν είναι αδικία αυτή η πραγματικότητα, ειδικά για τους νέους; Στο μόνο που είχαμε να παίξουμε τα φύλλα μας ήταν σε μια δωρεάν εκπαίδευση που είχαμε και τώρα πάνε να μας πάρουν και αυτή; Πόσο παρανοϊκό είναι αυτό; Πώς να βρεθούν χρήματα για τα βιβλία και τα συγγράμματα σε μια εποχή που δεν υπάρχουν χρήματα ούτε καν για τα απαραίτητα έξοδα που χρειάζεται ένα σπίτι για να συντηρηθεί....; Χρήμα, χρήμα, χρήμα....Τελικά το χαρτί είναι ικανό για μεγάλες καταστροφές, όταν δε χρησιμοποιείται σωστά! Και λόγω της κακής του χρήσης, έχουμε κάτσει όλοι και περιμένουμε μια...ανάσα… . Μια ανάσα οξυγόνου που θα μας δώσει μια ελπίδα ότι "όλα θα πάνε καλά...". Αλλά αυτό είναι το κακό των ανθρώπων… ΕΛΠΙΖΟΥΝ.. βασίζονται σε κάτι ουσιαστικά ανύπαρκτο περιμένοντας, τελικά, πραγματικά να τους βοηθήσει.. Θα μου πεις, γιατί, είναι κακό να ελπίζεις; Και θα σου απαντήσω ότι ναι, είναι. Και είναι κακό, γιατί, όταν ελπίζεις, έχεις στο νου σου ότι μπορεί οι πιθανότητες επιτυχίας να είναι 20 στις εκατό, αλλά ο ανθρώπινος εγκέφαλος δε θα επεξεργαστεί τις 80 στις 100 πιθανότητες να αποτύχει, αλλά τις άλλες.. Και, όταν αποτύχει (αν αποτύχει), δε θα πει "εντάξει, δεν ήταν και τίποτα"...

Πόσο καιρό περίμενα να γράψω το πρώτο μου άρθρο στη "σταγόνα". Και πόσο όμορφα θα ήταν να ασχολιόμουν με κάποιο άλλο θέμα, όπως ο έρωτας… Όταν, όμως, βλέπεις τη χώρα σου να πνίγεται και να σε τραβά μαζί της, όταν όλα στρέφονται γύρω από τα λεφτά, πώς μπορείς να ερωτευτείς; Όταν ασχολείσαι με την ύλη, χάνεις τα άυλα πράγματα. Κι όχι φυσικά ότι αυτά πονάνε λιγότερο (θα αλλάξω θέμα πριν νευριάσω, το υπόσχομαι!), αλλά τουλάχιστον, όταν ερωτευτείς χωρίς ανταπόκριση, έχεις όλο το χρόνο μπροστά σου να το ξεπεράσεις… Αντίθετα, αν πάρεις ένα δάνειο και η τράπεζα δε δει ανταπόκριση, θα σου πάρει το σπίτι! Αλλά εντάξει, δεν είναι και τίποτα ...