Οι πρώτες "φρίκες" ενός πρωτοετή.....

 

Και ναι, κατάφερα να μπω στη σχολή που ήθελα. Και να πω την αλήθεια, ακόμα δεν το «έχω πάρει γραμμή»! Μόνο όταν πηγαίνω και βλέπω το μπορντοκόκκινο κτήριο λέω στον εαυτό μου «Μάγκα μου, ξύπνα! Είσαι φοιτήτρια!» Αν και δεν περίμενα να περάσω, είχα φανταστεί άπειρες φορές την πρώτη μου μέρα εκεί μέσα: Φοιτητές από δω και από κει να ουρλιάζουν, τα κόμματα της σχολής να προσπαθούν να δουν «τι μπήκε στη φέτος», κλπ κλπ κλπ! Μόνο που, όταν ήρθε αυτή η μέρα, η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε φαντασία....!!! «Ήρθες πάλι, τρελόοοο μου καρναβάααλιιιιιι»...

Πάω, που λες, για την εγγραφή, όοοοταν αποφάσισε η γραμματεία να ανοίξει, καθώς η σχολή τελούσε -πριν καν ανοίξει- υπό κατάληψη, και, πριν προλάβω να μπω στο κτήριο, τσαααααακ! με σταμπάρουν τα ΔΑΠάκιααααα.. Ευτυχώς (για εκείνους) δεν με ενόχλησαν. Αντίθετα, μια κοπέλα με βοήθησε πάρα πολύ και συνεχίζει να με βοηθάει, χωρίς να μου έχει κάνει κάποια νύξη, αφού της ξεκαθάρισα από την αρχή ότι δε θέλω να κομματικοποιηθώ. Με ρώτησε ένα παιδί, από το τμήμα της Ψυχολογίας, για τις δικές του εγγραφές και, όταν άκουσε ότι είμαι φοιτήτρια κοινωνιολογίας, μου είπε "Περαστικά!" Σκέφτηκα "Τώρα τον χρειάζεται τον διάολο, αλλά δε θα τσακωθώ με κανέναν πρώτη μέρα!"


Λίγες μέρες μετά, έγινε μια συνέλευση σχετικά με το «Αν η σχολή πρέπει να ανοίξει ή να παραμείνει κλειστή» και, χωρίς να ξέρω τι θα ακολουθούσε, πήγα και εγώ. Όταν μπήκα στην αίθουσα, με πήραν τα «ντουμάνια» από τα τσιγάρα που είχαν καπνίσει, ενώ ο καθένας μιλούσε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. Ένα παλικάρι από την ΚΝΕ μιλούσε στους φοιτητές, προσπαθώντας να τους πείσει να ξανακλείσει η σχολή λέγοντας "γιατί να δώσω Εξεταστική, αφού μετά θα είμαι άνεργος!" και δεν είχε και εντελώς άδικο -ξύπνα ρε φίλε, είσαι στην Ελλάδα- αλλά ήταν ο τρόπος του που με έκανε να "φορτώσω", γιατί ο τυπάς μίλησε για Ελευθερία και Δημοκρατία αναφέροντας τον Λένιν! Αφού το ξεπέρασα, ήθελα και εγώ να μιλήσω -σιγά που θα το βούλωνα-και απευθύνθηκα σε έναν φοιτητή. Με ρώτησε σε ποιο κόμμα ανήκω και, όταν του είπα «πουθενά», μου λέει "ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΦΑΣΙΣΤΑΚΙ;;;; ΘΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ!!!;;" Μην σου τα πολυλογώ, γίναμε μπίλιες! Να τον βρίζω, να με βρίζει και να με ειρωνεύεται, επειδή δεν υποστήριζα κάποια παράταξη -τέτοιο κόλλημα!! ΧΑΜΟΟΟΟΟΣ!!!!!! Μετά το «ευχάριστο μουσικό διάλειμμα», όλα κύλησαν ήρεμα.


Αν εξαιρέσεις ότι οι φοιτήτριες με κοιτούσαν από πάνω μέχρι κάτω - εννοείται ότι δε μου μιλούσαν- επειδή στις 8 το πρωί δεν φορούσα eyeliner, φούστα και «ανοιχτή» μπλούζα και μπότα με 10 πόντους τακούνι και πήγαινα με φόρμες και ήμουν λες και με είχαν δείρει, από τη νύστα, φορούσα και κουκούλα και ήμουν ΙΔΙΟΣ Ο ΕΜΙΝΕΜ ΣΤΟ 8mile, όλα έμοιαζαν εντάξει. Οι άλλες φοιτητικές παρατάξεις σε μένα δεν ήρθαν, γιατί με είχε πλησιάσει η ΔΑΠ -άρα ήμουν μολυσμένη για εκείνους- και με τους υπόλοιπους φοιτητές δεν είχα κάποιο θέμα, ούτε αυτοί μ'εμένα φαντάζομαι.


Στην Πάντειο, φοιτούν 15.000 άτομα και αυτό δεν είναι καλό γιατί, τελικά, όσα περισσότερα άτομα έχει μια σχολή, τόσο λιγότερα άτομα θα γνωρίσεις. Δεν έχω δει κανέναν 2 φορές! Κάθε μέρα είναι σα να πηγαίνω και σε άλλη σχολή! Να ελπίζω πως θα υπάρχουν τρόποι και υπάρξουν αφορμές και δραστηριότητες, ώστε να μπορέσω να κάνω παρέες και φιλίες; Τα κοινά ενδιαφέροντα, συμφοιτητές με ένα στυλ που περίπου να ταιριάζει με το δικό μου, άραγε θα βοηθήσουν για να έρθω πιο κοντά με κάποιους από όλους αυτούς τους πάνω κάτω συνομήλικούς μου; Σε άλλη σχολή λοιπόν, οι καθηγητές ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ! Είναι εκεί και μας περιμένουν βρέξει χιονίσει. Καλοί, κακοί, κοντά μας, μακριά μας, εργατικοί, εμπνευσμένοι, πέρα βρέχει, απ'όλα έχει ο μπαξές.


Δυο καθηγητές έχω ξεχωρίσει και ο ένας είναι σε μάθημα άλλου εξαμήνου. (Εε να μωρέ, μια μέρα εγώ είχα πολιτική οικονομία και ένας φίλος μου είχε Ποινικό Δίκαιο...Έλα τώρα, πες την αλήθεια, και εσύ στο δεύτερο θα πήγαινες...) Όχι ότι οι άλλοι είναι αδιάφοροι, το αντίθετο! Ένας ειδικά είναι ....Είναι λες και μπαίνει στην αίθουσα και λέει "Ηello losers!!!"., και μιλάει έχοντας το ύφος "Παιδιά, όχι ότι είμαι μπροστά, αλλά είμαι και πολύ wow..." Μιλούσε πάντα «βάσει στατιστικών» για να μας πει, χωρίς να έχει δει αν, πόσο και πώς δουλεύει ο καθένας, ότι οι μισοί δε θα πάρουμε ΠΟΤΕ πτυχίο! Ε, εντάξει ρε παιδί μου, στο πρώτο μάθημα λέω "Αστονα να μιλάει μόνος του και σκάσεεεεεεεε". Αλλά, πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος! Με αυτά που έλεγε ένιωσα ότι με υποτιμά, και εμένα αλλά και την προσπάθειά μου για να μπω στη Σχολή. Και, ενώ δεν μιλούσε μόνο σε μένα ,αλλά σε άλλους 200 φοιτητές, οι άλλοι τον κοιτούσαν και απλά δεν μιλούσαν. Ούτε καν το θάρρος της γνώμης τους δεν έχουν; Τι να πω βρε Δία; Το μάθημά του πάντως ήταν απίστευτο και πολύ ενδιαφέρον και, από το 2ο κιόλας μάθημα Κοινωνιολογίας, έμαθα πολλά. Αλλά, αν το συνεχίσει έτσι, με βλέπω να αφήνω τα κόκαλά μου στη σχολή ή, όταν πάρω Πτυχίο, να μου λένε "Έλα καλή μου γιαγιά, πέρνα μπροστά να κάτσεις!"


Σίγουρα περίμενα ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα και ο μόνος λόγος που δεν έχω απογοητευθεί είναι μόνο επειδή έχει και Εγκληματολογικά μαθήματα και ξέρω ότι μέσω αυτής της σχολής μπορώ να γίνω Εγκληματολόγος. Αλλά είναι σκέτο πανηγύρι εκεί μέσα, ρε φίλε! Έχει τη φάση του και σίγουρα, αν δεν υπήρχαν οι παρατάξεις, όλα θα ήταν πολύ καλύτερα! Είναι λες και αποβλακώνονται με αυτό και χωρίζονται σε στρατιές χωρίς λόγο. Αφού όλοι θέλουμε το καλύτερο, όλοι έχουμε κοινό στόχο, γιατί αρκετοί νοιώθουν την ανάγκη να επιλέγουν στρατόπεδα και μάλιστα με τέτοιο φανατισμό;


Βέβαια, εκεί μέσα υπάρχει και ρατσισμός ανάμεσα στα τμήματα που στεγάζει η σχολή, αλλά όλα ξεκινούν από τις παρατάξεις. ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΔΑΠΙΤΗΣ ΣΕ ΠΑΣΠΙΤΗ;;; ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ, ΕΤΣΙ; Είναι οι πρώτες εντυπώσεις μου αυτές και λογικά με τον καιρό θα μπω στο κλίμα της σχολής. Ίσως να έχω ψιλοτρελαθεί γιατί πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο, το οποίο τελικά ίσως να μην είναι τόσο τραγικό, όσο φαίνεται τώρα στα μάτια μου.. Ίσως όλα αυτά να είναι οι πρώτες "φρίκες" ενός πρωτοετή, έτσι δεν είναι; 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013 11:26